বিদৰ্ভ

বিদৰ্ভ (উচ্চাৰণ: [ʋid̪əɾbʱə] ) হৈছে এটা ভৌগোলিক অঞ্চল আৰু মধ্য ভাৰত এখন প্ৰস্তাৱিত ৰাজ্য আৰু বৰ্তমান নাগপুৰ সংমণ্ডল আৰু অমৰাৱতী সংমণ্ডললৈ গঠিত ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ পূৰ্বাঞ্চল। আমৰাৱতী সংমণ্ডলৰ আগৰ নাম আছিল বেৰাৰ (মাৰাঠী ভাষাত ভৰ্হদ)। ^{১ ২} ই মুঠ ক্ষেত্ৰফলৰ ৩১.৬% দখল কৰে আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ২১.৩% ধাৰণ‌ কৰে। ইয়াৰ উত্তৰে মধ্যপ্ৰদেশ, পূবে ছত্তীশগড়, দক্ষিণে তেলেংগানা আৰু পশ্চিমে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাৰাঠৱাড়া আৰু উত্তৰ মহাৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলৰ সীমা। ই মধ্য ভাৰতত অৱস্থিত। বিদৰ্ভৰ বৃহত্তম চহৰ হ'ল নাগপুৰ আৰু তাৰ পিছতে আমৰাৱতী, আকোলা আৰু চন্দ্ৰপুৰ। বৈদৰ্ভীয়ানসকলৰ অধিকাংশই মাৰাঠীৰ ভাৰ্হড়ী আৰু ঝাড়ী উপভাষা কয়। ^৩

নাগপুৰ অঞ্চল কমলা আৰু কপাহৰ খেতিৰ বাবে জনাজাত। বিদৰ্ভত মহাৰাষ্ট্ৰৰ দুই তৃতীয়াংশ খনিজ সম্পদ আৰু তিনি চতুৰ্থাংশ বনজ সম্পদ আছে, আৰু ই শক্তিৰ অসাধাৰণ উৎপাদনকাৰী। ^৪

ইতিহাসৰ দিনত বিশেষকৈ সাম্প্ৰদায়িক বিপদৰ সময়ত বিদৰ্ভ ভাৰতৰ বাকী অংশতকৈ বহু নিস্তব্ধ হৈ আহিছে। তাত যথেষ্ট দৰিদ্ৰতা ^৫ আৰু পুষ্টিহীনতা আছে। ^৬ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বাকী অংশতকৈ ই অৰ্থনৈতিকভাৱে কম সমৃদ্ধিশালী। ^৭ সামগ্ৰিক ভাৰতৰ তুলনাত এই অঞ্চলৰ কৃষকৰ জীৱন-যাপনৰ অৱস্থা দুৰ্বল। মহাৰাষ্ট্ৰত এটা দশকত ২ লাখৰো অধিক কৃষকে আত্মহত্যা কৰে, যাৰ ভিতৰত বিদৰ্ভ অঞ্চলৰ ১১খন জিলাত ৭০% কৃষকে আত্মহত্যা কৰে।

শেহতীয়াকৈ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ অৱহেলা আৰু বিদৰ্ভৰ অযোগ্য ৰাজনৈতিক নেতৃত্বৰ বাবেই সুকীয়া বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ আহ্বান জনোৱা হৈছে। মহাৰাষ্ট্ৰৰ বাকী অংশৰ পৰা ৰাজনৈতিক আৰু আৰ্থিকভাৱে বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ বাবে পৃথক ৰাজ্যৰ আহ্বানে তেতিয়াহে প্ৰাধান্য লাভ কৰিছিল যেতিয়া শেহতীয়া বছৰবোৰত অঞ্চলটোৰ নেতাসকলক আন ৰাজনৈতিক নেতাই আওকাণ কৰিছিল। ^৮ ৰাজ্যখনৰ মূল ৰাজনৈতিক দল শিৱসেনাৰ বিৰোধিতাৰ বাবে ৰাজ্যৰ দাবী পূৰণ হোৱা নাই।