কেটগাট

কেটগাট (ইয়াক গাট বুলিও জনা যায়) হৈছে এবিধ ৰছী^১ যিটো পশুৰ অন্ত্ৰৰ দেৱালত পোৱা প্ৰাকৃতিক আঁহৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।^২ কেটগাট নিৰ্মাতাসকলে সাধাৰণতে ভেড়া বা ছাগলীৰ অন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু কেতিয়াবা গৰু,^৩ গাহৰি, ঘোঁৰা, খচ্চৰ, বা গাধৰ অন্ত্ৰও ব্যৱহাৰ কৰে।^৪ নামটোৰ বিপৰীতে, কেটগাট কেতিয়াও মেকুৰীৰ অন্ত্ৰৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হোৱা নাই।

ব্যুৎপত্তি

"কেটগাট" নামটো সম্ভৱতঃ লোক ব্যুৎপত্তিৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, য’ত কিটগাট বা কিটষ্ট্ৰিংৰপৰা এই নামৰ উৎপত্তি হৈছে — কিট শব্দটো এটা প্ৰাদেশিক শব্দ যাৰ অৰ্থ বেহেলা, যিটো কোনো এটা সময়ত কিট শব্দটোৰ সৈতে, যাৰ অৰ্থ এটা সৰু মেকুৰী, বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হৈছিল। এই কিট শব্দটো সম্ভৱতঃ ভাষাৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে।^৫ ১৬ শতিকাত কিট আছিল এটা "নৃত্য শিক্ষকসকলে ব্যৱহাৰ কৰা সৰু বেহেলা," এই নামটো সম্ভৱতঃ পুৰণি ইংৰাজী চাইথেৰেৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো লেটিন citharaৰ পৰা, আৰু গ্ৰীক kitharaৰপৰা আহিছে (দ্ৰষ্টব্য গীটাৰ)।

সাধাৰণ ব্যৱহাৰ

সংগীতৰ যন্ত্ৰ

ঐতিহাসিকভাৱে, কেটগাট আছিল হাৰ্প, ল্যুট, বেহেলা, ভায়োলা, চেলো, ডাবল বেছ, ভায়োল, একৌষ্টিক গীটাৰ, আৰু অন্যান্য তাঁৰযুক্ত সংগীতৰ যন্ত্ৰৰ তাঁৰৰ বাবে আৰু পুৰণি মাৰ্চিং স্নেয়াৰ ড্ৰামৰ মূৰৰ বাবে সাধাৰণতে ব্যৱহৃত সামগ্ৰী। আজিৰ দিনত উৎপাদিত অধিকাংশ সংগীতৰ যন্ত্ৰত সাধাৰণতে ইস্পাত বা কৃত্ৰিম পলিমাৰৰ কোৰৰ তাঁৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু গাট তাঁৰ এতিয়াও বহুতো শাস্ত্ৰীয় আৰু বাৰোক তাঁৰ বাদকৰ বাবে প্ৰাকৃতিক পছন্দ,^৬ আৰু গাট তাঁৰ এতিয়াও সাধাৰণতে কনচাৰ্ট-টেনচন পেডেল হাৰ্প আৰু কিছুমান লিভাৰ হাৰ্পত পছন্দ কৰা হয় কাৰণ ইয়াৰদ্বাৰা অধিক সমৃদ্ধ, গাঢ় শব্দৰ সৃষ্টি হয় আৰু ই নিম্ন আল্টো (E3-E5), টেনৰ (C3-C5), আৰু উচ্চ-বেছ (A2-A4) পৰিসৰত উচ্চ টান সহ্য কৰিব পাৰে।^৬ বহুতো একৌষ্টিক গীটাৰবাদকে ১৯০০ চনৰ পূৰ্বে গাট তাঁৰৰপৰা চি. এফ. মাৰ্টিন এণ্ড কোম্পানীয়ে ইস্পাত তাঁৰ প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ পাছত ইয়াৰপৰা আঁতৰি আহিছিল, যিয়ে গীটাৰৰ শব্দৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিছিল। "ইস্পাতৰ চাহিদা সমষ্টিগত বাদকসকলৰপৰা আহিছিল, যিসকলে ইয়াৰ অবিহনে নিজৰ শব্দ স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিছিল।" ^৭ কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে মাৰ্টিন গীটাৰৰ অধিকাংশই চাহিদা পূৰণৰ বাবে ইস্পাত তাঁৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।^৭ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত, অধিকাংশ শাস্ত্ৰীয় আৰু ফ্লেমেঙ্কো গীটাৰবাদকে গাট তাঁৰৰপৰা নাইলন তাঁৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল কাৰণ ই অধিক মসৃণ, টেকসই, আৰু সুৰৰ স্থিৰতা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯০০ চনৰ আগতে, সংগীতৰ যন্ত্ৰৰ বাবে সৰ্বোত্তম তাঁৰ ইটালীৰপৰা আহিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল।^৮ সংগীতজ্ঞসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে নেপলছৰপৰা অহা তাঁৰ সৰ্বোত্তম আছিল, যদিও ৰোম আৰু অন্যান্য ইটালীয় চহৰসমূহেও উৎকৃষ্ট তাঁৰ উৎপাদন কৰিছিল। আজি উচ্চমানৰ গাট তাঁৰ মূলতঃ ইটালী, জাৰ্মানী, আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত উৎপাদিত হয়। ইয়াৰ উপৰি ভাৰত, মালি, আৰু মৰক্কোৰ দৰে দেশত স্থানীয় ব্যৱহাৰৰ বাবে তাঁৰ উৎপাদন কৰা হয়।

শল্য সূতা

কেটগাট শল্য সূতা এসময়ত শল্য চিকিৎসাত ব্যাপকভাৱে ব্যৱহৃত সামগ্ৰী আছিল। কেটগাট সূতা এতিয়াও উন্নয়নশীল দেশসমূহত ব্যৱহাৰ হয় য’ত ই স্থানীয়ভাৱে কম খৰচী আৰু সহজে উপলব্ধ। ক্ৰ’মিয়াম লৱণেৰে প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰা কেটগাট, যাক ক্ৰ’মিক কেটগাট বোলা হয়, শল্য চিকিৎসাতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^৯

টেনিছ ৰেকেট

প্ৰাকৃতিক গাট এতিয়াও টেনিছ ৰেকেটত উচ্চ-কাৰ্যক্ষমতাসম্পন্ন তাঁৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যদিও ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা অতীতত অধিক আছিল আৰু এতিয়া কৃত্ৰিম তাঁৰৰদ্বাৰা ইয়াক স্থানচ্যুত কৰা হৈছে।

ঘড়ী

কেটগাট পৰম্পৰাগতভাৱে গ্ৰেণ্ডফাদাৰ ক্লকত ওজন দোলাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যদিও আধুনিক সময়ত ইয়াক ধাতৱ তাঁৰ, বোৱা ধাতৱ ৰছী, বা সৰু শিকলিৰে স্থানান্তৰিত কৰা হৈছে।

হাতঘড়ী

কেটগাট ফিউজি শিকলিৰ ব্যৱহাৰৰ আগলৈকে পকেট টাইমপিছতো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

উৎপাদন

কেটগাট প্ৰস্তুত কৰিবলৈ, কৰ্মীসকলে সৰু অন্ত্ৰ পৰিষ্কাৰ কৰে, যিকোনো চৰ্বি আঁতৰায়, আৰু পানীত ভিজায়। তাৰ পিছত এটা ভোটা ছুৰীৰে বাহিৰৰ পৰ্দা খোলা হয়, আৰু অন্ত্ৰবোৰ পুনৰ পটাছিয়াম হাইড্ৰ’ক্সাইডত কিছুসময়ৰ বাবে ভিজাই ৰখা হয়। তাৰ পিছত অন্ত্ৰবোৰ টানি মসৃণ আৰু সমান কৰা হয়। কৃশকায় পশুৰপৰা আটাইতকৈ কঠিন গাট পোৱা যায়।^১০ ইয়াৰ পিছত, প্ৰস্তুত কৰা গাটৰ তাঁৰবোৰ একেলগে পাক দি তাঁৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। তাঁৰৰ ব্যাস নিৰ্ধাৰণ কৰা হয় পৃথক গাটৰ পুৰুত্ব আৰু ব্যৱহৃত গাটৰ সংখ্যাৰ ওপৰত। এটা পাতল তাঁৰ, যেনে বেহেলাৰ E, তিনি বা চাৰিটা গাটৰ তাঁৰ ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে ডাবল বেছৰ তাঁৰত ২০ বা তাতকৈ অধিক গাট ব্যৱহাৰ হ’ব পাৰে। পাক দিয়া আৰু শুকুৱাই লোৱাৰ পাছত, কৰ্মীসকলে তাঁৰবোৰ প্ৰয়োজনীয় ব্যাসলৈ পলিচ কৰে। ২০ শতিকাৰ আগতে, তাঁৰবোৰ কেৱল ঘৰ্ষণকাৰী পদাৰ্থৰে ঘঁহি মসৃণ কৰা হৈছিল। আজি সাধাৰণতে চেণ্টাৰলেছ গ্ৰাইণ্ডাৰ ব্যৱহাৰ কৰি তাঁৰবোৰ প্ৰয়োজনীয় ব্যাসলৈ গ্ৰাইণ্ড কৰা হয়। শুকুৱাই পলিচ কৰাৰ পাছত, কৰ্মীসকলে ছালফাৰ ডাইঅক্সাইড ব্যৱহাৰ কৰি তাঁৰবোৰ ব্লিচ আৰু জীৱাণুমুক্ত কৰে, প্ৰয়োজন হ’লে ৰং কৰে, আৰু আকাৰ অনুসৰি সজায়। কেটগাট শল্য সূতা সাধাৰণতে ক্ৰ’মিয়াম লৱণৰ দ্ৰৱৰ সৈতে প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰা হয় যাতে শৰীৰৰ এনজাইমৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি পায় আৰু শৰীৰত ক্ষয় আৰু শোষণৰ প্ৰক্ৰিয়া লেহেম কৰে। এইবোৰক কেটগাট ক্ৰ’মিক চিউচাৰ বোলা হয়; প্ৰক্ৰিয়াবিহীন কেটগাট চিউচাৰক কেটগাট প্লেইন চিউচাৰ বোলা হয়।^১১