সুশীলা গণেশ মাৱালংকাৰ

সুশীলা গণেশ মাৱালংকৰ (Sushila Ganesh Mavalankar, ৪ আগষ্ট ১৯০৪ – ১১ ডিচেম্বৰ ১৯৯৫) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷ ১৯৫৬ চনত আহমেদাবাদৰ পৰা বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে তেওঁ ১ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়৷

প্ৰাথমিক জীৱন

তেওঁ ১৯০৪ চনৰ ৪ আগষ্টত মুম্বাইত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁৰ পিতৃ আছিল ৰামকৃষ্ণ গোপীনাথ গুৰজাৰ দট্ৰে৷ তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা প্ৰাক্-মেট্ৰিক পৰ্যায়লৈকে কৰিছিল।^১

কৰ্মজীৱন

মাৱালংকৰে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশ লৈছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত ১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁক ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই কাৰাগাৰত বন্দী কৰিছিল।[2] ১৯৫৩ চনৰ জুন মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা দ্বিতীয় ৰাণী এলিজাবেথৰ ৰাজ অভিষেকত অংশগ্ৰহণ কৰে।^১

১৯৫৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত গণেশ মাৱালংকাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত আহমেদাবাদৰ আসনৰ বাবে উপ-নিৰ্বাচন হয়। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে সুশীলা মাৱালংকাৰ(তেওঁৰ পত্নী)ক নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ কৰোৱায়৷ আৰু এনেদৰেই তেওঁ প্ৰথম লোকসভালৈ বিনা বিৰোধিতাত নিৰ্বাচিত হয়।[3]^২পিছৰ বছৰত তেওঁৰ কাৰ্যকাল শেষ হয়।^৩৪ভাগিনী সমাজৰ সভানেত্ৰী হিচাপেও তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু অনেক সামাজিক সংগঠনৰ সদস্য আছিল। ^৫

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯২১ চনৰ মাৰ্চ মাহত সুশীলাই গণেশ বাসুদেৱ মাৱালংকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়।^১গণেশ মাৱালংকাৰ লোকসভাৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ১৯৯৫ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত আহমেদাবাদত সুশীলা গণেশৰ মৃত্যু হয়।^৫তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পুৰুষোত্তম মাৱালংকাৰো সংসদ সদস্য আছিল।^৬