গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোড

গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোড (পূৰ্বতে উত্তৰপাঠ, সদক-ই-আজম, শ্বাহ ৰাহ-ই-আজম, বাদশ্বাহী সাদক, আৰু লং ৱাক নামেৰে জনাজাত)^১ এছিয়াৰ অন্যতম পুৰণি আৰু দীঘলীয়া প্ৰধান পথ। কমেও ২,৫০০ বছৰ ধৰি^২ ই মধ্য এছিয়াক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ সৈতে সংযোগ কৰি আহিছে। ই ম্যানমাৰৰ সীমান্তত বাংলাদেশৰ টেকনাফৰ পৰা^৩৪ পশ্চিমে আফগানিস্তানৰ কাবুললৈকে প্ৰায় ৩,৬৫৫ কিলোমিটাৰ (২,২৭১ মাইল)^৫ বাংলাদেশৰ চিট্টাগং আৰু ঢাকা, কলিকতা, কানপুৰ, আগ্ৰা, আলিগড়, গাজিয়াবাদ, দিল্লী, অমৃতসৰ, চণ্ডীগড়, ভাৰতৰ প্ৰয়াগৰাজ, আৰু লাহোৰ, ৰাৱালপিণ্ডি, আৰু পেছাৱাৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় পাকিস্তান।^৬১

এই ঘাইপথটো খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত উত্তৰপাথা নামৰ প্ৰাচীন পথটোৰে ^৭ গংগাৰ মুখৰ পৰা ভাৰতৰ উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্তলৈকে বিস্তৃত হৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। অশোকৰ অধীনত এই পথটোৰ অধিক উন্নতি সাধন কৰা হয়। পুৰণি পথটো শ্বেৰ শ্বাহ ছুৰীয়ে সোণাৰগাঁও আৰু ৰোহতাছলৈ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে।^৭৮ মাহমুদ শ্বাহ দুৰানীৰ দিনত এই পথটোৰ আফগান অংশ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^৯৭ ১৮৩৩ চনৰ পৰা ১৮৬০ চনৰ ভিতৰত ব্ৰিটিছৰ সময়ছোৱাত এই পথটো যথেষ্ট পৰিমাণে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^১০

যুগ যুগ ধৰি এই পথটোৱে অঞ্চলটোৰ অন্যতম মূল বাণিজ্যিক পথ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ভ্ৰমণ আৰু ডাক যোগাযোগ দুয়োটাতে সুবিধা কৰি দিছিল। গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোড এতিয়াও ভাৰত উপমহাদেশৰ পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, পথৰ কিছু অংশ বহল কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।^১১

এই পথটো বৰ্তমানৰ N1, Feni (চট্টগ্ৰামৰ পৰা ঢাকা), N4 আৰু N405 (ঢাকাৰ পৰা ছিৰাজগঞ্জ), N507 (Sirajganj to Natore) আৰু N6 (Natare to Rajshahi ভাৰতৰ পূৰ্ণিয়া দিশে; ৪৪ (আগ্ৰাৰ পৰা নতুন দিল্লী, পানীপাট, কৰ্ণাল, আম্বালা আৰু লুধিয়ানা হৈ জালন্ধাৰলৈ) আৰু ৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (জলন্ধাৰৰ পৰা আটৰীলৈ, ভাৰতৰ অমৃতসৰলৈ পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ দিশে) ৱাগাহ হৈ এন-৫ (লাহোৰ, গুজৰাণৱালা, গুজৰাট, লালামুছা, খৰিয়ান, ঝেলুম, ৰাৱালপিণ্ডি, পেছাৱাৰ আৰু খাইবাৰ পাছ হৈ আফগানিস্তানৰ জালালাবাদৰ ফালে) আৰু এএইচ১ (টৰখাম-জালালাবাদৰ পৰা কাবুললৈ) আফগানিস্তানত।

ইতিহাস

প্ৰাচীন যুগ

বৌদ্ধ সাহিত্য আৰু মহাভাৰতৰ দৰে ভাৰতীয় মহাকাব্যত মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ আগতেই গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোডৰ অস্তিত্বৰ কথা উল্লেখ আছে আৰু ইয়াক উত্তৰপাথা বা "উত্তৰ পথ" বুলি কোৱা হৈছিল। এই পথটোৱে ভাৰতৰ পূব অঞ্চলক মধ্য এছিয়াৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল, যিটো খোৰাছান পথৰ শেষ বিন্দু আছিল।^১২

ভাৰত গণৰাজ্য

ভাৰতৰ ঐতিহাসিক পথৰ কাষৰ ঠাইৰ এটা গোটক ২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থাৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ আংশিক তালিকাত "উত্তৰাপাঠ, বাদশাহি সাদক, সদক-ই-আজম, বানহো, গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোডৰ কাষৰ স্থান" শীৰ্ষক নামেৰে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।^১ গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোডৰ ভাৰতীয় অংশই ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ১৯, ১১২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ আৰু ৪৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সৈতে মিলিত হয়।

মনোবিজ্ঞানীসকলে কেতিয়াবা জিটি ৰোডৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলটোক "জিটি ৰোড বেল্ট" বুলিও কয়, যাক কেতিয়াবা নিৰ্বাচনৰ প্ৰেক্ষাপটত গুজৰাট ৰোড বুলিও কোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, হাৰিয়ানাত নিৰ্বাচনৰ সময়ত আম্বলাৰ পৰা শোনিপাটলৈকে জিটি ৰোডৰ দুয়োকাষে থকা অঞ্চলটোক ২৮টা বিধানসভা সমষ্টি থকা আৰু কোনো এটা জাতি বা সম্প্ৰদায়ৰ আধিপত্য নথকা অঞ্চলটোক "হাৰিয়ানাৰ জিটি ৰোড বেল্ট" বুলি কোৱা হয়।^১৩১৪

চহৰৰ মাজৰ দূৰত্বৰ গাইড

গুগল মেপৰ মতে দূৰত্ব গণনা কৰা হয়।

• টেকনাফ-ঢাকা-কলকাতা = ৭৭৮ কিলোমিটাৰ (৪৮৩ মাইল)
• কলকাতা-বাৰানসী-দিল্লী = ১,৫৬২ কিলোমিটাৰ (৯৭১ মাইল)
• দিল্লী-ৱাগাহ সীমান্ত = ৪৬২ কিলোমিটাৰ (২৮৭ মাইল)
• ৱাগাহ সীমান্ত-ৰাৱালপিণ্ডি-লাণ্ডি কোটাল = ৬১৩ কিলোমিটাৰ (৩৮১ মাইল)
• লেণ্ডি কোটাল-কাবুল = ২৪০ কিলোমিটাৰ (১৫০ মাইল)