ঝৰ্ণা ধাৰা চৌধুৰী

ঝৰ্ণা ধাৰা চৌধুৰী (Jharna Dhara Chowdhury; ১৫ অক্টোবৰ ১৯৩৮ – ২৭ জুন ২০১৯)^১ এগৰাকী বাংলাদেশী সমাজ কৰ্মী আছিল।^২

আৰম্ভণি জীৱন

১৯৩৮ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পূব বংগৰ লক্ষ্মীপুৰ জিলাত চৌধুৰীৰ জন্ম হয়।^৩ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল প্ৰমোথ চৌধুৰী আৰু আশালতা চৌধুৰী।^৪ নোয়াখালী দাঙ্গাৰ সময়ত তেওঁৰ ঘৰ জ্বলি যায় আৰু তেওঁ পৰিয়ালসহ অসমলৈ পলায়ন কৰে।[3] দাঙ্গা শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ উভতি আহিছিল আৰু দাঙ্গাৰ পিছত শান্তি অভিযানত অঞ্চলটোলৈ অহা মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।^৩

কৰ্মজীৱন

১৯৭১ চনত বাংলাদেশ মুক্তি যুদ্ধৰ সময়ত চৌধুৰীয়ে প্ৰায় ৫০০ ছোৱালীক হিংসাৰ পৰা ভাৰতলৈ পলায়ন কৰাত সহায় কৰিছিল।^৫

১৯৯০ চনত চৌধুৰীয়ে নোয়াখালি জিলাৰ চটখিল উপাজিলাৰ জয়গ গাঁৱত গান্ধী আশ্ৰম ট্ৰাষ্টৰ দায়িত্ব লয়।^৩

চৌধুৰী নোয়াখালি জিলাৰ গান্ধী আশ্ৰম ট্ৰাষ্টৰ সম্পাদক আছিল।^৬

২০১৩ চনত চৌধুৰীয়ে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।^৭

বাংলাদেশৰ সমাজ সেৱাত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে চৌধুৰীক দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা একুশ্বে পদক প্ৰদান কৰা হয়।^৮

২০১৬ চনত চৌধুৰীয়ে গান্ধী আশ্ৰম ট্ৰাষ্ট চৌহদত গান্ধী স্মাৰক বিদ্যালয় সৃষ্টিৰ তদাৰক কৰে আৰু যিটো ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ এটা অংগ গান্ধী ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ মিছনৰ দ্বাৰা বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰা হয়।^৯১০

মৃত্যু

২০১৯ চনৰ ২৭ জুনত বাংলাদেশৰ ঢাকাত চৌধুৰীৰ মৃত্যু হয়।^১১ ২০১৯ চনৰ ১ জুনত মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ ফলত স্কোৱাৰ হাস্পতালত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল।^১২ তেওঁৰ শেষ অনুষ্ঠান ঢাকাৰ ঢকেশ্বৰী মন্দিৰত হৈছিল।^১৩ পিছদিনা ইয়াক কেন্দ্ৰীয় শ্বহীদ মিনাৰত ৰখা হৈছিল যাতে মানুহে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাব পাৰে।^১৩

পুৰস্কাৰ

• গান্ধী সেৱা পুৰস্কাৰ (২০১০)^১৪
• পদ্মশ্ৰী, ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা (২০১৩))^৬
• সমাজ সেৱাৰ বাবে একুশ্বে পাডাক (২০১৫)^১৫
• জামনালাল বাজাজ বঁটা (১৯৯৮)^১৬