মিনতি হাজৰিকা

মিনতি হাজৰিকা (Minati Hazarika) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া কবি, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধকাৰ।

জন্ম আৰু বংশৰ পৰিচয়

১৯৩৯চনৰ ৩১ জুলাইত যোৰহাট নগৰত মিনতি হাজৰিকাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰাধানাথ হাজৰিকা।^১

শিক্ষা

যোৰহাট দেৱীচৰণ বৰুৱা ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম দলৰ ছাত্ৰী। তেওঁ ১৯৬১ চনত অসমীয়া বিষয়ত এম-এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু পৰৱৰ্তী স্ময়ত বি-টি পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয়শাজৰিকাই ১৯৯০ চনত "অসম মধ্যযুগৰ চৰিত পুথিৰ এটি অধ্যয়ন" শিতানত গৱেষণা কৰি পি-এইচ-ডি ডিগ্ৰি লাভ কৰে।^২

চাকৰি জীৱন

যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ত তেওঁ ১৯৬২ চনত প্ৰৱক্তা ৰূপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৯ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।^৩

সাহিত্যৰাজি

গ্ৰন্থ

• মমতাৰ বাতৰি (১৯৬৭)
• নেপাল দেশৰ সাধু ( ১৯৭০)
• ভীম চৰিত (১৯৭৮)
• দূৰ-দূৰণিৰ সাধু (১৯৮৬)
• মহৎ লোকৰ লৰালি কাল (১৯৮৯)
• নাৰী ৰত্ন (১৯৯৩)
• আকবৰ বিৰবল ৰ কাহিনী (১৯৯৪)
• টুন টুনিৰ সাধু
• ৰামাই পণ্ডিতৰ শূন্য পুৰাণৰ লেখিকা।^৪

সম্পাদিত গ্ৰন্থ

• মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ বিৰচিত চোৰধৰা আৰু পিম্পৰা গুচোৱা আৰু মাধৱ কন্দলীৰ অযোধ্যা কাণ্ড ৰামায়ণ(১৯৯৪)
• মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে বিৰচিত কীৰ্তনৰ অন্তৰ্গত গজেন্দ্ৰোপাখ‍্যান, বলিছলন আৰু দামোদৰ বিপ্ৰাখ‍্যান।^৫