বেকন এণ্ড কেবেজ (খাদ্য)

বেকন এণ্ড কেবেজ (আইৰিছ: bagún agus cabáiste) হৈছে আয়াৰলেণ্ডৰ সংস্কৃতিৰ সৈতে পৰম্পৰাগতভাৱে জড়িত খাদ্য।^১ এই ব্যঞ্জনত কবি আৰু আলু (পাচলি)ৰ সৈতে সিজোৱা গাহৰিৰ পিঠিফালৰ মাংস টুকুৰা টুকুৰ কৰি দিয়া হয়। ধোঁৱাত শুকুওৱা বেকনও কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বেকন অৰ্থাৎ গাহৰিৰ পিঠিফালৰ মাংস টুকুৰা টুকুৰ কৰি আৰু কিছুমান উতলি থকা জোল দি খাদ্যটো পৰিৱশন কৰা হয়।^২ খাদ্যটোৰ লগৰ আন এটা সাধাৰণ উপাদান হ’ল বগা চাটনি, যিটো আটা, মাখন আৰু গাখীৰৰে তৈয়াৰী, কেতিয়াবা কোনো ধৰণৰ সুগন্ধিযুক্ত বস্তুও(সততে পাৰ্চলি) যোগ কৰা হয়।

বেকনৰ ব্যৱহাৰ

ব্যক্তিৰ পছন্দ অনুসৰি খাদ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বেকন কেতিয়াবা কিছু ভিন্ন হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে ৰেচিপিৰ বাবে কোমলাই লোৱা গাহৰিৰ পিঠি বা ঘাঁড়ৰ মাংস^৩ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু কেতিয়াবা বেকনৰ আন ধৰণৰ মাংসও পছন্দ কৰা হয়।^২ অৱশ্যে ব্যৱহৃত বেকন প্ৰায় সদায় স্বাস্থ্যসন্মত হয়। পৰম্পৰাগত সংৰক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াটো এটা দীঘলীয়া প্ৰক্ৰিয়া য’ত বেকন নিমখত সংৰক্ষণ কৰা হয়, অৱশ্যে আধুনিক যুগত বেছি পৰিমাণে উৎপাদিত বেকনক ব্ৰাইন ব্যৱহাৰ কৰি শুদ্ধ কৰি তোলা হয়, মাংসখিনি কমকৈ বেজী দিয়া হয় যাতে প্ৰক্ৰিয়াটো ক্ষিপ্ৰ হয়। বেকনটো ধোঁৱা দিও খাব পাৰি যিয়ে সোৱাদৰ পাৰ্থক্য যোগ কৰে, যিটো কিছুমান মানুহে পছন্দ কৰে। আয়াৰলেণ্ডত ঘৰতে প্ৰস্তুত কৰা বা হাৰ্ড-কিউৰ কৰা বুলি জনাজাত বস্তুও ক্ৰয় কৰিব পাৰি যিটো দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে বেকন সংৰক্ষণ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত কাগজত মেৰিয়াই আন এটা দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত বেকন অতি নিমখীয়া, টেক্সচাৰত কঠিন আৰু ৰং হালধীয়া হয়।^৪

ইতিহাস

ঐতিহাসিকভাৱে এই খাদ্য আইৰিছ ঘৰত সাধাৰণ খাদ্য আছিল, কাৰণ বহু পৰিয়ালে নিজাকৈ শাক-পাচলিৰ খেতি কৰিছিল আৰু নিজে গাহৰি পালন কৰিছিল বাবে ইয়াৰ উপাদানসমূহ সহজেই উপলব্ধ হৈছিল। ইয়াক পুষ্টিকৰ আৰু সন্তুষ্টিদায়ক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। আয়াৰলেণ্ডত এই খাদ্য অতি সাধাৰণ খাদ্য হৈয়েই আছে।^৫

প্ৰকাৰ

কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবি

১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা শেষলৈকে আমেৰিকালৈ অহা আইৰিছ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত বেকনৰ সলনি কৰ্ণড বিফ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবিৰ ব্যঞ্জন সৃষ্টি হয়।^৬ মূল খাদ্যৰ দৰেই এই খাদ্যতো কেতিয়াবা অতিৰিক্ত শাক-পাচলি (বিশেষকৈ বিলাহী আৰু আলু) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়; ইয়াৰ ফলত নিউ ইংলেণ্ডৰ সিজোৱা ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ সৈতেও ইয়াৰ এক নিৰ্দিষ্ট সাদৃশ্য আছে, য'ত প্ৰায় নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে সিজোৱা মাংস আৰু কবিৰ সৈতে মাটিৰ তলৰ পাচলিৰ মিশ্ৰণ থাকে।

"কৰ্ণড" শব্দটো গৰুৰ মাংস নিৰাময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নিমখৰ ডাঙৰ দানাবোৰৰ পৰা আহিছে, যিবোৰক ঐতিহাসিকভাৱে নিমখৰ "কৰ্ণ" বুলি কোৱা হৈছিল।^৭

আমেৰিকাৰ কিছুমান অঞ্চলত কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবি জনপ্ৰিয় খাদ্য হৈয়েই আছে। কিন্তু আয়াৰলেণ্ডত চেণ্ডুইচ হিচাপে ব্যৱহৃত কৰ্ণড বিফ বাহিৰত খুব কমেইহে খোৱা হয় আৰু তাত কৰ্ণড বিফ আৰু বন্ধাকবি খাদ্য হিচাপে কাৰ্যতঃ জনা নাযায়।

জিগছ্ ডিনাৰ

নিউফাউণ্ডলেণ্ড দ্বীপত, য'ত আইৰিছ আৰু ইংৰাজসকলে প্ৰতিষ্ঠাপক বসতিপ্ৰধান লোকসকলৰ এক বৃহৎ অংশ গঠন কৰিছিল আৰু এই একেধৰণৰ সিজোৱা গৰুৰ মাংসই, নিমখীয়া গৰুৰ মাংসৰে সিজোৱা ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে যাক জিগছ ডিনাৰ বুলি কোৱা হয়।^৮