চিলাম্বম(Silambam) হ’ল ভাৰতৰ দক্ষিণ ভাৰত অঞ্চলৰ তামিলনাডুত সৃষ্টি হোৱা এক ভাৰতীয় সমৰ কলা।১ এই কলাশৈলীৰ কথা তামিল সংগম সাহিত্যত উল্লেখ কৰা আছে।২ ৱৰ্ল্ড চিলাম্বম এছ’চিয়েচন হৈছে চিলাম্বমৰ চৰকাৰী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা।
উৎপত্তি
সংগম সাহিত্যৰ অন্তৰ্গত চিলাপ্পাদিকাৰম আৰু অন্যান্য গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা তথ্যৰ পৰা দেখা যায় যে, চিলাম্বম অন্ততঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ পৰাই প্ৰচলিত হৈ আহিছে।৩ চিলাম্বম শব্দৰ উৎপত্তি হৈছে তামিল শব্দ চিলাম, যাৰ অৰ্থ পাহাৰ। চিলাম্বাম্বু শব্দটোৱে বৰ্তমানৰ কেৰেলাৰ কুৰিঞ্জিমালা(কুৰিঞ্জী পাহাৰ)ত পোৱা এক বিশেষ প্ৰকাৰৰ বাঁহক বুজাইছিল। এইদৰে ইয়াৰ প্ৰধান অস্ত্ৰ বাঁহৰ লাখুটিৰ নামেৰে চিলাম্বামৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল৷৪ হয়তো ইয়াৰ আগতে আত্মৰক্ষাৰ বাবে আৰু কুৰিঞ্জী পাহাৰৰ জীৱ-জন্তুক নিজৰ পৰা আঁতৰাই ৰখাৰ বাবে এই কলা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু পিছলৈ ই বৰ্তমানৰ সমৰ কলালৈ পৰিৱৰ্তন হৈছিল।৫ বাঁহৰ লাখুটিৰ লগতে তৰোৱাল, মুকুতা আৰু বৰ্ম বা কৱচৰ – বিদেশী ব্যৱসায়ীৰ ওচৰত যথেষ্ট চাহিদা আছিল।৬৭
প্ৰাচীন মাদুৰাই চহৰখন চিলাম্বামৰ প্ৰসাৰৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হিচাপে গঢ়ি উঠিছিল। ইজিপ্ত, গ্ৰীক আৰু ৰোমানসকলে চিলাম্বাম যোদ্ধাসকলক নিজৰ কৰি লৈছিল আৰু ইয়াৰ যোগেৰে মধ্যপ্ৰাচ্য, ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আফ্ৰিকালৈ এই কলা বিয়পি পৰিছিল। দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাক সামৰি লোৱা তামিল ৰাজ্যই ইয়াৰ দ্বাৰাই সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিয়পি পৰিছিল।৮
পুলি থেভাৰ আৰু ধীৰণ চিন্নামলাই ৰজাসকলৰ "থাদি পট্টালাম" নামৰ চিলাম্বম যোদ্ধাৰ সৈন্যবাহিনী আছিল। বীৰাপাণ্ডিয়া কট্টাবোম্মান, চিন্না মাৰুথু আৰু পেৰিয়া মাৰুথু(১৭৬০–১৭৯৯)য়ে ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত প্ৰধানকৈ তেওঁলোকৰ চিলাম্বমৰ শক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল৷৬ ব্ৰিটিছে চিলাম্বম নিষিদ্ধ কৰাৰ পিছত আৰু পৰম্পৰাগত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰতকৈ আগ্নেয়াস্ত্ৰক নিৰ্ভৰ কৰা আধুনিক সামৰিক প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰচাৰ কৰাৰ পিছত, ভাৰতীয় সমৰ কলা আৰু অন্যান্য আনুষংগিক সমৰ কলাৰ প্ৰথাৰ অৱনতি ঘটে।
প্ৰশিক্ষণ
চিলাম্বম প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰথম পৰ্যায়সমূহত যুঁজৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰু লগতে শৰীৰ যুঁদ্ধৰ অনুকূলে গঢ় দিয়া হয়। ইয়াৰ ভিতৰত শৰীৰৰ নমনীয়তা, ক্ষীপ্ৰতা আৰু হাত-চকুৰ সমন্বয়, সদা-সচেতনতা, ভাৰসাম্য ৰক্ষা, শক্তি, গতি, মাংসপেশী আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ শক্তি উন্নত কৰা আদি কাৰ্য অন্তৰ্ভুক্ত।৯১০
অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ
চিলাম্বমৰ প্ৰধান গুৰুত্ব বাঁহৰ লাঠিৰ ওপৰত। লাঠিৰ দৈৰ্ঘ্য নিৰ্ভৰ কৰে ব্যৱহাৰকাৰীৰ উচ্চতাৰ ওপৰত। নিয়মমতে, ই কেৱল মূৰৰ পৰা প্ৰায় তিনি আঙুল তলত কপালখন স্পৰ্শ কৰিব লাগে৷ সাধাৰণতে ইয়াৰ জোখ প্ৰায় ১.৬৮ মিটাৰ(সাৰে পাঁচ ফুট)। পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন দৈৰ্ঘ্য ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপে, চেডিকুচি বা ৩ ফুটৰ লাঠিডাল সহজেই লুকুৱাই ৰাখিব পাৰি। বিভিন্ন দৈৰ্ঘ্যৰ কৰ্মচাৰীৰ বাবে পৃথক অনুশীলনৰ প্ৰয়োজন। তলত চিলাম্বমত ব্যৱহৃত কিছুমান অস্ত্ৰৰ তালিকা দিয়া হৈছে:
- চিলাম্বম: লাঠি, বাঁহৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা ভাল; কিন্তু কেতিয়াবা চেগুন বা নাগেশ্বৰ গছৰ কাঠৰ পৰাও তৈয়াৰ কৰা হয়। লাঠিডাল পানীত ডুবাই ৰাখি স্থিৰ বা বৈ থকা পানীৰ ওপৰত কোবাই শক্তিশালী কৰা হয়। ইয়াৰ মূৰবোৰ নষ্ট নহ’বলৈ প্ৰায়ে ধাতুৰ আঙঠিৰে টিপ দিয়া হয়।
- মাৰু: হৰিণৰ (সঠিককৈ ক’বলৈ গ’লে কৃষ্ণসাৰ)ৰ শিঙৰ পৰা তৈয়াৰী খুঁচি দিয়া অস্ত্ৰ।
- অৰুভাল: কাঁচি, প্ৰায়ে যুৰীয়া।
- পান্থুকল: জুইৰ বল থকা লাখুটি বা প্ৰতিটো মূৰত ওজনযুক্ত শিকলি।
- সাভুকু: চাবুক।
- ভাল: তৰোৱাল, সাধাৰণতে বক্ৰ।
- কুট্টু কাটাই: কাঁইটীয়া মঞ্জুৰী।
- কট্টি: কটাৰী।
- কট্টাৰী: এইচ আকৃতিৰ হেণ্ডেল থকা স্থানীয় ডেগাৰ। কিছুমানে কৱচ বিন্ধিবলৈ সক্ষম। মূল অংশ পোন বা ঢৌ খেলোৱা হ’ব পাৰে।
- সুৰুল কথথি: নমনীয় তৰোৱাল।
- চেডিকুচি: কাজল বা চুটি লাঠি, প্ৰায়ে এযোৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
কুট্টু ভাৰিচাই
কুট্টু ভাৰিচাই হৈছে চিলাম্বমৰ নিৰস্ত্ৰ যুদ্ধ উপাদান৷ তদুপৰি ই এক স্বতন্ত্ৰ যুদ্ধ কলা। এই কলা প্ৰাণীৰ ৰূপত কৰা হয়।১১
বিশ্ব পদক্ষেপ
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সন্মানীয় সমিতিৰ তত্বাৱধানত চিলাম্বম এছিয়াক ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ মৰ্যাদাৰ বাবে দিয়া পৰামৰ্শৰ পৰাই বিশ্বৰ দৃষ্টিত ইয়াৰ ঐতিহাসিক পৰিচয় ঘটিছিল। ২০১৯ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত আমেৰিকাৰ নিউয়ৰ্কস্থিত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা এই উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত চীন-টাইপেই চৰকাৰৰ প্ৰতিনিধিয়ে চিলাম্বমৰ সৈতে জড়িত পুৰণি তথ্যত সীমান্ত সংঘাত সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহে উত্থাপন কৰা সমস্যাসমূহৰ সমাধানৰ বাবে চিলাম্বম এছিয়াৰ সংগঠনৰ ওচৰত অনুৰোধ দাখিল কৰা হয়। ২০১৯ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত ৰাষ্ট্ৰসংঘত বিশেষ মৰ্যাদাৰ বাবে চিলাম্বম এছিয়াৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম সম্পূৰ্ণ আৰু সমাপ্ত হয়।১২
জনপ্ৰিয় কলাত
১৯৫০ আৰু ১৯৬০ চনৰ বহু এম.জি.ৰামচন্দ্ৰন(এমজিআৰ)ৰ ছবিত এমজিআৰে এই প্ৰাচীন যুদ্ধ কলাসমূহ ২০ শতিকাত জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ চিলাম্বম যুদ্ধৰ দৃশ্যসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। এম জি আৰ নিজেই চিলাম্বম যুঁজৰ অনুশীলনকাৰী আছিল; মাষ্টাৰ মাদুৰাই মাদাকুলাম ৰবিৰ পৰা এই যুদ্ধ কলা শিকিছিল। ইয়াৰে কিছুমান চিনেমা হৈছে থাইকুপিন থাৰাম, পেৰিয়া ইদাথু পেন, মুগাৰাছি আৰু থানিপিৰাভি, পাৰাগোট্টী, থাই মিত্থু ছাঠিয়াম আদি।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Nainar, Nahla. (2017-01-20). A stick in time …. The Hindu
- ↑ Raj, J. David Manuel. (1977). The Origin and the Historical Development of Silambam Fencing: An Ancient Self-Defence Sport of India. College of Health, Physical Education and Recreation, Univ. of Oregon. পৃ. 44, 50, 83
- ↑ Balambal, V. (1998). Studies in the History of the Sangam Age. Kalinga Publications. পৃ. 6. ISBN 978-8185163871
- ↑ Martial Arts (Silambam & Kalaripayattu). fitindia.gov.in
- ↑ Sarkar, John. (17 February 2008). Dravidian martial art on a comeback mode. The Economic Times
- ↑ Raj, J. David Manuel. (1977). The Origin and the Historical Development of Silambam Fencing: An Ancient Self-Defence Sport of India. College of Health, Physical Education and Recreation, Univ. of Oregon. পৃ. 44, 50, & 83
- ↑ Sports Authority of India. (1987). Indigenous Games and Martial Arts of India. Sports Authority of India. পৃ. 91 & 94
- ↑ Crego, Robert. (2003). Sports and Games of the 18th and 19th Centuries. Greenwood Publishing Group. পৃ. 32. ISBN 978-0-313-31610-4
- ↑ Guruji Murugan, Chillayah. (20 October 2012). Silambam health and physical benefits. Silambam
- ↑ Ministry of Education. (1956). National Plan of Physical Education and Recreation Publication No.237. Government of India, Ministry of Education
- ↑ Crudelli, Chris. (October 2008). The Way of the Warrior. Dorling Kindersley Limited. পৃ. 23, 36. ISBN 978-1-4053-3750-2
- ↑ United Nations grant Special Status for Silambam Asia. un.org. United Nations Meetings Coverage & Press Releases
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “চিলাম্বম” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৩৪২০০ (২১ আগষ্ট ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।