দিৱোদাস

দিৱোদাস বাধ্ৰ্যশ্ব, এজন ভাৰত-আৰ্য্যমূলৰ বা মধ্য ঋগ্বেদ যুগত ভাৰতৰ ৰজা (তেওঁৰ উদাৰতাৰ বাবে উদযাপিত আৰু ঋগ্বেদত ইন্দ্ৰ আৰু অশ্বিনসকলে সুৰক্ষিত, ঋ:বে: ১.১১২.১৪; ১.১১৬.১৮), বাধ্ৰ্যশ্বৰ পুত্ৰ ঋ:বে: ৬.৬১.৫। তদুপৰি ঋগবেদৰ ৯ নং মণ্ডলত দিৱোদাসৰ কথা এইদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে: "[ইন্দ্ৰ]ই ধৰ্মপৰায়ণ দিৱোদাসৰ কাৰণে দ্ৰুতগতিত দুৰ্গ, আৰু সম্বৰ, তাৰ পিছত যদু আৰু সেই তুৰ্বাসক আঘাত কৰিলে।" ঋ:বে: ৯.৬১.২।

৪ নং মণ্ডলৰ পৰা সম্বৰৰ সৈতে একেটা সংঘাতৰ বিষয়ে আন এটা কথনত তেওঁৰ নাম অতিথিগ্ৱ উপনামেৰে দিয়া হৈছে, যিদৰে দেখুওৱা হৈছে: "মই [ইন্দ্ৰ] মোৰ উল্লাসত সম্বৰৰ নিৰানব্বৈটা দুৰ্গ একেলগে ভাঙি পেলালোঁ, আৰু শতমটো, তেওঁৰ বাসস্থান, সেইটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ, যেতিয়া মই দিবোদাস অতিথিগক সহায় কৰিলোঁ।" ঋ:বে: ৪.২৬.৩।

তেওঁ বিখ্যাত ৰজা সুদাসৰ (ঋ:বে: ৭.১৮.২৫) (দশ ৰজাৰ যুদ্ধৰ) পিতৃ।^১২৩ ঋগ্বেদৰ মতে পিজাৱন হৈছে দিৱোদাসৰ আনটো নাম।[2] তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰতাৰ্দনাৰ কথা কৌশিতকী উপনিষদত উল্লেখ আছে।

অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথে কৰা অশ্বমেধ যজ্ঞত তেওঁক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ৰাণী সুমিত্ৰাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আৰু দশৰথৰ ভায়েক আছিল। তেওঁ ভীমৰথ ৰজাৰ পুত্ৰও আছিল আৰু ভগৱান ধন্বন্তৰিৰ প্ৰপৌত্ৰ আছিল।

উত্তৰ-বৈদিক বংশাৱলী

1. ব্ৰহ্মা
2. অত্ৰি
3. চন্দ্ৰ
4. বুধ
5. পুৰুৰৱা
6. আয়ুষ
7. আনেনাছ
8. প্ৰতিক্ষাত্ৰ
9. সৃঞ্জয়
10. জয়
11. বিজয়
12. কৃতি
13. হাৰিয়াশ্ব
14. সহদেৱ
15. নাদিনা
16. জয়ৎসেন
17. সংকৃতি
18. ক্ষত্ৰধৰ্মা
19. সুহোত্ৰা
20. শাল
21. আৰ্ষষেণ
22. কাশ
23. দীৰ্ঘতপস
24. ধন্বন্তৰি
25. কেতুমন
26. ভীমৰথ
27. দিৱোদাস^৪