মাধৱ থান

শ্ৰী শ্ৰী মাধৱ থান অসমৰ এখন ধৰ্মস্থান। ই নগাঁও জিলাৰ কামপুৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় ১২ কিঃমিঃ দক্ষিণে মাধৱপাৰা পাহাৰৰ ওচৰত লাংপি (কাৰ্বি), চীনা বা বৰাপানী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। কিংবদন্তিমতে এই স্থানত শ্ৰীকৃষ্ণ (মাধব) আৰু অৰ্জুনে এবাৰ জিৰণি লৈছিল।^১ এই থান প্ৰকৃততে চাৰিখন থানৰ সমষ্টি - মাধব থান, বিষ্ণু থান, গণেশ থান আৰু শিৱ থান। কামপুৰ-বৈঠালাংছ' সংযোগী গড়কাপ্তানী পথৰ জৰিয়তে থানলৈ যাতায়াতৰ সুবিধা আছে।

ইতিহাস

ইতিহাস অনুসৰি মহাভাৰতত উল্লেখিত কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পাছত পঞ্চ-পাণ্ডৱে অশ্বমেধ যজ্ঞ পাতি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ যজ্ঞৰ ঘোঁৰা এৰিছিল। সেই যজ্ঞৰ ঘোঁৰা আহি প্ৰমীলা ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰাত, প্ৰমীলা ৰাজ্যৰ ৰানী প্ৰমীলাই ঘোঁৰা আবদ্ধ কৰিছিল। ফলত অৰ্জুনে ঘোঁৰা এৰিদিবলৈ কোৱাত ৰানী প্ৰমীলা অমান্তি হয়। আৰু কোনো পধ্যেই ঘোঁৰা আনিব নোৱাৰি অৰ্জনে তেওঁৰ সখা মাধৱ(কৃষ্ণ)ৰ পৰামৰ্শ বিচৰাত মাধৱ নিজে আহি প্ৰমীলা ৰাজ্যৰ পূৰ্ব প্ৰন্তত থকা বৰপানী নৈৰ পাৰৰ পাহাৰত বহি দুয়োৰে যুদ্ধৰ মিমাংসা কৰি দি, প্ৰমীলা-অৰ্জুনৰ মিলন ঘটাই যুদ্ধৰ ঘোঁৰা মুকলি কৰিছিল। মাধৱ আহি যি ঠাইত জিৰণি লৈ প্ৰমীলা-অৰ্জুনৰ বিবাদৰ মীমাংসা কৰি দুয়োৰে মিলন ঘটাইছিল সেই ঠায়ে পৰবৰ্তী কালত মাধৱ থান আৰু পাহাৰটো মাধৱ পাহাৰ হল বুলি জনশ্ৰুতি আছে। আন এক কিংবদন্তী মতে সত্য যোগত অগস্ত্য মুনিয়ে দক্ষিণা পথত আৰু সমসাময়িক “বিদেঘ্ মাধৱে” পূৱ ফালে হিন্দুধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। বিদেঘ্ মাধৱে আহি পূৱদেশৰ চীন বা বৰপানী নদীৰ পাৰত যিটো পাহাৰত আশ্ৰম পাতি আৰ্য্যধৰ্ম প্ৰসাৰত মনোনিবেশ কৰিছিল সেই ঠায়েই পিছলৈ মাধৱ পাৰা নামে জনাজাত হয়।^২

বৰ্তমান লংকা অঞ্চলটোক ডিমাছা কছাৰি সকলে “ডেমব্ৰা” বা “ডেমেৰা” বুলি কয়। এই ডেমেৰা অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰা “বৰাহু বিষ্ণু”ৰ সেৱক মহামানিক্য বা মহামানিফা ৰজাই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সংযোগী “থলুৱা অসমীয়া ভাষা”ত বাল্মীকিৰ সংস্কৃত ভাষা “ৰামায়ণ” খন মাধৱ কন্দলিৰ দ্বাৰা অনুবাদ কৰাইছিল। এই মাধৱ পাহাৰৰ নামনিত আশ্ৰম পাতি ৰামায়ণৰ অনুবাদ কৰিছিল বুলিও জনশ্ৰুতি আছে।^৩

বহিঃ সংযোগ

• শ্ৰী শ্ৰী মাধৱ থানৰ অফিচিয়েল ব্লগ

লগতে চাওক

• কামপুৰ