ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত

ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত (Ratneswar Mahanta) অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰাক-ৰোমাণ্টিক যুগৰ এগৰাকী কবি আৰু প্ৰবন্ধকাৰ আছিল। ১৮৮৫-৮৬ চনত গুণাভিৰাম বৰুৱাই সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰা আলোচনী 'আসাম বন্ধু'ত ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ কেইবাটাও প্ৰবন্ধ আৰু কবিতা প্ৰকাশ হৈছিল। সেই সময়ত আন আন লেখক লেখিকা সকলৰ ভিতৰত ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ ৰচনা সৰ্বাধিক আছিল। অৰুণোদয় যুগত খ্ৰীষ্টিয়ান লোক সকলৰ উপৰিও আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুণাভিৰাম বৰুৱা, লম্বোদৰ বৰা, ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত আদি অখ্ৰীষ্টিয়ান লেখক সকলে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াইছিল।

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়

ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ জন্ম হৈছিল ১৮৬৪ চনত গুৱাহাটীত।^১ ডিম্বেশ্বৰ নেওগৰ মতে, ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত আউনীআটী সত্ৰৰপৰা প্ৰতিষ্ঠিত উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ বলিয়া গৰু সত্ৰৰ অধিকাৰ থানেশ্বৰ মহন্ত আৰু জয়ন্তী দেৱীৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ৷ ^২

শিক্ষা

স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে গুৱাহাটীত আৰু নগাঁৱৰ পৰা এনণ্ট্ৰেঞ্চ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় (পৰিয়ালৰ আৰ্থিক অৱস্থা বিশেষ ভাল নোহোৱাৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলে)।^৩

চাকৰি জীৱন

তেওঁ নগাঁৱৰ কাছাৰিত চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলে।^৪

ছদ্মনাম

জোনাকীত তেওঁ 'ৰাম দাস গোস্বামী' নামৰ ছদ্মনামত প্ৰবন্ধ লিখিছিল।^৫

সাহিত্যৰাজি

কবিতা পুথি

কবিতা হাৰ।^৬

নাটক

1. দ্ৰৌপদীৰ বেণীবন্ধন
2. দ্ৰোপদীহৰণ
3. হৰিশ্বন্দ্ৰ।^৭

প্ৰবন্ধ/নিবন্ধ

1. জয়মতী কুঁৱৰী আৰু লাঙ্গি গদাপাণি
2. অনন্ত কন্দলি।^৮
3. মনোবৃত্তি
4. গাৰো বৃত্তান্ত^৯
5. অসমীয়া আৰু বিদেশী সাজ ^২
6. ঘৈণীৰ কৰ্তব্য আৰু স্ত্ৰী শিক্ষা^২
7. জান্তৱ জীৱন ^২
8. ৰাম সৰস্বতী ^২
9. অসমত মান ^২
10. মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ ^২
11. কিতাপ বছা কমিটীৰ কিতাপ বাছনিঃ ‘জীৱনাদৰ্শ’^২
12. অসমৰ উন্নতি ^২
13. ভাবনা ^২
14. তুলাৰাম সেনাপতি ^২
15. চুতীয়া ^২
16. মনোবৃত্তি ^২
17. বিবাহ ^২
18. মিনাৱতী ^২

মৃত্যু

১৮৯৩ চনত ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ মৃত্যু হয়।^১০