ৰতন কাহাৰ

ৰতন কাহাৰ এজন প্ৰবীণ ভাৰতীয় লোকগায়ক আৰু বাংলা ঝুমুৰ আৰু ভাদু গীতৰ গীতিকাৰ। ২০২৪ চনত তেওঁ পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল।^১ তেওঁৰ বৰো লোকেৰ বিটিলো, লাম্বা লাম্বা চুল লোকগীতটো খুবেই জনপ্ৰিয়।

জীবনী

ৰতন কাহাৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৫ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ বীৰভূম জিলাৰ কেন্দুলীৰ এটা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ অশোক কাহাৰ দৈনিক মজুৰি শ্ৰমিক, আৰু ককা ৰাখৰী কাহাৰো দৈনিক মজুৰি শ্ৰমিক আছিল, আৰু পিছলৈ অন্ধতাৰ বাবে ভিক্ষাৰী হৈ পৰিছিল। ৰতন কাহাৰে বেছি পঢ়া নাছিল, চতুৰ্থ শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িছিল। তাৰ পিছত দৰিদ্ৰতাৰ কাৰণে সি ছিউৰীত থকা মোমায়েকৰ ঘৰলৈ গুচি যায়।^২ দৰিদ্ৰ শ্ৰমিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰতন কাহাৰ সৰুৰে পৰা আৰ্থিক সংকটত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। গ্ৰাম্য বংগৰ ভাদু উৎসৱৰ বাবে তেওঁ গীত ৰচনা কৰি গায় আৰু পাকৈত হৈ উঠে। ১৯৭২ চনত ৰচিত তেওঁৰ বিখ্যাত গীত "বৰ লোকেৰ বিটি লো" স্বপ্না চক্ৰৱৰ্তীৰ কণ্ঠত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। এই গীতটিৰ মূল শাৰী, লাল গেন্দা ফুল, ২০২০ চনত জনপ্ৰিয় ৰেপ শিল্পী বাদশ্বাহে তেওঁৰ "গেন্দা ফুল"ত মুক্তি দিয়াৰ সময়ত বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছিল। সেই বিতৰ্কৰ বাবেই ৰতন কাহাৰৰ সংগীত সৃষ্টি, সাফল্য, গীত, শিল্পকলা চৰ্চালৈ আহে। বাদশাহে তেওঁক পাঁচ লাখ টকা দি বিবাদ নিষ্পত্তি কৰে।^৩ তেওঁ এটা সময়ত যাত্ৰা দলৰ ছুকুৰী সাঁজিছিল। জীৱনটো কষ্টৰে ভৰা হ’লেও তেওঁ সংগীতক ভাল পায়। পাহাৰী সন্যালে তেওঁক আকাশবাণীলৈ লৈ আহিছিল।^৪ পিছলৈ তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ বাবেও কাম কৰে। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ প্ৰায় দুহেজাৰ গীত ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ অনন্য গীতসমূহ হ'ল -

• দিদি জানো কি গো জান না
• পালা ৰে পালা ৰে ৰাবণ
• ঠেলে দে মালেৰ গাড়ি চাপাব বস্তা
• অঘ্ৰাণেতে নবান খেতে আমাৰ বন্ধু কেন এল না

সন্মান

ৰ হাতৰ পৰা পদ্মশ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।]]

২০২৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ সৰ্বোচ্চ চতুৰ্থ অসামৰিক পুৰস্কাৰ পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে কাহাৰ মহাশয়ক সম্মানিত কৰে।