ইমোইনু ইৰাটপা

ইমোইনু ইৰাটপা বা ৱাকচিং টাৰানিথোইনি পানবা হৈছে মেইটেই জনগোষ্ঠীয়ে পালন কৰা এটা ধৰ্মীয় উৎসৱ। ধন-সম্পত্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ দেৱী ইমোইনু আহোংবিক উৎসৰ্গিত পোহৰৰ উৎসৱ। মেইটেই পঞ্জিকাৰ ৱাকচিং মাহৰ দ্বাদশ চন্দ্ৰ দিনত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ, অসম আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত এই উৎসৱ পালন কৰা হয় আৰু চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ ম্যানমাৰৰ একাংশই পালন কৰে। এই উৎসৱত দেৱীক উছৰ্গা কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়, তাৰ পিছত আন বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

ইৰাটপাৰ অৰ্থ হৈছে "উছৰ্গা" আৰু ইমোইনু ইৰাটাপাৰ অৰ্থ হৈছে মেইটেই ভাষাত "দেৱী ইমোইনুৰ ওচৰত উছৰ্গা।"^১ এই উৎসৱক ৱাকচিং তাৰনিথোইনি পানবা বুলিও কোৱা হয়, যাৰ অনুবাদ হ'ল "ৱাকচিঙৰ দ্বাদশ দিন" (তৰানিথোইনিৰ অৰ্থ "দ্বাদশ দিন" আৰু পানবা অৰ্থ "হোৱা"), ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল উৎসৱটো পালন কৰা দিনটো।^২

পটভূমি

এই উৎসৱ মাতৃ দেৱী ইমোইনু আহোংবিক উৎসৰ্গা কৰা হয়।^৩ ইমোইনু বা ইমোইনু দেৱীক ধন আৰু সমৃদ্ধি, শান্তি, প্ৰজ্ঞা, সজীৱতা আৰু সম্পদৰ দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^৪ ইমোইনু পৰম দেৱতা চিডাবাৰ পত্নী লেইমাৰেল চিডাবিৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। লেইমাৰেল চিডাবি প্ৰথম মহিলা আৰু তেওঁ দ্বিতীয় লেইমাৰেল সৃষ্টি কৰিছিল, যিয়ে পৃথিৱীৰ মানুহৰ যত্ন ল'ব লাগিছিল, যাৰ নাম ইমোইনু আহংবি বুলি ৰখা হৈছিল।^৫ মেইটেইৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি দেৱী ইমোইনুৱে প্ৰতি বছৰে সেইদিনা পৃথিৱীলৈ যায় আৰু আশীৰ্বাদৰ বৰষুণ কৰিবলৈ প্ৰতিটো ঘৰলৈ যায়।^৩ মেইটেইৰ ইতিহাস অনুসৰি ইমোইনুৰ পূজা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকাত আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া ৰাজ পৰিয়ালে দেৱীগৰাকীক পূজা কৰিছিল আৰু পিছলৈ খ্ৰীষ্টীয় ১৫ শতিকাৰ ভিতৰত সাধাৰণ মানুহেও তেওঁক পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।^৩

তিথি

ইমোইনু ইৰাটপা মেইটেই পঞ্জিকাৰ ৱাকচিং মাহৰ চন্দ্ৰৰ ১২ তাৰিখে পালন কৰা হয়।^৬৩ ই সাধাৰণতে গ্ৰেগৰিয়ান কেলেণ্ডাৰত ডিচেম্বৰ-জানুৱাৰী মাহত পৰে।^৭

পালন

ইমোইনু ইৰাটাপা হৈছে পোহৰৰ উৎসৱ, যিটো মেইটেই জনগোষ্ঠীসকলে পৰম্পৰাগত ধৰ্ম ছানামাহীজম অনুসৰণ কৰি পালন কৰে।^৬৮ হিন্দু ধৰ্মৰ দৰে অন্যান্য ধৰ্ম অনুসৰণ কৰা মেইটেই লোকসকলেও এই উৎসৱ পালন কৰে।^৩ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ, অসম আৰু ত্ৰিপূৰা ৰাজ্যত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।^৯১০ চুবুৰীয়া দেশ ম্যানমাৰত বসতি স্থাপন কৰা কিছুমান লোকেও ইয়াক পৰ্যবেক্ষণ কৰে।^৪ মণিপুৰত ই চৰকাৰী বন্ধৰ দিন।^৭

পৰম্পৰা

উৎসৱৰ সময়ত মানুহে ইমোইনু দেৱীক চাউল, শাক-পাচলি, ফল-মূল আৰু মিঠাই আগবঢ়ায়।^৪ ৰাতিৰ সময়ত মানুহে মমবাতি জ্বলাই ৰাস্তাত অন্যান্য সজ্জিত লাইট লগোৱা হয়।^৩৬ মাছৰ তৰকাৰীক মূল খাদ্য হিচাপে লৈ ভাল খাদ্য পাকঘৰৰ পৰম্পৰাগত জুইশাল ফাংগা লাইৰুত দেৱতাক আগবঢ়োৱা হয়।^৩ ব্যক্তিগত ঘৰত পূজাৰ উপৰি সম্প্ৰদায় পৰ্যায়তো বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়।^৩ এই দিৱস দেৱীক প্ৰাৰ্থনাৰ জৰিয়তে পালন কৰা হয়, তাৰ পিছতে আন বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ উপৰি আনুষ্ঠানিক প্ৰাৰ্থনাৰ আগদিনা ৰাতি ধৰ্মীয় শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয়। এই শোভাযাত্ৰাৰ নেতৃত্ব দিয়ে মাইবা আৰু মাইবিয়ে, য'ত দেৱী ইমোইনুৰ মূৰ্তিক গীত আৰু সংগীতৰ মাজত মেইটেই ঘৰলৈ লৈ যোৱা হয়।^১১

ৰাইজে পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ পেনা আৰু খম্বা থোইবি, মাইবি জগৈৰ দৰে পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ সংগীত পৰিৱেশন কৰে। ইমোইনু দেৱীৰ বিষয়ে কাহিনী কোৱা হয় আৰু দেৱতাক আমন্ত্ৰণ কৰি গীত গোৱা হয়।^১২ তৰোৱাল (থাং) আৰু বৰশী (টা) ব্যৱহাৰ কৰি থাং-টাৰ পৰম্পৰাগত যুদ্ধ কলাৰ প্ৰদৰ্শনও কৰা হয়।^১১

২০২২ চনৰপৰা এই উৎসৱৰ অংশ হিচাপে মীন মেলা বা মীন উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছে, মূল উৎসৱ দিৱসৰ আগৰ দিনকেইটাত।^১৩ এই উৎসৱৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মাছ ক্ৰয় কৰিবলৈ আৰু মৎস উৎপাদনক উৎসাহিত কৰিবলৈ ইমোইনু মাছ উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয়।^২