দছ-গুটি দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশল বৰ্ড গেম, যিটো লাউ কাটা কাটি নামৰ আন এটা অনুৰূপ খেলো আছে, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ (১৯৫২) নামৰ কিতাপত কৰিছে।১২ খেলখন ড্ৰাফ্টৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুয়াৰৰ সৈতে জড়িত। টুকুৰাবোৰ এটাৰ ওপৰেৰে আনটো জপিয়াই ধৰি ধৰা পৰে। দছ-গুটি এটা লাউ কাটা কাটিবৰ্ডৰে গঠিত, কিন্তু শিখৰৰ সৈতে সংযুক্ত দুটা ৰেখা খণ্ড (প্ৰতিটো ফালে এটা) কিন্তু দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ বাহিৰৰ অংশ যোগ কৰা হয়। ডেচ-গুটি ভাৰতীয় যুদ্ধ-গেম নামৰ খেলৰ এটা নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, আৰু এই শ্ৰেণীৰ আন খেলসমূহ হ’ল লাউ কাটা কাটি, এঘাৰ-গুটি, প্ৰেটৱা, গোল-স্কুইছ। সকলো ভাৰতীয় যুদ্ধ-খেলতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মিল আছে, আৰু সেয়া হ’ল সকলো টুকুৰা গ্ৰীড পেটাৰ্ণযুক্ত বৰ্ডত ৰখা হৈছে, কেন্দ্ৰত মাত্ৰ এটা খালী বিন্দু। ইয়াৰ ফলত প্ৰথম খোজটো কেন্দ্ৰীয় পইণ্টত খেলিবলৈ বাধ্য হয়, আৰু আনজন খেলুৱৈৰ টুকুৰাৰ দ্বাৰা ধৰা পৰে।
স্থাপন
বৰ্ডখন এটা সাধাৰণ শিখৰত একেলগে সংযুক্ত দুটা ত্ৰিভুজৰ দ্বাৰা গঠিত। খেলুৱৈসকলে বৰ্ডৰ বিপৰীত ফালে বহি খেলে আৰু প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ ভিত্তিই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ প্ৰথম ৰেংক গঠন কৰে। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ বহল দুটা ৰেখাই পাৰ হৈ প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ক্ৰমে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰ আৰু সাধাৰণ শিখৰৰ প্ৰতিটো ফালে এটাকৈ কিন্তু দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ বাহিৰৰ দুটা ৰেখা খণ্ডই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ চতুৰ্থ ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰটোও বৰ্ডৰ কেন্দ্ৰীয় বিন্দু। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ গুৰিৰ লগত লম্বভাৱে থকা এটা ৰেখা সাধাৰণ শিখৰৰ মাজেৰে গৈছে। মুঠ ২১টা বিন্দুৰ বাবে মুঠ ১৯টা ছেদক বিন্দু আৰু ২টা শেষ বিন্দু (দুয়োটাকে এতিয়াৰ পৰা "বিন্দু" বুলি কোৱা হ'ব) আছে। টুকুৰাবোৰ বিন্দুবোৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, আৰু ৰেখাবোৰৰ কাষেৰে গতি কৰে।
প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ১০টা টুকুৰা থাকে। এজনে ক’লা টুকুৰাবোৰ লয়, আৰু আনজনে বগা টুকুৰাবোৰ খেলে, যিয়েই নহওক যিকোনো দুটা ৰং বা পৃথক কৰিব পৰা বস্তুৱে কাম কৰিব।
খেলুৱৈসকলে কোনটো ৰং খেলিব, আৰু কোনে প্ৰথমে আৰম্ভ কৰিব সেইটো বাছি লয়।
খেলুৱৈসকলে তেওঁলোকৰ ১০টা টুকুৰা তেওঁলোকৰ প্ৰথম চাৰিটা ৰেংকত ৰাখে। চতুৰ্থ ৰেংকত কেন্দ্ৰীয় বিন্দুটো খালী কৰি ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ দুয়োফালে ক’লা টুকুৰা আৰু বগা টুকুৰা এটাই দখল কৰে।
গুটি খেল
খেলুৱৈসকলে এটা টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ পাল পৰ্যায়ক্ৰমে প্ৰতিটো পালত একচেটিয়াভাৱে গতি বা ধৰি ৰাখে।
এটা টুকুৰাই প্ৰতিটো পাকত এটাকৈ ঠাই ৰেখাৰ কাষেৰে খালী কাষৰীয়া বিন্দু এটালৈ লৈ যায়। বন্দী কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু ড্ৰাফট আৰু এলকুৱেৰ্কৰ দৰে চুটি জাঁপৰ দ্বাৰা কৰা হয়, য'ত কাষৰীয়া শত্ৰুৰ টুকুৰাটোক পিছফালে কাষৰ খালী বিন্দু এটাত জপিয়াই পৰিব লাগিব। বৰ্ডত থকা আৰ্হি অনুসৰণ কৰি সৰলৰেখাত ধৰা পেলাব লাগিব। এটা টুকুৰাই সক্ষম হ’লে ধৰি ৰাখিব লাগিব। ধৰা পৰা টুকুৰাবোৰ লগে লগে বৰ্ডৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱা হয়। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰতিপক্ষৰ সকলো টুকুৰা ধৰি ৰাখে তেন্তে তেওঁ বিজয়ী হয়। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ টুকুৰাবোৰ আন খেলুৱৈৰ টুকুৰাবোৰে ব্লক বা লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা কৰি ৰাখে, তেন্তে ইয়াক অচলাৱস্থা বুলি জনা যায়, আৰু খেলুৱৈজন পৰাস্ত হয়; আনজন খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। যদি দুয়োজন খেলুৱৈয়ে আৰু টুকুৰা ধৰিব নোৱাৰে তেন্তে অধিক টুকুৰা থকা খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। যদি দুয়োজন খেলুৱৈৰে একে সংখ্যক টুকুৰা থাকে, তেন্তে খেলখন ড্ৰ’।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Murray, H.J.R. (1952). A History of Board-Games Other Than Chess. Hacker Art Books, Inc. পৃ. 70. ISBN 0-87817-211-4
- ↑ Winther, Mats. Indian War-games. Indian War-games
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “দছ-গুটি” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩২৭৭৪ (২৭ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।