ঊ

ঊ অসমীয়া লিপিৰ স্বৰবৰ্ণৰ ষষ্ঠ আখৰ। যি ধ্বনি মুখৰ কোনো অংশতে বাধা নোপোৱাকৈ উচ্চাৰিত হয়, সেয়ে স্বৰধ্বনি।^১ 'ঊ'ও এটি স্বৰধ্বনি, সেয়েহে 'ঊ' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও মুখৰ কোনো অংশৰে বাধা দিয়া নহয়। ব্ৰেইল্ত 'ঊ'-ক এনেদৰে লিখা যায়।^২

ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে

কোনো ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে 'ঊ'ৰ ৰূপ সলনি হয়, অৰ্থাৎ ইয়াক অন্য ৰূপত লিখা হয়। সেই ৰূপ 'ঊ'ৰ গৌণ প্ৰতীক। 'ঊ'ৰ এই ৰূপ হ'ল 'ূ'।^৩ যেনে ক্+ঊ= কূ আদি।

ইউনিক’ড

'ঊ' বৰ্ণৰে পৰা আৰম্ভ হোৱা শব্দৰ উদাহৰণ

• ঊণ
• ঊণহাৰ
• ঊণী
• ঊনবিংশ
• ঊদফাই
• ঊধা-মূধা
• ঊধস্য
• ঊষা
• ঊষাপুৰ

ঊ-কাৰ যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ

• দূৰদৰ্শন
• ভূপেন
• ৰূপ
• শূন্য
• সূৰ্য
• সূৰ্য গ্ৰহণ
• কূটনৈতীক
• ক্ৰূৰ
• ঘূৰণীয়া
• চূণশিল
• চূড়ান্ত
• ধূলি
• ধূমপান
• পূব
• ভূমিকা
• মূল