গুৰু নানক

গুৰু নানক (১৪৬৯ – ১৫৩৯) শিখ ধৰ্মৰ জনক তথা দহজন শিখ গুৰুৰ প্ৰথমজন। তেওঁৰ জন্মদিন গোটেই পৃথিৱীতে গুৰু নানক গুৰুপৰ্ব হিচাপে কাতি মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত পালন কৰা হয়।^১

গুৰু নানকক বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ধৰ্মগুৰু হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।^২ তেওঁ বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰি একেশ্বৰবাদৰ বাণী সমূহ জনসমাজত বিলাই দিছিল। এজন ঈশ্বৰ আৰু তেওঁ সকলো আদি আৰু অন্তৰ মূল, এই পৰম সত্যয়ে আছিল গুৰু নানকৰ শিকনী সমূহৰ মূল আধাৰ।^৩ তেওঁ সমতা, ভাতৃত্বসুলভ প্ৰেম, সামূহিক কল্যাণ আৰু পুণ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি একপ্ৰকাৰ বিশেষ পৱিত্ৰ, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক মঞ্চ স্থাপন কৰিছিল।^৪৫৬ নানাকে বহু দূৰ-দূৰণিৰ এছিয়া ভ্ৰমণ কৰি মানুহক (ੴ) বাৰ্তা শিকাইছিল বুলি কোৱা হয়।, যিয়ে তেওঁৰ প্ৰতিটো সৃষ্টিতে বাস কৰে আৰু চিৰন্তন সত্য গঠন কৰে।^৭ এই ধাৰণাটোৰ সৈতে তেওঁ এক অনন্য, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক স্থাপন কৰিব সমতা, ভ্ৰাতৃত্ববোধ, মঙ্গল, আৰু গুণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মঞ্চ।^৮৯১০

জীৱনী

জন্ম

১৪৬৯ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত দিল্লী চুলতানীৰ প্ৰদেশৰ লাহোৰ প্ৰদেশৰ ৰায় ভয় দী তালভাণ্ডী গাঁৱত (বৰ্তমান নংকনা চাহাব, পাঞ্জাব, পাকিস্তান) নানকৰ জন্ম হয়,^১১১২ যদিও এটা পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁৰ জন্ম ভাৰতীয় মাহত কাৰ্টিক বা নৱেম্বৰ, পাঞ্জাবীত কট্টক নামেৰে জনাজাত।^১৩ তেওঁৰ জন্ম হৈছিল খাত্ৰী পঞ্জাবী ভাষা বংশৰ দৰে শিখ গুৰুৰ সকলো। বিশেষকৈ গুৰু নানক এজন বেদী খাত্ৰী আছিল।

নানকৰ কথাবোৰ শিখ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ গুৰু গ্ৰন্থ চাহাবত ৯৭৪টা কাব্যিক গীত বা শব্দাৰ ৰূপত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে, য'ত কিছুমান প্ৰধানৰ সৈতে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে প্ৰাৰ্থনাবোৰ জাপজী চাহাব (; জী আৰু চাহিব প্ৰত্যয় সন্মানৰ ইংগিত দিয়া); আছা দি ভাৰ ('আশাৰ বেলাড'); আৰু সিদ্ধ গোষ্ট ('সিদ্ধৰ সৈতে আলোচনা')। শিখ ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ অংশ যে নানকৰ, দেৱত্ব আৰু ধৰ্মীয় কৰ্তৃত্বৰ আত্মা পৰৱৰ্তী নজন গুৰুৰ প্ৰতিজনৰ ওপৰত নামি আহিছিল যেতিয়া... গুৰুত্ব তেওঁলোকৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰা হৈছিল। গুৰু নানকৰ বাণী সমূহ ৯৭৪টা ঘোষাৰে সমৃদ্ধ গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে। ই শিখ ধৰ্মৰ পৱিত্ৰতম গ্ৰন্থ। শিখ বিশ্বাস মতে গুৰু নানকৰ পৱিত্ৰতা, দৈৱিক শক্তি আৰু ধৰ্মীয় অধিকাৰ তেওঁৰ পিছত আন নজন শিখ গুৰুলৈ গুৰুৰ অধিকাৰ পোৱাৰ পিছত স্থানান্তৰ হয়।^১৪