বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়

বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয় (কন্নড় ভাষা: ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನ ವಿಜಯ; ইংৰাজী ভাষা: Vikramarjuna Vijaya) (অৰ্থাৎ 'পৰাক্ৰমী অৰ্জুনৰ বিজয়'), যাক পম্প ভাৰত বুলিও জনা যায়, হৈছে ১০ম শতিকাৰ জৈন কবি আদিকবি পম্পাৰ (৯০২–৯৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) এক ধ্ৰুপদী কৃতি।^১ ই কন্নড় ভাষাত ৰচিত মহান মহাকাব্য মহাভাৰতৰ এক জৈন ধৰ্ম সংস্কৰণ। পম্পাই পাণ্ডৱ বংশৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ অৰ্জুনক তেওঁৰ মহাকাব্যৰ নায়ক হিচাপে বাছি লৈছিল। এই গ্ৰন্থখন কেইবাটাও দিশত মূল মহাভাৰততকৈ পৃথক, তাৰে এটা হ’ল কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পিছত যুধিষ্ঠিৰ আৰু দ্ৰৌপদীৰ পৰিৱৰ্তে ক্ৰমে অৰ্জুনক ৰজা আৰু সুভদ্ৰাক ৰাণী হিচাপে অভিষিক্ত কৰা।

ৰাষ্ট্ৰকূট সামন্ত তথা ভেমুলাৱাড়াৰ চালুক্য ৰজা দ্বিতীয় অৰিকেচৰীৰ ৰাজসভাৰ কবি হিচাপে তেওঁ তেওঁৰ মহাকাব্য 'বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়' (পম্প ভাৰত) আৰু 'আদিপুৰাণ'ৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত। এই দুয়োখন গ্ৰন্থই 'চম্পু' শৈলীত লিখা হৈছে, যি শৈলী তেওঁ নিজেই সৃষ্টি কৰিছিল আৰু যি কন্নড় ভাষাৰ ভৱিষ্যতৰ সকলো সাহিত্যিক কামৰ বাবে আৰ্হি হিচাপে কাম কৰিছিল। জৈন লেখক আদিকবি পম্পা, শ্ৰী পন্না আৰু ৰন্নাৰ কৰ্মৰাজিক একেলগে "কন্নড় সাহিত্যৰ তিনিটি ৰত্ন" বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকেই ১০ম শতিকাৰ ধ্ৰুপদী কন্নড় যুগ অৰ্থাৎ মধ্যযুগীয় কন্নড় সাহিত্যৰ সূচনা কৰিছিল।^২

ইতিহাস

'বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়' হৈছে আদিকবি পম্পাৰ দশম শতিকাৰ এক কৃতি।^৩

বিষয়বস্তু

এই গ্ৰন্থখন ব্যাসৰ মহাভাৰতৰ সংক্ষিপ্ত সংস্কৰণ নহয়, বৰঞ্চ কৰ্ণাটকৰ সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপট আৰু জৈন ধৰ্মৰ ধৰ্মীয় প্ৰেক্ষাপটত কৰা মূল কাহিনীৰ এক পুনৰ নিৰ্মাণ। ইয়াত কৃষ্ণক দিয়া তুলনামূলকভাৱে কম প্ৰাধান্য আৰু অলপ কুটিল ভূমিকা এক ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন।

পম্পা চালুক্য ৰজা অৰিকেচৰীৰ ৰাজসভাৰ কবি আছিল। এই গ্ৰন্থখনে ঐতিহাসিক গুৰুত্ব লাভ কৰিছে কাৰণ কবিয়ে অৰ্জুন আৰু তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজা অৰিকেচৰীক একে বুলি দেখুৱাইছে। এই গ্ৰন্থখন বিষয়বস্তু আৰু ৰচনশৈলী দুয়োটা দিশতে কন্নড় সাহিত্যৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল।

উৎসসমূহ

• Singh, Upinder. (2016). A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century. Pearson Education. ISBN 978-93-325-6996-6