শকুন্তলা (মহাকাব্য)

শকুন্তলা (মহাকাব্য) (নেপালী ভাষা: शाकुन्तल (महाकाव्य)) হৈছে ১৯৪৫ চনত লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটাৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু সাজ প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এটা নেপালী মহাকাব্যিক কবিতা।^১২ ইয়াক লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটা আৰু নেপালী সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^৩৪

পৰিচয়

এই মহাকাব্যখন প্ৰাচীন সংস্কৃত কবি কালিদাসৰ ধ্ৰুপদী নাটক অভিজ্ঞানম শকুন্তলমৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু ইয়াক নেপালী ভাষাৰ প্ৰথম মৌলিক মহাকাব্য বুলি গণ্য কৰা হয়।^৫ যদিও ই এক প্ৰাচীন কৰ্মৰ ওপৰত আধাৰিত, ভানুভক্তীয় ৰামায়ণৰ (যিটো বাল্মীকি ৰামায়ণৰ অনুবাদ আছিল) তুলনাত এই কাব্যখনত যথেষ্ট মৌলিকতা আছে। ১৯৪৫ চনত ই প্ৰকাশ পাইছিল। দেৱকোটাই সমগ্ৰ মহাকাব্যখন সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মাত্ৰ তিনি মাহ সময় লৈছিল।^৩৬

অনুবাদ

লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটাই নিজেই এই মহাকাব্যখন ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯৯১ চনত এই অনুবাদটো প্ৰকাশ পাইছিল।^৭

অভিযোজন

শকুন্তলাক নাটক হিচাপে অভিযোজন কৰা হৈছে আৰু আৰোহ গুৰুকুলৰ পৰিচালক সুনীল পোখৰেলৰ নিৰ্দেশনাত বিদ্যা শংকৰ স্কুলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ইয়াক মঞ্চস্থ কৰিছে।^৮

লেখক পৰিচয়

মূল প্ৰবন্ধ: লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটা'লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটা (Laxmi Prasad Devkota ) হ'ল এজন নেপালী কবি, নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু ৰাজনীতিবিদ। মহাকবি‍' উপাধিৰে তেওঁ নেপালী সাহিত্যত সন্মানিত; তেওঁ সোণালী হৃদয়ৰ কবি হিচাপেও পৰিচিত। তেওঁক নেপালৰ অন্যতম বিখ্যাত সাহিত্যিক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^৯১০ তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে সুলোচনা, কুঞ্জিনী, ভিখাৰী আৰু শকুন্তলাৰ লগতে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা মুনা মদন। ৷^১১

গ্ৰন্থপঞ্জী

• “Shakuntala.” A Survey of Nepali Literature in English. (M. Phil. Course Packet. Unit 1: Poetry). Kathmandu: IACER, 2006. 45-57.