দীপা শ্বাহী

দীপা শ্বাহী (: Deepa Sahi; জন্ম: ৩০ নৱেম্বৰ ১৯৬২) সেনা পটভূমিৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰযোজক, যিয়ে ১৯৯৩ চনত অভিনেতা ফাৰুক শ্বেখৰ বিপৰীতে মায়া মেমছাব ছবিত মায়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি বহুলভাবে পৰিচিত হয়। ২০১১ চনত তেৰে মেৰে ফেৰে চিনেমাখনৰ জৰিয়তে তেওঁ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।^১

আদি জীৱন

দীপা শ্বাহী এগৰাকী পাঞ্জাবী জনগোষ্ঠীৰ লোক,^২ ডেৰাডুনত সেনাবাহিনীৰ পৰিৱেশত তেওঁ আৰু তেওঁৰ সৰু ভায়েকে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মীৰাটত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।^৩ পিছত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো কানাডালৈ বদলি হৈ গৈছিল যদিও তেওঁ ভাৰততে আছিল। তেওঁৰ এগৰাকী বায়েক আছিল, যি ১৮ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে।^৩ শ্বাহীয়ে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজ ফৰ উইমেনত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে,^৪ আৰু দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ পৰা সমাজবিজ্ঞানত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল।^৫৬ পিছলৈ শ্বাহীয়ে পৰিচালক হোৱাৰ লক্ষ্যৰে এন এছ ডিত যোগদান দিয়ে।^৭ কিন্তু তেওঁলৈ এন এছ ডিৰ সময়ৰ পৰাই অভিনয়ৰ প্ৰস্তাৱ আহিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁ অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবাঢ়ি গৈছিল। শ্বাহীয়ে কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম দিনবোৰত প্ৰথমখন ছবি পৰিচালনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় যদিও নানা পাটেকাৰ আৰু হেমা মালিনীয়ে অভিনয় কৰিবলগীয়া ছবি নানা কৰতে প্যাৰৰ মন্দাৱস্থাৰ বাবে উধাব নোৱাৰিলে।^৮ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী উষা মেহতাৰ ভাগিন ছবি পৰিচালক কেতন মেহতাক তেওঁ বিয়া কৰায়।^১ তেওঁলোক দুয়োৰে বাবে এই বিবাহ দ্বিতীয় বিবাহ আছিল।^৫

কৰ্মজীৱন

দিল্লীৰ এন এছ ডিৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী শ্বাহীয়ে তেওঁ যাত্ৰা নাটকৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁ জড়িত হৈ থকা সৃষ্টিসমূহৰ মুখ্য অৰ্হতা আছিল শক্তিশালী সামাজিক সক্ৰিয়তা। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ বিখ্যাত লেখক গোবিন্দ নিহালনীৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি ১৯৮৪ চনত পাৰ্টি ছবিৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।^৯ তেওঁৰ কামে সমাদৰ লাভ কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ আঘাত (১৯৮৫) ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ বহু প্ৰশংসিত টেলিভিছন ছবি তামাছ (১৯৮৬)ত কৰা স্বাধীন মনোভাৱৰ আৰু ক্ষমতাশালী নিম্নবৰ্ণৰ পাঞ্জাবী মহিলাগৰাকীৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয় কৃতিত্ব অৱশ্যে সদায় স্মৰণীয় হৈ থাকিব৷^৩

চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক কেতন মেহতাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ হিৰো হীৰালাল (১৯৮৮), মায়া মেমছাব (১৯৯২) আৰু অ’ ডাৰ্লিং! য়েহ হায় ভাৰত!(১৯৯৫) নামৰ ছবিত অভিনয় কৰিছিল।^৩ তেওঁ “অ' ডাৰ্লিং', ইয়ে হেই ইণ্ডিয়া’’ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল! মায়া মেমছাব ছবিত দীপা আৰু তেতিয়াৰ নৱাগত অভিনেতা শ্বাহৰুখ খানৰ মাজত এটা স্পষ্ট যৌন দৃশ্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে তেওঁ বিতৰ্কত সোমাই পৰিছিল।^১০ তেওঁৰ আন উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ'ল হাম(১৯৯১),^৩ ট্ৰিনেট্ৰা (১৯৯১) আৰু এক ডাক্তৰ কি মৌত(১৯৯১)।

তেওঁৰ শেষ চলচ্চিত্ৰ অভিনয় আছিল স্বামীৰ ছবি আৰ ইয়া পাৰ(১৯৯৮),^১১ তেওঁ হামৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন আৰু মায়া মেমছাবৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (জুৰি) লাভ কৰে।^১১

২০১৫ চনত তেওঁ ১৮ বছৰ পিছত অভিনয় জগতলৈ ঘূৰি আহি, স্বামীৰ ছবি মাঞ্জি – দ্য মাউণ্টেন মেনত বিশেষ নাটকীয় চৰিত্ৰ ইন্দিৰা গান্ধীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।^১২

সৃষ্টি কৰ্ম

১৯৯৩ চনত প্ৰযোজক হোৱা তেখেতে বৰ্তমানলৈকে সাতখন ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে:

ইয়াৰ উপৰিও ১২ খন টিভি ধাৰাবাহিক প্ৰযোজনা কৰাৰ লগতে ভাৰতৰ অন্যতম আগশাৰীৰ এনিমেচন ষ্টুডিঅ' মায়া এণ্টাৰটেইনমেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ তেওঁ প্ৰমোটাৰ।^৭ ২০০০ চনৰ পৰা ২০০২ চনলৈকে তেওঁ মায়া এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ চিইঅ' আছিল আৰু কোম্পানীটোৰ দীৰ্ঘম্যাদী কৌশলৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল; মায়া এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ চিইঅ' হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ প্ৰথম প্ৰেমৰ চিনেমালৈ ঘূৰি আহে। ২০১১ চনত তেৰে মেৰে ফেৰে ছবিখনৰ জৰিয়তে তেওঁ পৰিচালনাৰ দায়িত্বত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। কেতন মেহতাৰ সৈতে মিলি তেওঁ কচমছ-মায়া নামৰ এটা এনিমেচন কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে

অভিনয় কৰা ছবি