শৃংখল

শৃংখল হ'ল ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰদ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন উল্লেখযোগ্য চুটিগল্প সংকলন। অসমীয়া সাহিত্যত বাস্তৱধৰ্মী আৰু মনস্তাত্ত্বিক চুটিগল্পৰ ধাৰা সমৃদ্ধ কৰিবলৈ এই সংকলনে বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে। সমাজৰ জটিলতা, সমাজ-মানৱ জীৱনৰ অৱনতি-পতন, অনুভূতি, অস্তিত্ব সংকট আৰু সন্ধানৰ দৰে গভীৰ বিষয়সমূহ শইকীয়াই ব্যতিক্ৰমী বৰ্ণনাশৈলীত এই সংকলনত প্ৰতিফলিত কৰিছে। সাহিত্যিক শক্তি, সূক্ষ্ম দৃষ্টি আৰু মানৱজীৱনৰ গভীৰ অনুধ্যানৰ বাবে ১৯৭৬ চনত ভবেন নাথ শইকীয়াই এই গ্ৰন্থটোৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।^১

গল্পসমূহৰ আশীৰ্বাদিত বৈচিত্ৰ্যই অসমীয়া সমাজজীৱনৰ বহু ক্ষেত্ৰ স্পৰ্শ কৰিছে—দাৰী-দুখ, আনত বলি যোৱা জীৱন, নৈতিক দ্বন্দ্ব, সম্পৰ্কৰ বেছি-কম, মানুহৰ অন্তৰজগতৰ টান-ছেঁচ আৰু সমাজৰ বুজা-বুজিৰ আন্তৰিকতা এই সংকলনৰ গল্পসমূহৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্য। শইকীয়াৰ লিখনি সহজ কিন্তু গভীৰ; শব্দ-ব্যৱহাৰত সংযমী হ’লেও অনুভৱ-প্ৰকাশত সঁচাই আৰু শক্তিশালী।

এই সংকলনত মুঠ ১৪টা চুটিগল্প অন্তৰ্ভুক্ত:

• শৃংখল
• সূৰ্য্যোদয়
• চকীদাৰ
• কৃতজ্ঞ
• বানপ্ৰস্থ
• দুৰ্ভিক্ষ
• বলিভোজ
• বন্দৰ
• প্ৰদক্ষিণ
• আকাশ
• চাৰিআলি
• খবৰ
• বৰ্ণনা
• ৰক্তিম

ইয়াৰ অন্তৰ্গত শৃংখল গল্পটোৰ ওপৰত আধাৰ কৰি অসমীয়াত একে নামৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। প্ৰবীণ হাজৰিকা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰখন ২০১৩ চনৰ ২৯ আগষ্টত গুৱাহাটীত চেন্সৰ লাভ কৰি U শ্ৰেণীকৰণ লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ ১৭ অক্টোবৰ চলচ্চিত্ৰখন অসমৰ সাতটা চিত্ৰগৃহত মুক্তি লাভ কৰে।^২ এই চলচ্চিত্ৰখনত আদিল হুছেইন, জয়া শীল ঘোষ, বাদল দাস আৰু সৌৰভ হাজৰিকা আদিয়ে অভিনয় কৰে।

গল্পৰ বিষয়-বস্তু

সামাজিক আৰু ব্যক্তি-জীৱনৰ সমস্যা

সংকলনখনৰ কেইবাটাও গল্পত অসমীয়া মানুহৰ সমস্যাপীড়িত জীৱনৰ যথেষ্ট বাস্তৱিক প্ৰতিফলন দেখা যায়। সমাজৰ দীনতা, দৰিদ্ৰতা, বঞ্চনা, নৈতিক সংকট আদি বিষয়সমূহ শইকীয়াই গভীৰ মনোবৈজ্ঞানিক দৃষ্টিৰে উপস্থাপন কৰিছে।

মানৱিক অনুভূতি

শইকীয়াৰ লিখনিত অনুভৱৰ খঁজনা সদায় কেইটামান সূক্ষ্ম স্তৰত বিৱেচিত হয়। প্ৰেম-দয়া, সন্মান-অসন্মান, একাকিত্ব, আশা-আকাঙ্ক্ষা, ভয় বা দ্বন্দ্ব—মানুহৰ অন্তৰজগতৰ এই বেৰেগুচ্ছ অনুভূতি বাস্তৱমুখী ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে।

কাহিনী

চলচ্চিত্ৰ ৰূপান্তৰিত "শৃংখল" গল্পটোৰ কাহিনী সত্তৰ দশকৰ অসমীয়া সমাজৰ পটভূমিত। দুখীয়া বিধৱা এগৰাকীয়ে জীৱনসংগ্ৰামত মুখામুখি হোৱা অপমান, বেদনাৰ ভাঁজ আৰু নিৰাপত্তাহীনতাৰ অনুভূতিৰ কাহিনী ই বৰ্ণনা কৰে। শইকীয়াই সমাজৰ অন্ধকাৰ দিশৰ মাজতো মানুহৰ স্থিতি, আশা আৰু মানৱিকতাৰ আকুল অনুসন্ধানৰ ছবি দৰ্শক আৰু পাঠকৰ ওচৰলৈ লৈ আহিছে।^২

লেখকৰ পৰিচয়

মূল প্ৰবন্ধ: ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া'ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া (১৯৩২ – ২০০৩) অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ, গীতিকাৰ আৰু বোলছবি পৰিচালক আছিল। কবিতা, নাটক, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, সমালোচনা, হাস্য-ব্যংগাত্মক সাহিত্য, আত্মজীৱনী, শিশুসাহিত্য আদিকে ধৰি সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ প্ৰায় সকলো দিশতে ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তেওঁ অসমীয়া ভাষাৰ পষেকীয়া আলোচনী প্ৰান্তিক আৰু শিশু আলোচনী সঁফুৰা (শিশু আলোচনী)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল।^৩ ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ৰেডিঅ' নাটক, একাঙ্কিকা নাটক, ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ বাবে নাটক ৰচনা কৰিছিল আৰু আঠখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। পৰিচালক হিচাপে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল। তদুপৰি ১৯৭৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁ‌টা আৰু ১৯৯০ চনত 'অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা'ৰ লগতে পদ্মশ্ৰী' সন্মানো লাভ কৰিছিল।

বাহ্যিক সংযোগ

• চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ