গৌৰী (মহাকাব্য)

গৌৰী (নেপালী ভাষা: गौरी) হৈছে নেপালী "ৰাষ্ট্ৰকবি" মাধৱ প্ৰসাদ ঘিমীৰেৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন শোকাকুল মহাকাব্য (শোককাব্য)। ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ ২০১৫ বিক্ৰম সম্বটত (১৯৫৯-৬০ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰকাশ পাইছিল।^১ কবিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী গৌৰীৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ স্মৃতিস্বৰূপে এই কাব্যখন ৰচনা কৰিছিল।^২৩ ইয়াক কবিগৰাকীৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়; লগতে ই তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰচনা।^৪ ঘিমীৰেয়ে তেওঁৰ নিজৰ সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত গৌৰীক তেওঁৰ অন্যতম প্ৰিয় বুলি উল্লেখ কৰিছে।^২ এই কাব্যখনত ব্যক্তিগত শোক, প্ৰেম, স্মৃতি আৰু জীৱনৰ অনিত্যতাৰ গভীৰ অনুভূতি সুন্দৰ কাব্যভাষাত প্ৰকাশ পাইছে, যিয়ে পাঠকক আৱেগিকভাৱে স্পৰ্শ কৰে।

অনুপ্ৰেৰণা

মাধৱ প্ৰসাদ ঘিমীৰে ১৯৯০ বিক্ৰম সম্বটত মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে দহ বছৰীয়া গৌৰী পোখৰেলৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।^৫ বিবাহৰ এঘাৰ বছৰৰ পিছত গৌৰীৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছিল।^২ এই অকাল বিয়োগে কবিৰ মনত গভীৰ শোকৰ সঞ্চাৰ কৰে আৰু সেই আৱেগিক আঘাতেই গৌৰী কাব্যখন ৰচনাৰ মুখ্য অনুপ্ৰেৰণা হিচাপে কাম কৰে। কাব্যখনত কবিয়ে ব্যক্তিগত বেদনা আৰু স্মৃতিক কাব্যিক ৰূপত প্ৰকাশ কৰিছে।

বিকাশ

মাধৱ ঘিমীৰেকা বিশিষ্ট খণ্ডকাব্য নামৰ গ্ৰন্থত ভানুভক্ত পোখৰেলে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে এই মহাকাব্যখনৰ বেছিভাগ অংশ ২০০৫ বিক্ৰম সম্বটৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ হৈছিল।^৬ কাব্যখন ধাপে ধাপে লিখা হৈছিল আৰু ইয়াত কবিৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা আৰু অনুভৱসমূহ ক্ৰমে গঢ় লৈ উঠিছে। ইয়াৰ ভাষা সহজ কিন্তু গভীৰ অৰ্থবহ, যিয়ে পাঠকৰ মনত স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলায়।

অভিযোজন

এই মহাকাব্যখনৰ এটা মিউজিক এলবাম মুকলি কৰা হৈছিল য’ত ৰাম কৃষ্ণ ঢাকল, সুদেশ শৰ্মা, সঙ্গীতা প্ৰধান ৰাণা, ৰামভক্ত জজিজু, সপনা শ্ৰী আৰু কবিয়ে নিজেই কণ্ঠদান কৰিছিল। এলবামটো মিউজিক নেপাল কোম্পানীয়ে মুকলি কৰিছিল।^৭ এই সংগীত ৰূপান্তৰে কাব্যখনক অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰসাৰ বৃদ্ধি কৰে।

অনুবাদ

২০১৮ চনত গৌৰীৰ এটা কোৰিয়ান অনুবাদ প্ৰকাশ পাইছিল।^৮ ইয়াৰ উপৰিও অন্যান্য ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে, যাৰ ফলত এই কাব্যখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো পৰিচিতি লাভ কৰিছে।

আৰু চাওক

• মালতী মংগল
• মুনা মদন
• পৃথ্বীৰাজ চৌহান