অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
জীৱনী

মীনাক্ষী জৈন

মীনাক্ষী জৈন এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতি বিজ্ঞানী আৰু ইতিহাসবিদ যিয়ে দিল্লীৰ গাৰ্গী কলেজত ইতিহাসৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতীয় ঐতিহাসিক গৱেষণা পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰে।

হালনাগাদ: ৮ মে’ ২০২৫ ১৪৪ শব্দ · ১ মিনিট সংগৃহীত ৮৫
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

মীনাক্ষী জৈন এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতি বিজ্ঞানী আৰু ইতিহাসবিদ যিয়ে দিল্লীৰ গাৰ্গী কলেজত ইতিহাসৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতীয় ঐতিহাসিক গৱেষণা পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰে।১ ২০২০ চনত তেওঁ সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কৰা কামৰ বাবে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে।২

জৈনে ঔপনিৱেশিক ভাৰতত সতী প্ৰথাৰ ওপৰত সতী: ইভানজেলিকেলছ, বেপ্টিষ্ট মিছনেৰীজ, এণ্ড দ্য চেঞ্জিং কলনিয়েল ডিচকোৰ্চ লিখিছিল আৰু এনচিইআৰটিৰ বাবে স্কুল ইতিহাসৰ পাঠ্যপুথি মেডিভেল ইণ্ডিয়াও লিখিছিল, যিয়ে ৰোমিলা থাপাৰ, সতীশ চন্দ্ৰ আৰু অন্যান্যৰ সহ-লেখক পূৰ্বৰ পাঠ্যপুথিৰ ঠাই লয়।৩

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

মীনাক্ষী জৈন হৈছে দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক সাংবাদিক গিৰিলাল জৈনৰ কন্যা।৪ পি এইচ ডি লাভ কৰে। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।৫ সামাজিক ভিত্তি আৰু জাতি আৰু ৰাজনীতিৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত তেওঁৰ থিছিছ ১৯৯১ চনত প্ৰকাশ পায়।৫

কৰ্মজীৱন

জৈন দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত গাৰ্গী কলেজৰ ইতিহাসৰ সহযোগী অধ্যাপক।৬ ২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতীয় ঐতিহাসিক গৱেষণা পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰে।১

কাম

কিতাপ

  • কংগ্ৰেছ পাৰ্টি, ১৯৬৭-৭৭: ভাৰতীয় ৰাজনীতিত জাতিৰ ভূমিকা (বিকাশ, ১৯৯১),
  • মধ্যযুগীয় ভাৰত: একাদশ শ্ৰেণীৰ বাবে এখন পাঠ্যপুথি (এনচিইআৰটি, ২০০২),
  • ৰাজা-মুঞ্জে চুক্তি: ভাৰতীয় ইতিহাসৰ এটা পাহৰি যোৱা অধ্যায়ৰ ওপৰত নথিপত্ৰ (দেৱেন্দ্ৰ স্বৰূপাৰ সৈতে, কম মূল্যৰ প্ৰকাশক, ২০০৭),।
  • সমান্তৰাল পথ: হিন্দু-মুছলমান সম্পৰ্কৰ ওপৰত ৰচনা, ১৭০৭-১৮৫৭ (কোনাৰ্ক পাব্লিচাৰ্ছ, ২০১০),।
  • তেওঁলোকে দেখা ভাৰত (সন্ধ্যা জৈনৰ সৈতে সহ-সম্পাদনা, ৪ খণ্ড, প্ৰভাত প্ৰকাশন),,,, .
  • ৰাম আৰু অযোধ্যা (আৰ্য্য বুকছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল, ২০১৩),।
  • সতী: ইভানজেলিকেল, বেপ্টিষ্ট মিছনেৰী, আৰু পৰিৱৰ্তিত ঔপনিৱেশিক বক্তৃতা (আৰিয়ান বুকছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল, ২০১৬),
  • ৰামৰ বাবে যুদ্ধ: অযোধ্যাৰ মন্দিৰৰ গোচৰ (আৰ্য্য বুকছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল, ২০১৭),।
  • "দেৱতাৰ উৰণ আৰু মন্দিৰৰ পুনৰ্জন্ম: ভাৰতীয় ইতিহাসৰ পৰা খণ্ড" (আৰ্য্য বুকছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল, ২০১৯),।

নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ

  • দ্য ইণ্ডিয়ান নেচনেল কংগ্ৰেছ চেণ্টেনাৰী হিণ্ডচাইটছ, ১৯৮৮ত "কংগ্ৰেছ ১৯৬৭: ষ্ট্ৰেটেজিছ অৱ মবিলাইজেচন ইন ডি. এ. ল'।"
  • শ্ৰীনিবাস, জাতি: ইয়াৰ ২০ শতিকাৰ অৱতাৰ (২০০০)ত "পিছপৰা জাতি আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তন ইউ. পি. আৰু বিহাৰত।"
  • ৰোমিলা থাপাৰৰ সোমনাথ: বহু কণ্ঠ এটা ইতিহাসৰ পৰ্যালোচনা দ্য পাইয়নিয়াৰ (ভাৰত)ৰ ওপৰত।৭

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Membership of the Indian Council of Historical Research
  2. ↑ The Hindu Net Desk. (26 January 2020). Full list of 2020 Padma awardees. The Hindu
  3. ↑ Being proud of India's Hindu past is great, but worry about the present too. The Financial Express
  4. ↑ Khushwant Singh, Biased view (Book review of The Hindu Phenomenon), India Today, 31 August 1994
  5. ↑ Srinivas, M. N. (2000-10-14). Caste: Its 20Th Century Avatar. Penguin UK. পৃ. 313. ISBN 9789351187837
  6. ↑ Members of the Council. INDIAN COUNCIL OF HISTORICAL RESEARCH
  7. ↑ Meenakshi Jain. (21 March 2004). Review of Romila Thapar's "Somanatha, The Many Voices of a History". The Pioneer

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

লেখিকাভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মানপদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ীবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “মীনাক্ষী জৈন” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫০৬৭৪৩ (৮ মে’ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।