কিয়েভ অপেৰা গৃহ

কিয়েভ অপেৰা গৃহ ( Kyiv Opera House) আনুষ্ঠানিকভাৱে তাৰাছ শ্বেভচেংকোৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা ইউক্ৰেইনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক অপেৰা আৰু বেলে থিয়েটাৰ, ইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী কিয়েভত অৱস্থিত এটা অপেৰা গৃহ। ই ইউক্ৰেইন ৰাষ্ট্ৰীয় অপেৰাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়।

এই ভৱন ভলদিমিৰস্কা পথ আৰু বহদান খমেলনিট্স্কি পথৰ সংযোগস্থলত অৱস্থিত। ৰাছিয়ান স্থপতি ভিক্টৰ শ্ৰ'টাৰে ইয়াৰ নক্সা প্ৰস্তুত কৰিছিল। ভৱনটোৰ বাহিৰভাগত নৱ-জাগৰণ পুনৰুজ্জীৱন স্থাপত্য শৈলী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ১৯০১ চনত ইয়াক মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ পূৰ্বৰ ভৱন নগৰ থিয়েটাৰ ১৮৫৬ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু ১৮৯৬ চনত অগ্নিকাণ্ডত ধ্বংস হৈছিল।

১৯১১ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত ৰাছিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পিয়ত্ৰ ষ্টলিপিন অপেৰা গৃহলৈ আহোঁতে এজন আক্ৰমণকাৰীয়ে তেওঁক গুলীয়াই গুৰুতৰভাৱে আহত কৰে। চাৰি দিন পাছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ১৯১৭ চনৰ জুন মাহত ইউক্ৰেইনৰ স্বায়ত্তশাসনৰ বিষয়ে ইউক্ৰেইনীয় কেন্দ্ৰীয় পৰিষদৰ প্ৰথম সৰ্বজনীন ঘোষণা অপেৰা গৃহত অনুষ্ঠিত অধিৱেশনত ঘোষণা কৰা হৈছিল।

পূৰ্বৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহ

কিয়েভৰ প্ৰথম অপেৰা থিয়েটাৰ

কিয়েভত অপেৰা প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰথম থিয়েটাৰটো প্ৰায় ১৮০৪–১৮০৬ চনত হৰ্চ স্কোৱাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই স্থানটো পিছত থিয়েটাৰনায়া নামেৰে জনাজাত হৈছিল আৰু বৰ্তমান ইউৰোপীয় চৌহদ নামেৰে জনাজাত। ইয়াৰ নক্সা আন্দ্ৰেই মেলেনস্কিয়ে প্ৰস্তুত কৰিছিল। এইটো কাঠেৰে নিৰ্মিত দুমহলীয়া ভৱন আছিল আৰু সাম্ৰাজ্য শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। চহৰৰ পেচেৰস্কি জিলাৰ ভাঙি পেলোৱা ভৱনৰ কাঠ ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। থিয়েটাৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ এটা স্তম্ভযুক্ত প্ৰৱেশমণ্ডপেৰে সজোৱা হৈছিল। থিয়েটাৰত ৩২টা নাট্যশালা বাকচ, এটা দৰ্শক গেলেৰী আৰু ভূমিস্তৰীয় দৰ্শকস্থান আছিল। ইয়াত ৪০খন আসন আৰু থিয় হৈ চাব পৰা ঠাই আছিল। থিয়েটাৰটোৰ ধ্বনি ব্যৱস্থা ভাল আছিল বুলি জনা যায়। অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ই কিয়েভৰ সাংস্কৃতিক জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। ^১

১৯শ শতিকাৰ মাজভাগত পুৰণি থিয়েটাৰ ভৱনটো পুৰণি হৈ পৰাত ইয়াক ভাঙি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। ১৮৫১ চনৰ ৩০ জুলাইত ইয়াত শেষবাৰৰ বাবে প্ৰদৰ্শন অনুষ্ঠিত হয়। ভৱনটো ভাঙিবলৈ বন্দীসকলক অনা হৈছিল। তাৰ পিছত পাঁচ বছৰলৈ কিয়েভত কোনো স্থায়ী থিয়েটাৰ নাছিল। কেইজনমান শিল্পীয়ে এটা সৰু থিয়েটাৰ দল গঠন কৰি খ্ৰেশ্চাটিকত ব্যক্তিগত স্থান ভাড়া লয়। পিছত তেওঁলোকে লিপকিত থকা এটা ঘৰত থিয়েটাৰ স্থাপন কৰে।^২

দ্বিতীয় নগৰ থিয়েটাৰ

পুৰণি থিয়েটাৰৰ ঠাইত অৱশেষত নগৰ থিয়েটাৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ইয়াৰ নক্সা ৰাছিয়ান স্থপতি ইভান ষ্ট্ৰমে প্ৰস্তুত কৰিছিল।^৩ নগৰ থিয়েটাৰটো ১৮৫৬ চনত মুকলি কৰা হৈছিল। ১৮৬৩ চনলৈকে ইয়াক ৰাছিয়ান, ইউক্ৰেইনীয় আৰু পোলেণ্ডীয় থিয়েটাৰ দলক ভাড়াত দিয়া হৈছিল। তাৰ পিছত ইয়াত ইটালীয় অপেৰা দলটোৱে প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।^৪ অপেৰা গৃহটো ভলদিমিৰস্কা পথ আৰু বহদান খমেলনিট্স্কি পথৰ সংযোগস্থলত আছিল।^৫

চহৰখনৰ প্ৰথম স্থায়ী অপেৰা দল ৰাছিয়ান অপেৰা থিয়েটাৰ ১৮৬৭ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত গায়ক আৰু উদ্যোগী ফাৰ্ডিনাণ্ড বাৰ্গাৰৰ পৰিচালনাত গঠন কৰা হয়।^৬৭ দলটোৰ প্ৰথম অপেৰা আছিল আলেক্সেই ভেৰষ্টভস্কিৰ আস্কল্ডছ গ্ৰেভ। ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮৬৭ চনৰ ৬ নৱেম্বৰত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।^৪৭ অপেৰা দলটোৰ উল্লেখযোগ্য পৰিচালকসকলৰ ভিতৰত য়োছেফ ছেটভ অন্যতম। তেওঁ ১৮৭৪–১৮৮৩ আৰু পুনৰ ১৮৯২–১৮৯৩ চনত থিয়েটাৰটো পৰিচালনা কৰিছিল।^৮

প্ৰথম অৱস্থাত কেৱল ৰাছিয়ান সুৰকাৰসকলৰ ৰচনা অথবা কেতিয়াবা পশ্চিম ইউৰোপীয় সংগীতৰ অপেৰা প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। ১৮৭৪ চনত এই অপেৰা গৃহত ইউক্ৰেইনীয় ভাষাত ৰচিত প্ৰথম অপেৰা মিকোলা লাইচেংকোৰ খ্ৰীষ্টমাছৰ ৰাতি প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।^৭ এই সময়ছোৱাত প্ৰদৰ্শিত আন অপেৰাসমূহৰ ভিতৰত মিখাইল গ্লিংকাৰ জাৰৰ বাবে এটা জীৱন, ৰুছলান আৰু ল্যুডমিলা, আলেক্সান্দৰ দাৰ্গোমিজস্কিৰ ৰচনা আৰু আন্তন ৰুবিনষ্টেইনৰ ডি মাকাবায়াৰ আছিল। ছাৰ্গেই ৰাখমানিনভৰ আলেকো আৰু নিকোলাই ৰিমস্কি-কৰছাকভৰ দ্য স্ন' মেডেনৰ কিয়েভত প্ৰথম প্ৰদৰ্শনো এই অপেৰা গৃহতে অনুষ্ঠিত হৈছিল।^৯

১৮৯৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত চাইকভস্কিৰ অপেৰা ইউজিন ওনেগিনৰ এটা প্ৰদৰ্শনৰ পিছত নগৰ থিয়েটাৰৰ সাজ-পোছাক সলনি কৰা কোঠাৰ এটাত জুই লাগে।^১০ অগ্নিকাণ্ডত ভৱনটো ধ্বংস হয়। লগতে ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ অন্যতম বৃহৎ সংগীত গ্ৰন্থাগাৰ আৰু পোছাক তথা মঞ্চৰ সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহো ধ্বংস হয়।^৫ তাৰ পিছত প্ৰদৰ্শনসমূহ লেছিয়া ইউক্ৰেইংকা ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক থিয়েটাৰ, ইভান ফ্ৰাংকো ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক নাট্য থিয়েটাৰ আৰু ত্ৰুটিকভ চাৰ্কাছলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।^৭

বৰ্তমানৰ অপেৰা গৃহ

পৰিকল্পনা আৰু নিৰ্মাণ

অগ্নিকাণ্ডৰ পিছত ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গ স্থপতি সমাজে শিলেৰে নিৰ্মাণ কৰিবলগীয়া নতুন অপেৰা গৃহৰ নক্সাৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা ঘোষণা কৰে।^৩ ইউক্ৰেইন, ৰাছিয়া, জাৰ্মানী, ফ্ৰান্স আৰু ইটালীৰ প্ৰায় ৩০জন স্থপতিয়ে নক্সা দাখিল কৰে। ১৮৯৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বিজয়ী নক্সা ঘোষণা কৰা হয়। এই নক্সা ৰাছিয়ান স্থপতি ভিক্টৰ শ্ৰ'টাৰৰ আছিল।^৫৩ সেই সময়ত তেওঁ সাম্ৰাজ্যিক থিয়েটাৰৰ সঞ্চালকালয়ৰ মুখ্য স্থপতি আছিল। ১৮৯৭ চনৰ ২৪ মে'ত কিয়েভ নগৰ দুমাই এই প্ৰকল্পটো অনুমোদন কৰে।^৩

শ্ৰ'টাৰে নতুন অপেৰা গৃহৰ বাবে ২৫০খনতকৈ অধিক নক্সা প্ৰস্তুত কৰিছিল।^১০ ১৮৯৮ চনৰ আগষ্ট মাহত নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ হয়। আৰম্ভণিতে নগৰ স্থপতি অলেক্সান্দৰ ক্ৰিভোশেইভৰ তত্ত্বাৱধানত কাম চলিছিল। ১৮৯৯ চনত ক্ৰিভোশেইভৰ ঠাইত ইউক্ৰেইনীয় স্থপতি ভ্লাদিমিৰ নিকোলায়েভ আৰু তেওঁৰ সহায়ক অলেক্সান্দৰ ভেৰবিট্স্কিয়ে কাম চম্ভালে।^৩ একে সময়তে প্ৰকল্পটোত ৫০০জন শ্ৰমিক আৰু ৬০টা ঘোঁৰা নিয়োজিত কৰা হৈছিল। ১২ মাহৰ বিলম্বৰ সৈতে তিনি বছৰৰ ভিতৰত নিৰ্মাণকাৰ্য সম্পূৰ্ণ হয়।^৫

সাম্ৰাজ্যিক যুগ আৰু পৰৱৰ্তী সময়

অপেৰা গৃহটো ১৯০১ চনৰ ২৯ ছেপ্টেম্বৰত আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰা হয়। সেই উপলক্ষ্য্যে ছুইডেনৰ ভিলহেল্ম হাৰ্টেভেল্ডে বিশেষভাৱে ৰচনা কৰা কিয়েভ নামৰ কেণ্টাটা আৰু জাৰৰ বাবে এটা জীৱন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।^১১ নতুন অপেৰা গৃহটোৰ প্ৰতি সকলোৰে সঁহাৰি ইতিবাচক নাছিল। এখন বাতৰিকাকতে ভৱনটোক "অতি অনাকৰ্ষণীয়" বুলি অভিহিত কৰি চৌহদৰ মাজত থকা "এটা বিশাল, অদক্ষ কাছ"ৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। আন এটা প্ৰবন্ধত ইয়াৰ সৰল অভ্যন্তৰীণ সজ্জাৰ সমালোচনা কৰা হৈছিল যদিও একে সময়তে ইয়াক "মধ্যমীয়া সৌন্দৰ্য" থকা বুলি কোৱা হৈছিল।^৫ কিয়েভলিয়ানিন নামৰ এখন বাতৰিকাকতৰ এজন সমালোচকে অপেৰা গৃহৰ অভ্যন্তৰ আৰু নিৰ্মাণ ব্যয়ৰ সমালোচনা কৰি লিখিছিল যে নতুন থিয়েটাৰৰ দৰ্শকস্থান যথেষ্ট আৰামদায়ক যদিও অধিকাংশ বাকচ অতি সংকীৰ্ণ আৰু অস্বস্তিকৰ। মুঠতে দৰ্শকস্থানত ১১টা প্ৰস্থানপথ আছিল যদিও সেইবোৰ বিচাৰি পোৱা কঠিন আছিল। তেওঁ লগতে নিৰ্মাণৰ বাবে পৰিকল্পনাতকৈ ৩৬০,০০০ ৰুবল অধিক ব্যয় হোৱা বিষয়টোও প্ৰশ্ন কৰিছিল।^১২ অপেৰা গৃহটো ইউৰোপৰ প্ৰথমদিকৰ থিয়েটাৰসমূহৰ ভিতৰত এটা আছিল য'ত বিদ্যুৎচালিত সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। সেই সময়ৰ আন এটা নতুন ব্যৱস্থা আছিল নিৰাপত্তা পৰ্দাৰ ব্যৱহাৰ।^১৩

উদ্বোধনৰদিনা ধৰ্মযাজকসকলে প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু অপেৰা গৃহটোত পৱিত্ৰ জল ছটিয়াই দিয়া হয়। তাৰ পিছত অতিথিসকলক মঞ্চলৈ আমন্ত্ৰণ কৰা হয় আৰু এখন দলীয় ছবি তোলা হয়। কিয়েভ হেৰাল্ড-এ লিখিছিল যে কিয়েভৰ সংগীতপ্ৰেমীসকলৰ বাবে সেইদিনটো আছিল এক বৃহৎ উৎসৱৰ দিন।^১২

১৯১৮ চনলৈকে এটা ব্যক্তিগত ৰাছিয়ান অপেৰা দলে নগৰ কৰ্তৃপক্ষৰপৰা অপেৰা গৃহটো ভাড়াত লৈছিল।^৩

১৯১১ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত ৰাছিয়াৰ সম্ৰাট দ্বিতীয় নিকোলাছৰ কিয়েভ ভ্ৰমণ উপলক্ষ্য্যে অনুষ্ঠিত অপেৰা প্ৰদৰ্শন চাবলৈ আহি ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু গৃহমন্ত্ৰী পিয়ত্ৰ ষ্টলিপিন এজন হত্যাকাৰীৰ গুলীত গুৰুতৰভাৱে আহত হয়। চাৰি দিন পাছত তেওঁৰ আঘাতৰ ফলত মৃত্যু হয়। তেওঁক কিইভ পেচাৰ্ছক লাভ্ৰাৰ চৌহদত সমাধিস্থ কৰা হয়।^১৪১৫

১৮৯৩ৰপৰা ১৯১৯ চনলৈকে পোলেণ্ডীয় নৃত্য পৰিচালকসকলৰ পৰিচালনাত এটা বেলে দল থিয়েটাৰত নিয়োজিত আছিল।^৪ ১৯১৭ চনৰ জুন মাহত ইউক্ৰেইনীয় কেন্দ্ৰীয় পৰিষদৰ প্ৰথম সৰ্বজনীন ঘোষণা ইউক্ৰেইনৰ স্বায়ত্তশাসনৰ বিষয়ে দ্বিতীয় সৰ্ব-ইউক্ৰেইনীয় কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশনত অপেৰা গৃহত ঘোষণা কৰা হয়।^১৬ ১৯১৮ চনত পাভলো স্কোৰোপাডস্কিৰ হেটমেন চৰকাৰে অপেৰাৰ ৰেপাৰ্টৰী ইউক্ৰেইনীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে আৰু অপেৰা গৃহটোৰ নাম ইউক্ৰেইনীয় নাট্য আৰু অপেৰা থিয়েটাৰ কৰা হয়।^৩

ছোভিয়েট যুগ

ছোভিয়েটসকলে ক্ষমতা দখল কৰাৰ পাছত ইউক্ৰেইনীয় জাতীয় সংস্কৃতিৰ বিকাশ বন্ধ হৈ পৰে আৰু অপেৰা গৃহটো স্থায়ীভাৱে বন্ধ কৰাৰ দাবী উত্থাপন হয়। ৰাছিয়ান গায়ক লিঅ'নিড ছ'বিনভৰ দৰে সাংস্কৃতিক ব্যক্তিসকলৰ প্ৰচেষ্টাত অপেৰা দলটো ৰক্ষা পৰে।^১৭ ১৯১৯ৰপৰা ১৯৩৯ চনলৈ অপেৰা গৃহটোৰ কেইবাটাও নাম সলনি কৰা হয়।^৩৪

• কাৰ্ল লিবকনেখ্টৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় অপেৰা গৃহ — ছোভিয়েট ক্ষমতা প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰি ১৯১৯ চনৰ ১৫ মাৰ্চত এই নাম দিয়া হয়।
• কিয়েভ ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক ইউক্ৰেইনীয় অপেৰা — ১৯২৬।
• ইউক্ৰেইনীয় ছোভিয়েট সমাজতান্ত্ৰিক গণৰাজ্যৰ শৈক্ষিক অপেৰা আৰু বেলে থিয়েটাৰ — ১৯৩৪।
• তাৰাছ শ্বেভচেংকোৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা কিয়েভ ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক অপেৰা আৰু বেলে থিয়েটাৰ — ১৯৩৯ চনৰ ৫ মাৰ্চত, কবিগৰাকীৰ জন্মৰ ১২৫তম বাৰ্ষিকীত এই নাম দিয়া হয়।^১৮

প্ৰথম ইউক্ৰেইনীয় বেলেসমূহৰ ভিতৰত মিখাইলো ভেৰিকিভস্কিৰ পান কানেভস্কি আৰু ব'ৰিছ ইয়ানভস্কিৰ ফেৰেঞ্জি আছিল।^৪ ১৯৩০-ৰ দশকত ছোভিয়েট চৰকাৰে অপেৰা গৃহটোৰ ৰূপ সলনি কৰি ইয়াক শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ বাবে অধিক উপযোগী কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। কিন্তু এই পৰিকল্পনা কাৰ্যকৰী কৰা নহ'ল।^৫ ১৯৩৪ চনত ইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী কিয়েভলৈ স্থানান্তৰ কৰাৰ পাছত অপেৰা দলটো পুনৰ্গঠন কৰা হয়। মাইকোলা লাইচেংকোৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা খাৰকিভ ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক অপেৰা আৰু বেলে থিয়েটাৰৰ একাংশ একক গায়ক দলটোত যোগদান কৰে। গায়ক দল, বাদ্যযন্ত্ৰ দল আৰু বেলে দলৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰা হয়।^১৯

১৯৪১ চনৰ ১৫ জুনত অপেৰা গৃহৰ নিয়মীয়া ঋতু জিউচেপ্পে ভেৰ্ডিৰ অপেৰা অটেলোৰ প্ৰদৰ্শনেৰে শেষ হয়। ইয়াৰ ঠিক এসপ্তাহ পিছত ২২ জুনত ছোভিয়েট সংঘ আক্ৰমণ আৰম্ভ হয়।^২০ আক্ৰমণৰ পিছত থিয়েটাৰৰ কৰ্মচাৰীসকলক ৰাছিয়াৰ উফা আৰু পিছত ইৰ্কুট্স্কলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।^৪ তেওঁলোকে কিয়েভৰ ৰেপাৰ্টৰী প্ৰদৰ্শন কৰি থকাৰ লগতে নতুন ৰচনাও মঞ্চস্থ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত ভেৰিকিভস্কিৰ অপেৰা নাইমিচকা আছিল।^২১

কিয়েভৰ প্ৰতিৰোধ আন্দোলনৰ যোদ্ধাসকলে নাট্য প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত নাজী বিষয়াসকলক হত্যা কৰিবলৈ অপেৰা গৃহটো উৰুৱাই দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল আৰু ভূ-গৰ্ভস্থ অংশত বিৰোধী-কৰ্মী মাইন স্থাপন কৰিছিল।^৫ জাৰ্মানসকলে ভূ-গৰ্ভস্থ অংশৰ মাইনসমূহ আঁতৰাই ১৯৪১ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত পুনৰ অপেৰা গৃহটো মুকলি কৰে। নতুনকৈ নিযুক্ত জাৰ্মান পৰিচালকে ৰাছিয়ান ৰচনাৰ ঠাইত জাৰ্মান অপেৰা প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা কৰে। তেওঁ ইউক্ৰেইনীয় ভাষাত ইটালীয় অপেৰা আৰু ছোভিয়েট-পূৰ্ব ইউক্ৰেইনীয় ৰচনাও মঞ্চস্থ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। সংগীতজ্ঞসকলক অপেৰা গৃহত বন্দী কৰি নতুন অপেৰাৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে দিনে-ৰাতিয়ে অনুশীলন কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল।^২২

১৯৪৩ চনৰ মে' মাহত এটা বোমা ভৱনটোৰ ছাদ আৰু মজিয়াৰ মাজেৰে সোমাই আহি কেইবাজনো জাৰ্মান সেনা বিষয়াক হত্যা কৰে। বোমাটো বালিৰে ভৰোৱা ভূ-গৰ্ভস্থ অংশত পৰিছিল যদিও বিস্ফোৰণ নহ'ল।^৫২৩ যুদ্ধৰ সময়ত জাৰ্মানসকলে অপেৰা গৃহৰ মঞ্চৰ সামগ্ৰী আৰু পোছাক লুট কৰি লৈ যায়। ১৯৪৫ চনত ছোভিয়েটসকলে কোনিগছবাৰ্গৰ ওচৰত এই সামগ্ৰীসমূহ বিচাৰি পায় আৰু কিয়েভলৈ ঘূৰাই আনে।^২৪

ছোভিয়েট যুগত মঞ্চস্থ কৰা ইউক্ৰেইনীয় সুৰকাৰসকলৰ অপেৰাৰ ভিতৰত ব'ৰিছ লিয়াটোশিনস্কিৰ দ্য গোল্ডেন ৰিং (১৯৩০), কনষ্টাণ্টিন দানকেভিচৰ ব'হদান খমেলনিট্স্কি (১৯৫১), লাইচেংকোৰ তাৰাছ বুলবা (১৯৫৫) আৰু হেওৰ্হি মাইব'ৰ'ডাৰ তাৰাছ শ্বেভচেংকো (১৯৬৪) উল্লেখযোগ্য।^৪

১৯৮০-ৰ দশকৰ পুনৰুদ্ধাৰ

১৯৮০-ৰ দশকত দৃশ্যসজ্জা চলাচলৰ ব্যৱস্থাসমূহ পুৰণি হৈ পৰা বুলি স্পষ্ট হয়। লগতে ভৱনটোৰ বাহিৰভাগ আৰু ভিতৰভাগ দুয়োটাৰে পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।^৫ ভৱনটো পূৰ্বৰ এটা উপত্যকাৰ স্থানত নিৰ্মাণ কৰাৰ বাবে ভূমি বহি যোৱা আৰু ভেটিত ফাট মেলা ধৰা পৰে।^২৫

১৯৮৪ৰপৰা ১৯৮৭ চনলৈ দিপ্ৰ'মিষ্টো প্ৰতিষ্ঠানৰ তত্ত্বাৱধানত সম্পূৰ্ণ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হয়। বৰিছ ঝেঝেৰিন আৰু ভিটালি ইউদিনে ইয়াৰ নেতৃত্ব দিছিল। উক্ৰএনডিআইপ্ৰ'এক্টৰেষ্টাভ্ৰাটছিয়া প্ৰতিষ্ঠানৰ বিশেষজ্ঞসকলেও কামত অংশগ্ৰহণ কৰে।^৩ ভিতৰৰ মূল সজ্জা সংৰক্ষণ কৰাৰ লগতে ইয়াক অধিক সমৃদ্ধ কৰা হয়। প্ৰৱেশমণ্ডপ আৰু হলসমূহ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ওক কাঠৰ পোছাক থোৱা আলমাৰিসমূহ ভূতললৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। অনুশীলন আৰু সাজ-পোছাক সলনি কৰাৰ কোঠা যোগ কৰা হয়। মঞ্চৰ গভীৰতা 20 মিটাৰ আৰু উচ্চতা 27 মিটাৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হয়। মূল পাইপ অৰ্গানৰ সলনি নতুন অৰ্গান স্থাপন কৰা হয় আৰু বাদ্যযন্ত্ৰ দলৰ স্থান ১০০জন বাদ্যযন্ত্ৰী ধাৰণ কৰিব পৰাকৈ ডাঙৰ কৰা হয়। অপেৰা গৃহৰ ভিতৰৰ মুঠ স্থান বৃদ্ধি কৰা হয় আৰু ১,৩০৪জন দৰ্শকে প্ৰদৰ্শন উপভোগ কৰিব পৰা ব্যৱস্থা কৰা হয়।^৫ মঞ্চৰ সন্মুখৰ থিয় হৈ চাব পৰা স্থানটো আঁতৰোৱা হয়।^২৬ বাহিৰৰ চৌহদত কেইবামহল গভীৰ এটা বৃহৎ গাঁত খান্দি নতুন বিদ্যুৎকেন্দ্ৰ, বায়ু চলাচলৰ যন্ত্ৰ আৰু পোছাক থোৱা স্থান স্থাপন কৰা হয়।^২৭

১৯৮৮ চনৰ ২২ মাৰ্চত তাৰাছ বুলবাৰ প্ৰদৰ্শনেৰে অপেৰা গৃহটো পুনৰ মুকলি কৰা হয়।^৩

স্বাধীনতাৰ পিছৰ সময়

১৯৯৪ চনত অপেৰা গৃহটোৰ নাম তাৰাছ শ্বেভচেংকোৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা ইউক্ৰেইনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক অপেৰা আৰু বেলে থিয়েটাৰ কৰা হয়।^৩

স্থাপত্য

১৯০১ চনত মুকলি কৰাৰ সময়ত কিয়েভ অপেৰা গৃহৰ মঞ্চটো ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ আছিল। ইয়াৰ প্ৰস্থ 34.3 মিটাৰ, গভীৰতা 17.2 মিটাৰ আৰু উচ্চতা 22.7 মিটাৰ আছিল। ভূতলৰ দৰ্শকস্থানত ৩৮৪জন লোক বহিব পাৰিছিল আৰু মুঠ ১,৬৫০খন দৰ্শকৰ আসন আছিল। থিয়েটাৰ ভৱনত বাষ্পীয় উত্তাপ ব্যৱস্থা আৰু বায়ু নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা আছিল।^৫

বাহ্যিক অংশ

কিয়েভ অপেৰা গৃহৰ বাহিৰভাগ নৱ-জাগৰণ পুনৰুজ্জীৱন স্থাপত্য শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।^২৮ ভৱনটোৰ মুখ্য অংশ ইটা, তীখা আৰু শক্তিশালী কংক্ৰিটেৰে নিৰ্মিত। সন্মুখৰ চিৰিসমূহ বগা মাৰ্বলেৰে নিৰ্মিত আৰু আন অংশত গ্ৰেনাইট আৰু কৃত্ৰিম শিল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ভিতৰৰ প্লাষ্টাৰৰ অলংকাৰসমূহ ৰং কৰা আৰু সোণৰ প্ৰলেপ দিয়া হৈছে।^৩ কিয়েভত ভৱনটোৰ স্থান এনেদৰে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল যাতে ই স্থাপত্য আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সৈতে সুসংগত হয়।^২৯

বাহিৰভাগত গোলাপাকৃতি অলংকাৰ আৰু মুখাবয়ৱৰ অলংকাৰ আছে।^১০ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওপৰত গ্ৰীক পৌৰাণিক সংগীতৰ দেৱী মেলপমেনে আৰু টাৰ্পছিকোৰেৰ মূৰ্তি আছে। এই মূৰ্তিসমূহ ভাস্কৰ্যশিল্পী এমিলিঅ' ছালায়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল।^৩০ ভৱনটোৰ সন্মুখভাগত ষ্টুকোৰ কাম আৰু সংকীৰ্ণ, গভীৰ খিলান আছে। কিয়েভৰ ৰাজচিহ্ন আৰু চহৰখনৰ ৰক্ষাকৰ্তা ছেইণ্ট, মহাদূত মাইকেলৰ মূৰ্তি প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওপৰত ছাদত স্থাপন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল।^৫ কিন্তু কিয়েভৰ মেট্ৰ'পলিটন থিঅ'গনষ্টাছে ছেইণ্টগৰাকীৰ ছবি স্থাপন কৰাটো ধৰ্মনিন্দা হ'ব বুলি প্ৰতিবাদ কৰাত এই পৰিকল্পনা বাতিল কৰা হয়।^৩১ তাৰ সলনি গ্ৰিফিনে লাইৰ ধৰি থকা এটা ৰূপকধৰ্মী অলংকাৰ স্থাপন কৰা হয়।^৫

১৯০৫ চনত মিখাইল গ্লিংকা আৰু ৰাছিয়ান সুৰকাৰ আলেক্সান্দৰ ছেৰভৰ আবক্ষ মূৰ্তি ছেইণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গৰ সাম্ৰাজ্যিক থিয়েটাৰৰ সঞ্চালকালয়ে দান কৰে আৰু কেন্দ্ৰীয় খিলানৰ দুয়োফালে স্থাপন কৰা হয়। ১৯৩৪ চনত অপেৰা গৃহটো সংস্কাৰ কৰাৰ সময়ত এইবোৰ আঁতৰোৱা হয়।^৩ ১৯৮৮ চনৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ সময়ত ভাস্কৰ্যশিল্পী অলেক্সান্দৰ ক'ভালেভে নিৰ্মাণ কৰা তাৰাছ শ্বেভচেংকোৰ এটা ব্ৰঞ্জৰ আবক্ষ মূৰ্তি প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ওপৰৰ কেন্দ্ৰীয় খিলানত স্থাপন কৰা হয়।^৩২

অভ্যন্তৰীণ অংশ

কিয়েভ অপেৰা গৃহৰ অভ্যন্তৰীণ সজ্জাত ইটালীয় নব্যধ্ৰুপদী অভ্যন্তৰীণ সজ্জাৰ বৈশিষ্ট্য দেখা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত ভেনিছীয় আইননা, সোণৰ প্ৰলেপ, দেৱাল আৰু ছাদৰ ষ্টুকোৰ কাম, মাৰ্বলৰ চিৰি আৰু মোজাইক মজিয়া, মখমলৰ আসন আৰু কোমল পোহৰ উল্লেখযোগ্য।^৫

অপেৰা গৃহ মুকলি হোৱাৰ পিছতে শিল্পী আৰু দৰ্শকসকলে ইয়াৰ স্থাপত্য ধ্বনি বিজ্ঞানৰ প্ৰশংসা কৰিছিল।^৫ দৰ্শকস্থানৰ দেৱাল আৰু স্তম্ভৰ প্লাষ্টাৰৰ তলত নলখাগৰি ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত ধ্বনি ব্যৱস্থা উৎকৃষ্ট হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয়।^৩৩

বৰ্তমানৰ থিয়েটাৰৰ মঞ্চটো প্ৰায় ৫ ডিগ্ৰী তললৈ ঢাল খোৱা। স্থানিক গভীৰতা সৃষ্টি কৰিবলৈ এই ঢাল প্ৰয়োজনীয়। নৃত্যশিল্পী আৰু গায়কসকলক ক্ৰমান্বয়ে অধিক ঢালযুক্ত মজিয়াৰ কোঠালৈ স্থানান্তৰ কৰি এই পৰিৱেশৰ সৈতে অভ্যস্ত কৰোৱা হয়।^৩৪

উৎস

• Ascher, Abraham. (2001). P.A. Stolypin: The Search for Stability in Late Imperial Russia. ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰকাশন. ISBN 978-08047-4-547-5
• Bozhko, M. O. (2017). uk:Храм, де народжуються зірки. Shevchenkiv Central Library
• (2001). Kyïv: turystychnyĭ putivnyk. Centre d'Europe Publishing House. ISBN 978-96670-2-229-7
• Nijinska, Bronislava. (1992). Bronislava Nijinska-early Memoirs. ডিউক বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰকাশন. ISBN 978-08223-1-295-6

অতিৰিক্ত পঠন

• Masliuk, Oleksandr. (2018). Restoration and Activity of the Kyiv National Academic Theatre of Opera and Ballet named after T.G. Shevchenko in 1944–1945. এমিনাক. পৃ. 66 – 61
• (1954). Киев: справочник-путеводитель. State Publishing House of Political Literature of the Ukrainian SSR. পৃ. 94, 155
• Rybakov, M. O. (1997). Unknown and Little-known Pages of the History of Kyiv. পৃ. 260 – 272. ISBN 966-7161-15-3

বাহ্যিক সংযোগ

• ইউক্ৰেইনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অপেৰা গৃহৰ আকাশীয় দৃশ্য — জেব্ৰয় ফিল্মছ