কবিৰঞ্জন শইকীয়া

কবিৰঞ্জন শইকীয়া ('স্বাধীনতা ফুকন'নামেৰেও পৰিচিত, ১৯৭৪–২০০০) এগৰাকী অসমীয়া কবি, সমাজকৰ্মী আৰু বিদ্ৰোহী আছিল।^১ সাহিত্যিক অৱদান আৰু সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তাৰ লগত জড়িত হোৱাৰ বাবে তেওঁক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল।^২৩

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯৭৪ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল।^৪ বাৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ৰক্ত আৰতী প্ৰকাশিত হয়।^৫৬

কেৰিয়াৰ

শইকীয়াৰ সাহিত্যিক ৰচনাসমূহে স্বাধীনতা, প্ৰতিৰোধ, সামাজিক ন্যায়ৰ বিষয়-বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।^৭ তেওঁৰ কবিতাই প্ৰায়ে অসমৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ সন্ধান কৰিছিল, ইয়াৰ জনসাধাৰণৰ সংগ্ৰাম আৰু আকাংক্ষাক উজ্জ্বল কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ এটা উল্লেখযোগ্য কবিতা আপোনাৰ লাছ সেউজীয়া পথাৰত প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ সৈতে সহানুভূতি আৰু সংহতিৰ বিষয়-বস্তু প্ৰতিফলিত কৰা হৈছে।^৮৯

উল্লেখযোগ্য ৰচনা

উৎসঃ^১০১১

• ৰক্ত আৰতী
• আপোনাৰ ৰসাল সেউজীয়া পথাৰ
• আজিকালি
• চিঞৰ এটা নিশা

মৃত্যুৰ পিছত প্ৰকাশিত কিতাপ

• কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ কবিতা সমগ্ৰ (সৌমিত্ৰ যোগী সম্পাদিত)
• মই কবিৰঞ্জন উত্তপ্ত হ'ব খোজা এটা কবিতাৰ নাম (সৌমিত্ৰ যোগী সম্পাদিত)

সক্ৰিয়তা আৰু উত্তৰাধিকাৰ

কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ সক্ৰিয়তা তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁ আলফাৰ সহকাৰী প্ৰচাৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।^১২ এই গোটৰ সৈতে জড়িত থকাৰ পিছতো শইকীয়াই নিজৰ লেখাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ কিছুমান প্ৰথাক মুকলিকৈ সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে হিংসাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় সামৰিক বাহিনীৰ সৈতে মিলন বিচাৰিবলৈ অসমীয়া জনসাধাৰণক প্ৰায়ে আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ গণতন্ত্ৰত এটা প্ৰবন্ধও লিখিছিল, যিটোৰ যোগেদি আলফাৰ অস্ত্ৰ লোৱা আৰু মূল ভাৰতৰ নিৰীহ লোকক লক্ষ্য কৰাৰ তীব্ৰ সমালোচনা কৰিছিল।^{৪ ১৩}

২০০০ চনত অসম আৰক্ষীৰ হাতত কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ মৃত্যু হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ২৬ বছৰ।^১৪১৫ তেওঁৰ মৃত্যুক কিছুমানে কবি আৰু কৰ্মী হিচাপে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ এক উল্লেখযোগ্য পৰিঘটনা হিচাপে গণ্য কৰিছে।^১৬ সামাজিক ন্যায় আৰু অসমীয়া মানুহৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়-বস্তুৰে অনুৰণন ঘটাই তেওঁৰ কবিতা প্ৰভাৱশালী হৈয়েই আছে।^{৪ ১৭}

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

• কবিৰঞ্জন শইকীয়াৰ কবিতা সমগ্ৰ
• A Tribute to Assamese poet and freedom fighter Swadhinata Phukan, on his eighth death anniversary