বলডীনি হ’ৰী

বলডীনি হ’ৰী^১২ বা বলডীনি পাহাৰসমূহ^৩ চেৰ্নিহিভ চহৰত ডেছনা নদীৰ সোঁপাৰত অৱস্থিত এটা ঐতিহাসিক অঞ্চল। ১৯৭২ চনৰপৰা ই ভূদৃশ্য কলাৰ এটা স্মাৰক হিচাপেও স্বীকৃত। বলডীনি হ’ৰী চেৰ্নিহিভৰ ঐতিহাসিক কেন্দ্ৰৰপৰা প্ৰায় দুই কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। চহৰৰ কেন্দ্ৰৰপৰা খোজকাঢ়ি বা ৰাজহুৱা পৰিবহণেৰে টলষ্টয় পথলৈ যাব পাৰি।^৪৫৬৭

এই অঞ্চলটো ২০ৰপৰা ৩৫ মিটাৰ উচ্চতাৰ পাহাৰসমূহেৰে গঠিত। পাহাৰসমূহ স্ত্ৰীজেন নদীৰ বানপানীপ্ৰৱণ সমভূমিৰ দক্ষিণফালে ধনুৰ আকৃতিত বিস্তৃত হৈ আছে। অঞ্চলটোত বহুদিনৰপৰা মানুহে বসবাস কৰি আহিছে। ইয়াত বহুতো প্ৰত্নতাত্ত্বিক, ঐতিহাসিক আৰু স্থাপত্যৰ স্মাৰক সংৰক্ষিত হৈ আছে।

নাম

"বলডীনি হ’ৰী" নামটোৰ অৰ্থ সম্পৰ্কে কেইবাটাও মত আছে—

• প্ৰাচীন স্লাভিক bold শব্দৰপৰা এই নামটো সৃষ্টি হোৱা বুলি কোৱা হয়। এই শব্দটোৰ অৰ্থ সম্ভৱতঃ "ওক গছ।" অৱশ্যে কোনো অভিধানতে bold শব্দটোৰ এনে অৰ্থ পোৱা নাযায়।
• ৰুথেনীয় ভাষাৰ boldy শব্দৰপৰা এই নামটো অহা বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ "পাহাৰ।"
• balda / balta শব্দৰপৰা সৃষ্টি হোৱা এটা তুৰ্কীয় শব্দ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ "কুঠাৰ।"

বিৱৰণ আৰু ইতিহাস

বলডীনি হ’ৰীৰ ১.২ হেক্টৰ এলেকাজুৰি থকা সমাধি টিলাসমূহৰ সমষ্টি ইউক্ৰেইনত জনাজাত ৯ম–১১শ শতিকাৰ অন্যতম বৃহৎ সমাধিক্ষেত্ৰ। ইয়াত ছটা টিলাৰ সমষ্টি আছে। মুঠ প্ৰায় ২৩০টা টিলা এতিয়াও সংৰক্ষিত হৈ আছে। এই টিলাসমূহে অঞ্চলটোৰ পূৰ্বৰ বসতিপ্ৰধান এলেকা নিৰ্ধাৰণ কৰে।

ইয়াৰে এটা বৃহৎ টিলা হৈছে হুলবিশ্চে টিলা। ই সমাধিক্ষেত্ৰৰ উত্তৰ-পূব অংশত অৱস্থিত। ইয়াৰ উচ্চতা ৬ মিটাৰ আৰু প্ৰাচীন কালত ইয়াৰ উচ্চতা প্ৰায় ৮.৫ মিটাৰ আছিল। ইয়াৰ ব্যাস ২২ মিটাৰ। ইয়াৰ কাষতে বেজিমেন্নি বা নামহীন টিলা অৱস্থিত। অধ্যাপক বৰিছ ৰিবাকভৰ মতে, এই টিলাটো ১০ম শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ।

বলডীনি হ’ৰীৰ টিলাসমূহ ১৮৭২ আৰু ১৯০৮ চনত ডি. ৱাই. ছামোকভাছভে অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৬৫ চনত এছ. এছ. শিৰিনস্কিয়েও ইয়াৰ অধ্যয়ন কৰিছিল।

১১শ শতিকাৰ মাজভাগত সাধু এন্থনী নামৰ এজন সন্ন্যাসী বলডীনি হ’ৰীলৈ আহিছিল। তেওঁ ইয়াত মাটিৰ তলত কিছুমান গাঁথনি নিৰ্মাণ কৰি তথাকথিত ছেইণ্ট এন্থনীৰ গুহা স্থাপন কৰিছিল।^৮ এই গুহাসমূহ ১২শ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা ছেইণ্ট ইলিয়াছৰ গীৰ্জাৰ সৈতে ভূ-গৰ্ভস্থ পথেৰে সংযুক্ত। ১৬৫৪ চনত হেটমেন বোহদান খমেলনিটস্কিৰ সহকৰ্মী আৰু চেৰ্নিহিভৰ কৰ্ণেল ষ্টেফান পডোবাইলক ছেইণ্ট এন্থনীৰ গুহাত সমাধিস্থ কৰা হয়।^৯১০

স্থাপত্য সমষ্টিৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য অংশ ত্ৰিত্ব মঠ ১৭শ শতিকাৰ শেষৰফালে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৬৬৭ চনত মঠটোৰ পূব দুৱাৰৰ স্থানত ট্ৰিনিটি-ইলিয়াছ মঠৰ মুদ্ৰণালয়ৰ বাবে এটা বাসগৃহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

ট্ৰিনিটি কেথেড্ৰেলৰ সমাধিক্ষেত্ৰত চেৰ্নিহিভৰ বিচপসকলৰ মাজত চেৰ্নিহিভ ধৰ্মীয় প্ৰদেশৰ বহু খণ্ডৰ ঐতিহাসিক আৰু পৰিসংখ্যামূলক বিৱৰণৰ লেখক ফিলাৰেট গুমিলেভস্কিৰ মৃতদেহ সমাধিস্থ কৰা হৈছে। গীৰ্জাৰ পশ্চিম অংশত ৰুছ-তুৰ্কী যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰা সেনাপতি, ইতিহাসবিদ আৰু সমাজকৰ্মী তথা চেৰ্নিহিভ অভিলেখাগাৰ সমিতিৰ সভাপতি হ্ৰিহৰি মিলোৰাডোভিচক সমাধিস্থ কৰা হৈছে। কেথেড্ৰেলৰপৰা অলপ দূৰত সেউজীয়া গছৰ তলত এটা প্ৰাৰ্থনাগৃহ আছে। ইয়াত চেৰ্নিহিভত জন্মগ্ৰহণ কৰা বিশিষ্ট ৰুছ কূটনীতিবিদ হ্ৰিগৰি শ্বেৰবিনক সমাধিস্থ কৰা হৈছে।

মঠটোৰ কাষতে থকা এটা সমাধিক্ষেত্ৰত কেইবাজনো বিশিষ্ট ইউক্ৰেইনীয় ব্যক্তিক সমাধিস্থ কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ সমাধিসমূহ বৰ্তমানো সংৰক্ষিত হৈ আছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত ইউক্ৰেইনীয় বাইকচালক আৰু লায়াৰবাদক লিঅ'নিদ হ্লিবভ, বিখ্যাত ইউক্ৰেইনীয় লেখক মিখাইলো কটছিউবিনস্কি আৰু তেওঁৰ পত্নী ভিৰা উষ্টিমিভনা, মাতৃ হ্লিকেৰিয়া মাক্সিমভনা আৰু ভগ্নী লিদিয়া মিখাইলোভনা, ইউক্ৰেইনীয় লোকসংস্কৃতি গৱেষক আৰু নৃতত্ত্ববিদ অপানাছ মাৰ্কেভিচ, লেখিকা মাৰ্কো ভভচকৰ স্বামী, লগতে লেখক আৰু সমাজকৰ্মী মিকোলা ভেৰবিটস্কি অন্যতম।^১১

১৯৮৬ চনৰ ৮ মে'ত বিজয় দিৱসৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত বলডীনি হ’ৰীৰ নিম্নাংশত গৌৰৱ স্মাৰক উন্মোচন কৰা হয়। গ্ৰেনাইটৰ বেদীৰ ওপৰত ব্ৰঞ্জেৰে নিৰ্মিত চাৰিটা বিশাল মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। ইয়াৰে এটা হৈছে প্ৰাচীন ৰুছৰ এজন যোদ্ধা। তেওঁ শিৰস্ত্ৰাণ পিন্ধি তৰোৱাল, যাঁঠি আৰু চেৰ্নিহিভৰ প্ৰাচীন ৰাজচিহ্ন থকা ঢাল ধৰি আছে। আনকেইটা হৈছে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ এজন সৈনিক, এজন জাতীয় প্ৰতিশোধকাৰী আৰু এগৰাকী শ্ৰমিক মহিলা।

পাঁচখন গ্ৰেনাইটৰ স্তম্ভৰ সৈতে ব্ৰঞ্জৰ উত্থিত ভাস্কৰ্যত চেৰ্নিহিভ অঞ্চলৰ শ্ৰম, বীৰত্ব আৰু বিজয়ৰ ইতিহাস প্ৰতিফলিত কৰা হৈছে। ইয়াত ৰাজকুমাৰ ইহৰ স্বিয়াটছ্লাভভিচৰ পলভচিয়ানসকলৰ বিৰুদ্ধে অভিযান, তথাকথিত "মহান অক্টোবৰ" যুগৰ বীৰত্বপূৰ্ণ ঘটনা, গৃহ-যুদ্ধ, দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু গেৰিলা যুদ্ধৰ দৃশ্য দেখুওৱা হৈছে।^১২১৩

বৰ্তমান বলডীনি হ’ৰী উদ্যান আৰু বাগিছা কলাৰ এটা স্মাৰক। ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক আৰু স্থাপত্য সমষ্টি। লগতে ই চহৰ আৰু অঞ্চলটোৰ এটা উল্লেখযোগ্য পৰ্যটনস্থলী।

বাহ্যিক সংযোগ

• wikimapia.org