মীনা প্ৰভু

মীনা সুধাকৰ প্ৰভু (ইংৰাজী ভাষা: Meena Sudhakar Prabhu; জন্ম: ২৭ আগষ্ট ১৯৩৯ – মৃত্যু: ১ মাৰ্চ ২০২৫) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু প্ৰাক্তন এনাস্থেচিঅ'লজিষ্ট আছিল। তেওঁ মূলতঃ যুক্তৰাজ্য, ইৰান, ইজিপ্ত, চীন, তুৰস্ক আৰু মেক্সিকো ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাৰে মাৰাঠী ভাষা ভাষাত লিখা ভ্ৰমণ কাহিনীসমূহৰ বাবে পৰিচিত। পুনেৰ বি জে মেডিকেল কলেজৰ স্নাতক প্ৰভুৱে ২০১০ চনত ডি বি মোকাশি বঁটা, ২০১১ চনত জি এন দাণ্ডেকাৰ সোঁৱৰণী মৃন্ময়ী বঁটা, ২০১২ চনত এন চি কেলকাৰ বঁটা আৰু ২০২৩ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ ভূষণ সন্মান লাভ কৰিছিল।^{১২৩৪৫}

তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানক পেচা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি পুনেৰ বি জে মেডিকেল কলেজৰ পৰা এমবিবিএছ সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মুম্বাই আৰু লণ্ডনত উচ্চ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। বিবাহৰ পিছত তেওঁ যুক্তৰাজ্যত নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লয় আৰু তাতেই প্ৰায় দুটা দশক এনাস্থেচিঅ'লজিষ্ট আৰু সাধাৰণ চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মৰত হয়। চিকিৎসকৰ দৰে এক ব্যস্ত পেচাত থকাৰ পাছতো তেওঁৰ লিখা-মেলা আৰু ভ্ৰমণৰ প্ৰতি থকা হেঁপাহ বৃদ্ধি পাইছিল। তেওঁ নিজৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যাত্ৰাসমূহ মাৰাঠী ভাষাত লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, যিটো সময়ত মাৰাঠী সাহিত্যত ভ্ৰমণ সাহিত্য এক মূল ধাৰা হিচাপে বিকশিত হৈ আছিল। তেওঁৰ প্ৰথমটো উল্লেখযোগ্য ভ্ৰমণ কাহিনী "মাজা লণ্ডন" (মোৰ লণ্ডন) ব্যাপক জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু ই তেওঁক এগৰাকী শক্তিশালী সাহিত্যিক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁ ইউৰোপ, এছিয়া, মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু আমেৰিকাৰ বহু দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ অভিজ্ঞতাসমূহক সুগভীৰ গৱেষণা, সজীৱ আৰু সহজলভ্য গ্ৰন্থলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল য’ত ইতিহাস, ভূগোল, সংস্কৃতি আৰু ব্যক্তিগত পৰ্যবেক্ষণৰ সুন্দৰ মিশ্ৰণ ঘটিছিল। তেওঁৰ কেইখনমান বিখ্যাত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত আছে ইজিপ্তায়ন, তুৰ্কানামা, গ্ৰীকাঞ্জলি, চিনি মাটি, মেক্সিকোপৰ্ব, গাথা ইৰানী, ৰোমৰাজ্য (প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় খণ্ড), ৱাট তিব্বতী আৰু নিউয়ৰ্ক-নিউয়ৰ্ক। তেওঁৰ লিখন শৈলীৰ স্পষ্টতা, আৱেগিক উষ্মতা আৰু বৰ্ণনামূলক শক্তিৰ বাবে মাৰাঠী পাঠকৰ মাজত সমাদৃত হৈছিল।

লেখাৰ বাহিৰেও তেওঁ বিভিন্ন সাহিত্যিক সংগঠন আৰু সাংস্কৃতিক মঞ্চৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁ মহিলা সাহিত্য সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰাৰ লগতে পঠন সংস্কৃতি আৰু জ্ঞান প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ পুনেত "প্ৰভু জ্ঞানমন্দিৰ" নামৰ এটা উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল জনসাধাৰণৰ বাবে এটা আধুনিক আৰু প্ৰযুক্তি-নিৰ্ভৰ পঢ়ুৱৈ কক্ষ গঢ়ি তোলা। সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ডি বি মোকাশি বঁটা, জি এন দাণ্ডেকাৰ সোঁৱৰণী মৃন্ময়ী বঁটা, এন চি কেলকাৰ বঁটা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা ২০২৩ চনত জীৱনজোৰা সাধনা সন্মানৰ লগতে একাধিক মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল।

জীৱনৰ শেষ সময়লৈকে মীনা প্ৰভুৱে সাহিত্য চৰ্চা আৰু পাঠকৰ সৈতে যোগাযোগ অব্যাহত ৰাখিছিল। ২০২৫ চনৰ ১ মাৰ্চত ৮৫ বছৰ বয়সত পুনেত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মাৰাঠী সাহিত্যত ভ্ৰমণ কাহিনীক জনপ্ৰিয় কৰা এগৰাকী বাটকটীয়া আৰু চিকিৎসা তথা সাহিত্যৰ দৰে দুটা পৃথক আৰু কঠিন পেচাক সফলতাৰে পৰিচালনা কৰা এগৰাকী বিৰল ব্যক্তিত্ব হিচাপে তেওঁক সদায় স্মৰণ কৰা হ’ব।