অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
কলা আৰু সংস্কৃতি

ভূটানৰ সাজপাৰ

ভূটানৰ সাজপাৰ হৈছে ভূটানত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত আৰু জাতীয় পোছাকসমূহৰ সামগ্ৰিক ৰূপ। যিবোৰে দেশখনৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়, সামাজিক ৰীতি-নীতি আৰু ঐতিহ্য প্ৰতিফলিত কৰে।

হালনাগাদ: ২৪ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬ ৬৬০ শব্দ · ৪ মিনিট সংগৃহীত ৭৯
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

ভূটানৰ সাজপাৰ হৈছে ভূটানত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত আৰু জাতীয় পোছাকসমূহৰ সামগ্ৰিক ৰূপ। যিবোৰে দেশখনৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়, সামাজিক ৰীতি-নীতি আৰু ঐতিহ্য প্ৰতিফলিত কৰে। ভূটান চৰকাৰে প্ৰচলিত কৰা ড্ৰিগলাম নামঝা নামৰ আচাৰ-বিধিৰ অন্তৰ্গত এই সাজপাৰসমূহক চৰকাৰী অনুষ্ঠান, বিদ্যালয় আৰু আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানত পৰিধান কৰা বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে। এই সাজপাৰসমূহ কেৱল দৈনন্দিন পৰিধান নহয়, বৰং ভূটানী সমাজৰ শ্ৰেণীভেদ, সামাজিক মৰ্যাদা আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য প্ৰকাশৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাধ্যম হিচাপেও ব্যৱহৃত হয়।

ডুমদ্যাম

ডুমদ্যাম (Dumdyam) হৈছে লেপচা মহিলাৰ পৰম্পৰাগত পোছাক। ই গোৰোহাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ কাপোৰ, সাধাৰণতে মসৃণ কপাহ বা ৰেচমৰ একক টুকুৰাৰে তৈয়াৰী আৰু কঠিন ৰঙৰ। পিন্ধিলে ইয়াক এটা কান্ধৰ ওপৰত ভাঁজ কৰি আনটো কান্ধত পিন কৰা হয় আৰু কঁকালৰ বেণ্ড বা টেগোৰ দ্বাৰা ঠাইত ধৰি ৰখা হয়, যাৰ ওপৰত অতিৰিক্ত সামগ্ৰী ড্ৰেপ কৰা হয়। তলত কনট্ৰাষ্টেণ্ট দীঘল হাতৰ ব্লাউজ পিন্ধিব পাৰি। আনুষ্ঠানিক আৰু উৎসৱৰ অনুষ্ঠানত ইয়াক আধুনিকভাৱে পৰিধান কৰা হয়।১২৩৪

ডুমপ্ৰা

ডুমপ্ৰা (Dumpra) হৈছে লেপচা পুৰুষৰ পৰম্পৰাগত পোছাক। ইয়াৰ এটা কান্ধত পিন কৰি বহুৰঙী হাতেৰে বোৱা কাপোৰেৰে গঠিত আৰু গিয়াটোমু নামৰ কঁকালৰ বেণ্ডেৰে ঠাইত ধৰি ৰখা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে বগা চাৰ্ট আৰু ট্ৰাউজাৰৰ ওপৰত পিন্ধা হয়। ইয়াৰ সৈতে পুৰুষে থ্যাক্টুক নামৰ এটা সমতল ঘূৰণীয়া টুপী পিন্ধে, যাৰ কাষবোৰ ক'লা মুগাৰ দৰে কঠিন আৰু ওপৰত গাঁঠিৰে ওপৰত বহুৰঙী টুপী থাকে। খুব কমেইহে পৰম্পৰাগত শঙ্কু আকৃতিৰ বাঁহ আৰু বেতৰ টুপী পিন্ধা হয়।৫৬৭৮

ডুমপ্ৰা পৰিহিত এগৰাকী লেপচা পুৰুষ
ডুমপ্ৰা পৰিহিত এগৰাকী লেপচা পুৰুষছবি: Ernst Schäfer · CC BY-SA 3.0 de

ঘো

ঘো (Gho) ৯ হৈছে ভূটানৰ পুৰুষসকলৰ বাবে পৰম্পৰাগত তথা ৰাষ্ট্ৰীয় পোষাক। ১৭শ শতিকাত প্ৰথম ঝাবদ্ৰুং ৰিনপোচে ঙাৱাং নামগ্যালে নগালোপ জনগোষ্ঠীক এক স্বতন্ত্ৰ পৰিচয় দিবলৈ এই পোচাক প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ই এখন আঁঠু-দৈৰ্ঘ্যৰ ঢিলা পোচাক, যাক কঁকালত কেৰা নামৰ কাপোৰৰ বেল্টেৰে বান্ধা হয়।১০১১১২ উৎসৱ-পৰ্ব আদিত ইয়াক কাবনিৰ সৈতে পিন্ধা হয়।

ভূটান চৰকাৰে সকলো পুৰুষ চৰকাৰী কাৰ্যালয় বা বিদ্যালয়ত কৰ্মৰত থাকোঁতে ঘো পিন্ধাটো বাধ্যতামূলক কৰিছে। আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানসমূহতো পুৰুষসকলে ঘো পিন্ধিব লাগে। আধুনিক ৰূপত এই আইন ১৯৮৯ চনত প্ৰৱৰ্তিত হ’লেও, দ্ৰিগলাম নামঝা নামৰ পোছাক বিধি বহু পুৰণি।

ঘোৰ তলত পুৰুষে তেগো নামৰ এখন বগা জেকেট পিন্ধে, যাৰ হাতৰ অংশ দীঘল আৰু পিছফালে ভাঁজ কৰা থাকে।১৩

খ্যেনৎসে নৰবু পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ ট্ৰেভেলাৰ্চ এণ্ড মেজিচিয়ানত মুখ্য অভিনেতা চেৱাং দেন্দুপে ডেনিমৰ ঘো পিন্ধে। এই অনন্য নীলা জিন্সৰ ঘোটো আঠ মিটাৰ ডেনিম কাপোৰেৰে নিৰ্মিত আৰু ই পৃথিৱীত থকা একমাত্ৰ ডেনিম ঘো বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।১৪ এইটো ভূটানী চলচ্চিত্ৰসমূহত দেখা পোৱা ঘোৰ বহু প্ৰকাৰৰ ভিতৰত এটা।

পুনাখা, ভূটানত অনুষ্ঠিত এখন উৎসৱত ''ঘো'' পিন্ধা ভূটানী ল’ৰা, নৱেম্বৰ ২০০৬
পুনাখা, ভূটানত অনুষ্ঠিত এখন উৎসৱত ঘো পিন্ধা ভূটানী ল’ৰা, নৱেম্বৰ ২০০৬ছবি: Keith Mason · CC BY-SA 3.0

কাবনে

মূল প্ৰবন্ধ: কাবনে'কাবনে' (Kabney) হৈছে ভূটানৰ পুৰুষ সকলৰ পৰম্পৰাগত আৰু জাতীয় সাজ-পোছাক ঘোৰ অংশ হিচাপে পিন্ধা এক ৰেশমী স্কাৰ্ফ।

, কাবনে পৰিধান কৰি]]

কেৰা

কেৰা (Kera) হৈছে এখন কাপোৰৰ বেল্ট, যি ভূটানৰ পৰম্পৰাগত পোছাকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। ই ঘো আৰু কিৰা বান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই এক প্ৰকাৰৰ চাদৰ-বেল্ট বা কঁকাল-বেল্ট হিচাপে কাম কৰে।

কেৰা হৈছে এখন আয়তাকাৰ বোৱা কাপোৰ, যাৰ দুয়ো মূৰত ঝুল থাকে। ইয়াক বিভিন্ন ধৰণৰ উপাদানেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়, যেনে কপাহ, ঊল আৰু ৰেচম, অথবা এইবোৰ মিহলাইও কোৱা হয়।১৫ পৰম্পৰাগত কেৰা সাধাৰণতে কপাহ বা বনীয়া ৰেচমেৰে নিৰ্মিত দীঘল আৰু চিকুণ কাপোৰ, য’ত অতিৰিক্ত বোৱা নক্সাৰে তৈয়াৰ কৰা আড়াআড়ি বেণ্ড থাকে। ইয়াৰ সাধাৰণ প্ৰস্থ ৩০ৰ পৰা ৪৫ চেণ্টিমিটাৰ আৰু দৈৰ্ঘ্য ১৮০ৰ পৰা ২৪০ চেণ্টিমিটাৰ পৰ্যন্ত হয়।১৬

কেৰা মূলতঃ মহিলা পিন্ধা এক পোছাক-অংশ, যাক ভুটানী পৰম্পৰাগত পোছাকৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মহিলাসকলে ইয়াক কিৰা নামৰ স্কাৰ্ট-প্ৰকাৰৰ পোছাকৰ সৈতে পিন্ধে, আনহাতে পুৰুষসকলেও আঁঠু-দৈৰ্ঘ্যৰ ঘো পোচাকৰ সৈতে বেল্ট হিচাপে কেৰা ব্যৱহাৰ কৰে।১৫ কেৰাক বোৱাৰ দিশত কেইবাবাৰো ভাঁজ কৰি কঁকালৰ চাৰিওফালে বান্ধা হয় আৰু এফালে থকা দীঘল ঝুলখন ভিতৰত সুমুৱাই দৃঢ় কৰা হয়।১৬১৭ কেৰা বেল্টৰ লগতে সৰু সামগ্ৰী ৰাখিবলৈ থলিৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।১৫ বৰ্তমান কেৰা এক ফেশ্বন-পোছাক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়, যদিও নৱপ্ৰজন্মই কেৰাক পুৰণি প্ৰজন্মৰ মহিলাসকলৰ তুলনাত ভিন্ন শৈলীত পিন্ধে।১৬

কিৰা

কিৰা (Kira)১৮ হৈছে ভূটানৰ মহিলাসকলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পোছাক। ই এখন গোড়ালি-দৈৰ্ঘ্যৰ পোছাক, যি এখন আয়তাকাৰ বোৱা কাপোৰেৰে গঠিত। এই কাপোৰখন শৰীৰৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই ভাঁজ কৰি দুয়ো কান্ধত সাধাৰণতে ৰূপৰ ব্ৰুচ (কোমা নামেৰে জনাজাত) ব্যৱহাৰ কৰি আটকোৱা হয় আৰু দীঘল বেল্টেৰে কঁকালত বন্ধা হয়। সাধাৰণতে কিৰা পিন্ধোঁতে ভিতৰত দীঘল হাত থকা ব্লাউজ ৱনজু আৰু ওপৰত সৰু জেকেট বা তোএগো পিন্ধা হয়।১৯২০২১১১২২

কিৰাৰ ওপৰত সাধাৰণতে ৰাচু (বাওঁ কান্ধৰ ওপৰেৰে ওলাই থকা সৰু কঢ়া-কাম কৰা কাপোৰ)২৩ পিন্ধা হয়।২৪

কিৰা পিন্ধা ভূটানী মহিলা
কিৰা পিন্ধা ভূটানী মহিলাছবি: Cfynn · CC BY-SA 3.0

তোএগো

তোএগো বা তেগো (Toego) হৈছে দীঘল হাত থকা, সৰু জেকেটৰ দৰে এক পোচাক, যাক ভূটানৰ মহিলাসকলে কিৰাৰ ওপৰত পিন্ধে।২৫২১১১২৬ এইদৰে তোএগো হৈছে দ্ৰিগলাম নামঝা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পোছাক বিধিৰ এক অংশ, য’ত কিৰা, ৱনজু আৰু ৰাচুও অন্তৰ্ভুক্ত।

ভূটানত মহিলা আৰু পুৰুষ—দুয়োয়ে ঘোৰ তলত আৰু কিৰাৰ ওপৰত তোএগো পিন্ধে।২৭

তোএগোৰ সৈতে কিৰা পিন্ধা ভূটানী মহিলা
তোএগোৰ সৈতে কিৰা পিন্ধা ভূটানী মহিলাছবি: Cfynn · CC BY-SA 3.0

ৱনজু

ৱনজু (Wonju)২৮ হৈছে ভূটানৰ মহিলাসকলে পিন্ধা দীঘল হাত থকা একধৰণৰ ব্লাউজ। ৰেচম, পলিয়েষ্টাৰ বা লাহি কপাহেৰে নিৰ্মিত এই ব্লাউজখন দ্ৰিগলাম নামঝা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত ৰাষ্ট্ৰীয় পোছাকৰ অংশ হিচাপে কিৰাৰ তলত পিন্ধা হয়।১১২৯৩০৩১৩২

ৱনজু দৃশ্যমান হৈ থকা কিৰা পিন্ধা ভূটানী ছোৱালী
ৱনজু দৃশ্যমান হৈ থকা কিৰা পিন্ধা ভূটানী ছোৱালীছবি: Christopher J. Fynn · CC BY-SA 3.0

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Plaisier, Heleen. (2007). A Grammar of Lepcha. Tibetan studies library: Languages of the greater Himalayan region. Brill. পৃ. 4. ISBN 978-90-04-15525-1
  2. ↑ Dubey, S. M. (1980). Family, marriage, and social change on the Indian fringe. Cosmo. পৃ. 53, 56
  3. ↑ Thakur, Rudranand. (1988). Himalayan Lepchas. Archives Publishers, Distributors. পৃ. 131
  4. ↑ Patra, Chittaranjan. (1991). Present Buddhist tribals and vihāras in West Bengal. Sarkar & Co. পৃ. 59
  5. ↑ Plaisier, Heleen. (2007). A Grammar of Lepcha. Tibetan studies library: Languages of the greater Himalayan region. Brill. পৃ. 4. ISBN 978-90-04-15525-1
  6. ↑ Dubey, S. M. (1980). Family, marriage, and social change on the Indian fringe. Cosmo. পৃ. 53, 56
  7. ↑ Thakur, Rudranand. (1988). Himalayan Lepchas. Archives Publishers, Distributors. পৃ. 131
  8. ↑ Patra, Chittaranjan. (1991). Present Buddhist tribals and vihāras in West Bengal. Sarkar & Co. পৃ. 59
  9. ↑ Driem, George van. (1998). Dzongkha = Rdoṅ-kha. Research School, CNWS. পৃ. 74. ISBN 978-9057890024
  10. ↑ Levinson, David; Christensen, Karen. (2002). Encyclopedia of Modern Asia: China-India relations to Hyogo. Encyclopedia of Modern Asia. Charles Scribner's Sons. পৃ. 104–105. ISBN 0-684-31243-3
  11. ↑ Brown, Lindsay; Armington, Stan. (2007). Bhutan. Country Guides. Lonely Planet. পৃ. 49–52, 80. ISBN 978-1-74059-529-2
  12. ↑ Bartholomew, Mark. (1985). Thunder Dragon Textiles from Bhutan: the Bartholomew Collection. Shikōsha. পৃ. 38. ISBN 9784879400147
  13. ↑ Daily Bhutan
  14. ↑ Avieson, Bunty. (2011). Travellers & Magicians: the book of the making of the film. Prayer Flag Pictures. ISBN 978-99936-625-0-1
  15. ↑ Barker, David K. (1985). Designs of Bhutan. White Lotus. পৃ. 121, 122. ISBN 978-974-8495-03-3
  16. ↑ (1994). From the land of the thunder dragon: textile arts of Bhutan. Serindia Publications. পৃ. 96. ISBN 978-0-906026-33-5
  17. ↑ The Textile Museum. (1987). Volume 26 (1987) Costume And Ceremonial Textiles Of Bhutan. পৃ. 31
  18. ↑ Schicklgruber, Christian. (1998). Bhutan: Mountain Fortress of the Gods. Shambhala. পৃ. 263
  19. ↑ Bartholomew, Mark. (1985). Thunder Dragon Textiles from Bhutan: the Bartholomew Collection. Shikōsha. পৃ. 14, 94, 100
  20. ↑ Levinson, David; Christensen, Karen. (2002). Encyclopedia of Modern Asia: China-India relations to Hyogo. Encyclopedia of Modern Asia. Charles Scribner's Sons. পৃ. 104–105. ISBN 0-684-31243-3
  21. ↑ Pem, Tandin; Wangchuk, Jigme. (2011-10-14). Bhutan's New Queen Is at Home. Bhutan Observer online
  22. ↑ Napoli, Lisa. (2011). Radio Shangri-La: What I Learned in Bhutan, the Happiest Kingdom on Earth. Random House Digital. পৃ. 137. ISBN 0-307-45302-2
  23. ↑ Daily Bhutan
  24. ↑ Bhutan Majestic Travel
  25. ↑ Levinson, David; Christensen, Karen. (2002). Encyclopedia of Modern Asia: China-India relations to Hyogo. Encyclopedia of Modern Asia. Charles Scribner's Sons. পৃ. 104–105. ISBN 0-684-31243-3
  26. ↑ Napoli, Lisa. (2011). Radio Shangri-La: What I Learned in Bhutan, the Happiest Kingdom on Earth. Random House Digital. পৃ. 137. ISBN 0-307-45302-2
  27. ↑ Bartholomew, Mark. (1985). Thunder Dragon Textiles from Bhutan: the Bartholomew Collection. Shikōsha. পৃ. 100
  28. ↑ ༈ རྫོང་ཁ་ཨིང་ལིཤ་ཤན་སྦྱར་ཚིག་མཛོད། ༼འོ༽. Dzongkha-English Online Dictionary. Dzongkha Development Commission, Government of Bhutan
  29. ↑ Levinson, David; Christensen, Karen. (2002). Encyclopedia of Modern Asia: China-India Relations to Hyogo. Encyclopedia of Modern Asia. Charles Scribner's Sons. পৃ. 104. ISBN 0-684-31243-3
  30. ↑ (1982). Costume and Ceremonial Textiles of Bhutan. Textile Museum Journal. Textile Museum, Washington D.C.. পৃ. 25, 30
  31. ↑ Barker, David K. (1985). Designs of Bhutan. White Lotus. পৃ. 8. ISBN 974-8495-03-5
  32. ↑ Myers, Diana K.; Peabody Essex Museum. (1994). From the Land of the Thunder dragon: Textile Arts of Bhutan. Serindia Publications. পৃ. 99, 149

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ভূটানৰ সাজপাৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৭৬৩০ (২৪ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।