লিজোহুবৰ ঘৰ

লিজোহুবৰ ঘৰ ( House of Lyzohub) চেৰ্নিহিভ ৰেজিমেণ্টৰ কৰ্ণেল ইয়াকিভ লিজোহুবৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ই চেৰ্নিহিভ চহৰৰ ডাইটিনেটছ উদ্যানত অৱস্থিত। এইটো ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ এটা স্থাপত্য স্মাৰক আৰু স্থানীয় ইতিহাসৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ স্মাৰক।^১২৩

ইতিহাস

১৯৬৩ চনৰ ২৪ আগষ্টত ইউক্ৰেইনীয় ছোভিয়েট সমাজতান্ত্ৰিক গণৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী পৰিষদৰ ৯৭০ নম্বৰ সিদ্ধান্তৰ জৰিয়তে এই ঘৰটোক ৮১৪ নম্বৰ সংৰক্ষণ নম্বৰৰ সৈতে ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ স্থাপত্য স্মাৰকৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। ইয়াক ৰেজিমেণ্টৰ কাৰ্যালয়ৰ ঘৰ বুলি নাম দিয়া হৈছিল।^৪৫

১৯৮০ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰত চেৰ্নিহিভ অঞ্চল পৰিষদৰ শ্ৰমিক প্ৰতিনিধিসকলৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিয়ে ৫৫১ নম্বৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। এই সিদ্ধান্ত অনুসৰি ঘৰটোক ৪৪ নম্বৰ সংৰক্ষণ নম্বৰৰ সৈতে স্থানীয় ইতিহাসৰ স্মাৰকৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। ১৮শ শতিকাত এই ঘৰতে চেৰ্নিহিভ কছাক ৰেজিমেণ্টৰ কাৰ্যালয় আছিল।

২০১৯ চনৰ ৭ জুনত চেৰ্নিহিভ আঞ্চলিক ৰাজ্যিক প্ৰশাসনৰ সংস্কৃতি, পৰ্যটন, জাতীয়তা আৰু ধৰ্ম বিভাগে ২২৩ নম্বৰ আদেশ জাৰি কৰে। এই আদেশ অনুসৰি স্মাৰকটোৰ নাম চেৰ্নিহিভ কছাক ৰেজিমেণ্টৰ কাৰ্যালয়ৰ ঘৰ কৰা হয়। ভৱনটোত এখন তথ্যফলক আছে।^৬

বিৱৰণ

এইটো ১৭শ শতিকাৰ শেষৰফালে নিৰ্মাণ কৰা ইউক্ৰেইনৰ আৱাসিক স্থাপত্যৰ বৰ্তমানলৈ সংৰক্ষিত কেইটামান নিদৰ্শনৰ ভিতৰত এটা। লগতে বৰ্তমানলৈ সংৰক্ষিত কছাক ৰেজিমেণ্টৰ কাৰ্যালয়ৰ দুটা প্ৰশাসনিক ভৱনৰ ভিতৰত এইটো এটা। আনটো সংৰক্ষিত ভৱন হৈছে কোজেলেটছত থকা কিয়েভ কছাক ৰেজিমেণ্টৰ কাৰ্যালয়ৰ ঘৰ।

১৬৯০-ৰ দশকত চহৰৰ দক্ষিণ অংশৰ চৌহদৰ দক্ষিণফালে থকা ডাইটিনেটছ উদ্যান অঞ্চলত এই ঘৰটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এইটো এটা মহলীয়া, ইটাৰে নিৰ্মিত আৰু আয়তাকাৰ আকৃতিৰ ঘৰ। ঘৰটোৰ ওপৰত দুয়োফালে ঢাল থকা ছাদ আছে। স্থাপত্যৰ শৈলী ইউক্ৰেইনীয় বেৰোক। মুখ্য সন্মুখভাগ উত্তৰফালে মুখ কৰি আছে। দুয়োটা প্ৰান্তৰ সন্মুখভাগত ত্ৰিভুজাকৃতিৰ অংশ আছে।

সৰু "বগা" আৰু "ক'লা" প্ৰৱেশকক্ষে ঘৰটো দুটা ভাগত ভাগ কৰিছে। পশ্চিম ভাগটো পুৰুষৰ আৰু পূব ভাগটো মহিলাৰ বাবে আছিল। প্ৰতিটো ভাগত দুটা কোঠা আছে। এই পৰিকল্পনা সাধাৰণ ইউক্ৰেইনীয় "দুই ভাগৰ জুপুৰি"ৰ উন্নত ৰূপ। কোঠাবোৰৰ তলত ছটা কোঠাৰ এটা ভূ-গৰ্ভস্থ ভঁৰাল আছে। প্ৰথমতে ইয়াৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ ভিতৰৰ এখন দেৱালত আছিল। আন এখন দেৱালত থকা চিৰিৰে ওপৰৰ চিলিঙৰ তলৰ ঠাইলৈ যাব পাৰি।

ঘৰটো প্ৰথমতে দুমহলীয়া হিচাপে নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। প্ৰান্তৰ ওখ অংশত থকা খিৰিকীবোৰে এই কথাৰ প্ৰমাণ দিয়ে। পূবফালৰ সন্মুখভাগৰপৰা পশ্চিমফাল আৰু মুখ্য উত্তৰফাললৈ ভৱনটোৰ অলংকৰণ ক্ৰমে অধিক সমৃদ্ধ আৰু জটিল হৈছে। ১৭শ আৰু ১৮শ শতিকাত ইউক্ৰেইনৰ বাওঁপাৰৰ অঞ্চলৰ স্থাপত্যত ইটাৰ দক্ষ ব্যৱহাৰ এটা উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য আছিল। এই পৰম্পৰা ৰুছ স্থাপত্যৰপৰা আহিছিল। ট্ৰেন্সফিগাৰেচন কেথেড্ৰেল, পিয়াটনিটস্কা গীৰ্জা আদি ভৱনৰ ইটাৰ অলংকাৰিক কামত এই পৰম্পৰাৰ আৰম্ভণি দেখা যায়।

১৭১৮ আৰু ১৭৫০ চনৰ অগ্নিকাণ্ডত ঘৰটো ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। ১৮শ শতিকাত উত্তৰফালৰ সন্মুখভাগত অলংকৃত আগফালৰ অংশ থকা এটা প্ৰৱেশকক্ষ যোগ কৰা হয়। ১৯শ শতিকাত চৌকা আঁতৰোৱা হয়। পূব আৰু পশ্চিম দেৱালত নতুনকৈ খিৰিকী স্থাপন কৰা হয়। দক্ষিণফালৰ দুৱাৰখন খিৰিকীলৈ সলনি কৰা হয়। টাইলৰ ছাদৰ সলনি টিনৰ ছাদ দিয়া হয়।

১৬৮৭ চনৰপৰা ১৬৯৮ চনলৈ এই ঘৰটো চেৰ্নিহিভৰ কৰ্ণেল ইয়াকভ কন্দ্ৰাতিয়েভিচ লিজোহুবৰ মালিকানাধীন আছিল। তাৰ পিছত ঘৰটো হেটমেন ইভান ষ্টেপানোভিচ মাজেপাৰ অধীনলৈ যায়। সময়ৰ লগে লগে ভৱনটোৰ ব্যৱহাৰ সলনি হৈছিল। ১৭শ শতিকাৰ শেষৰফালৰপৰা ১৮শ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈ ইয়াত চেৰ্নিহিভ কছাক ৰেজিমেণ্টৰ কাৰ্যালয় আছিল। তাৰ পিছত ইয়াত চেৰ্নিহিভ নগৰসভা স্থাপন কৰা হয়। ১৮শ শতিকাৰ শেষৰফালৰপৰা ২০শ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈ ইয়াত অভিলেখাগাৰ আছিল।

১৯৫৪ চনৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ পিছত ঘৰটো চেৰ্নিহিভৰ স্থাপত্য আৰু ঐতিহাসিক সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। বৰ্তমান ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহাসিক আৰু স্থাপত্য সংৰক্ষিত অঞ্চল "প্ৰাচীন চেৰ্নিহিভ"ৰ অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ১৯৬৯ চনত ঘৰটো পুনৰ সংৰক্ষণ কৰা হয়।

বাহ্যিক সংযোগ

• চৰকাৰী ৱেবচাইট