দেশিয়া ভাষা

দেশিয়া,^১ দেশিয়া ওড়িয়া, কোৰাপুটী ওড়িয়া বা দক্ষিণ-পশ্চিম ওড়িয়া এটি ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা প্ৰকাৰ (সামাজিক-ভাষাবৈজ্ঞানিকভাৱে ওড়িয়াৰ উপ-ভাষা গণ্য কৰা হয়) যি ভাৰতৰ পূৰ্বী ৰাজ্য ওড়িশাৰ কোৰাপুট, নবৰংগপুৰ, ৰায়গড় আৰু মলকানগিৰি তথা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিশাখাপাট্টনং আৰু বিজিয়ানগৰঙত ব্যৱহৃত।^২ এই ভাষাৰ মৌখিক ৰূপক কোৰাপুটীয়া বোলা হয়।

দেশিয়া সেই অঞ্চলৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মাজৰ সহযোগী ভাষা হিচাপে বৰ্তি আছে।^৩ দক্ষিণ-পশ্চিম উৰিষ্যাৰ অবিভক্ত কোৰাপুট জিলাৰ ই মুখ্য জনজাতীয়-অজনজাতীয় উপ-ভাষাৰ নিৰন্তৰতা।^{৪৫৬৭৮}

ধ্বনিতত্ত্ব

দেশিয়াৰ ২১টা ব্যঞ্জনধ্বনি, ২টা উপ-স্বৰধ্বনি আৰু ৬টা স্বৰধ্বনি আছে।^৯

মানক ওড়িয়াৰ দৰেই এই ভাষাতো দীৰ্ঘ স্বৰ নাই।

পিচে মানক ওড়িয়াৰ বিপৰীতে, দেশিয়াত কণ্ঠহীন আৰু কণ্ঠযুক্ত আকাংক্ষিত ব্যঞ্জনধ্বনি যেনে মূৰ্ধন্য অনাকাংক্ষিত নেজেল (ଣ) আৰু কণ্ঠযুক্ত মূৰ্ধন্য পাৰ্শ্বীয় আনুমানিক (ଳ) নাই।