নীলা শিয়াল এটা সাধুকথা যিটো সমগ্ৰ ভাৰত উপমহাদেশতে পৰিচিত।
পৌৰাণিক উৎস
নীলা শিয়ালৰ সাধুকথাটো প্ৰথমে পোৱা যায় পঞ্চতন্ত্ৰত।
কাহিনী
মৌখিক সংক্ৰমণৰ যোগেদি জনাজাত নীলা শিয়ালৰ কাহিনী ভাৰতৰ এটা প্ৰান্তৰ পৰা আন এটা প্ৰান্তলৈ বিশেষ ভিন্নতা দেখা নাযায়। যদিও এই প্ৰাণীটোক বিভিন্ন ধৰণে চন্দ্ৰু, নীলকান্ত বা নীলা গিধৰ (আক্ষৰিক অৰ্থত নীলা শিয়াল ) নামেৰে জনা যায়।
আটাইতকৈ সাধাৰণ সংস্কৰণত১ এনেদৰে কোৱা হৈছে যে:
| নীলা শিয়ালৰ কাহিনী (পঞ্চতন্ত্ৰৰ এটা সাধুকথা) |
|---|
| এদিন সন্ধিয়া আন্ধাৰ হোৱাৰ লগে লগে ভোকাতুৰ শিয়াল এটাই খাদ্যৰ সন্ধানত হাবিত থকা নিজৰ ঘৰৰ ওচৰৰ এখন বৃহৎ গাঁৱলৈ গ’ল। স্থানীয় কুকুৰবোৰে শিয়াল ভাল নাপায় আৰু ইহঁতক খেদি পঠিয়াইছিল যাতে তেওঁলোকে এটা জন্তু হত্যা কৰি নিজৰ মালিকক গৌৰৱান্বিত কৰিব পাৰে। শিয়ালটোৱে যিমান পাৰে বেগেৰে দৌৰি গৈ ক’লৈ গৈ আছে তাক নোচোৱাকৈয়ে কাপোৰ ৰং কৰা মানুহজনৰ ঘৰৰ বাহিৰত নীলা ৰঙৰ বাল্টি এটাত পৰি গ’ল। কুকুৰকেইটা আৰু দৌৰি গ’ল আৰু শিয়ালটো বাল্টিটোৰ পৰা তিতি কিন্তু কোনো ক্ষতি নোহোৱাকৈ ওলাই আহিল। শিয়ালে জংঘলৰ মাজেৰে খোজ কাঢ়ি গৈ থাকিল আৰু জংঘলৰ ৰজা সিংহক দেখিলে। সিংহই তেওঁক কোন বুলি সুধিলে আৰু শিয়ালে এতিয়া তেওঁ নীলা হৈ পৰা দেখি নিজকে হাবিত থকা সকলো জীৱ-জন্তুৰ ৰক্ষক চন্দ্ৰু বুলি ঘোষণা কৰিলে। চন্দ্ৰুৱে সিংহটোক ক’লে যে সকলো জন্তুৱে খাদ্য আৰু বাসস্থান দিলেহে হাবিখন ৰক্ষা কৰি যাব। অলপ পিছতে চন্দ্ৰুয়ে আন জংঘলৰ জীৱ-জন্তুৰ পৰা পৰামৰ্শ বিচাৰিলে আৰু জীৱ-জন্তুবোৰে তেওঁৰ ভৰিৰ ওচৰত বহি উত্তম খাদ্য আনি দিলে। কিন্তু এদিন পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি কিছুমান শিয়ালে হোৱা দি আছিল। চন্দ্ৰুৱে সেয়া শুনা বা দেখা নাছিল, সেয়ে সিয়ো চিঞৰি উঠিল। জীৱ-জন্তুবোৰে বুজিব পাৰিলে যে তেওঁ এজন সাধাৰণ শিয়াল আৰু সেই কথা উপলব্ধি কৰি তেওঁক হাবিলৈ খেদি পঠিয়ালে, তাৰ পিছত তেওঁক আৰু কেতিয়াও দেখা নগ'ল।again.১২৩৪ |
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “নীলা শিয়াল” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫০৩০৪৪ (১০ এপ্ৰিল ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।