বেংগালুৰু ডেজ

বেংগালুৰু ডেজ হৈছে ২০১৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন ভাৰতীয় মালয়ালম ভাষা ভাষাৰ কৈশোৰ আৰু যৌৱনকালৰ সংগ্ৰামভিত্তিক কমেডী ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। এই ছবিখনৰ কাহিনী লিখাৰ লগতে পৰিচালনা কৰিছে অঞ্জলি মেননে। আনৱাৰ ৰছিদ আৰু ছফিয়া পলে আনৱাৰ ৰছিদ এণ্টাৰটেইনমেণ্টছ আৰু ৱীকেণ্ড ব্লকবাষ্টাৰ্ছৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে। চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত দুলকাৰ চলন্ত, নাজৰিয়া নাজিম, নিভিন পলী, ফাহাদ ফাচিল, পাৰ্বতী তিৰুভথু আৰু ইশা তলৱাৰে অভিনয় কৰিছে।^১২

বেংগালুৰু ডেজ ছবিখনৰ কাহিনীভাগ কেৰালাৰ তিনিজন সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনীক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছে, যিসকল নিজৰ জীৱনৰ এক নতুন অধ্যায় আৰম্ভ কৰিবলৈ বেংগালুৰুলৈ যায়। পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কক লৈ ছবি নিৰ্মাণ কৰা অঞ্জলি মেননৰ পুৰণি ধাৰাটো এই ছবিখনতো অক্ষুণ্ণ আছে।^৩৪ ছবিখন ২০১৪ চনৰ ৩০ মে’ত সমগ্ৰ ভাৰতৰে ২০৫টা ছবিগৃহত একেলগে মুক্তি দিয়া হৈছিল, যিটো মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ ইতিহাসত অন্যতম বৃহৎ মুক্তি আছিল। চিনেমাখনে সমালোচক আৰু দৰ্শক দুয়োপক্ষৰপৰাই ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে। ৪৫ কোটি টকাৰ অভিলেখ সংগ্ৰহেৰে ই সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী মালায়ালম চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে পৰিগণিত হয়।^৫১

চলচ্চিত্ৰখনে তিনিটাকৈ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা (নিভিন পলী), শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (নাজৰিয়া নাজিম) আৰু শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য (অঞ্জলি মেনন)। ইয়াৰ উপৰি ছবিখনে দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ লাভ কৰে: শ্ৰেষ্ঠ সহঅভিনেত্ৰী (পাৰ্বতী) আৰু শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক (অঞ্জলি মেনন)। পৰৱৰ্তী সময়ত ছবিখন ২০১৬ চনত তামিল ভাষাত বেংগালুৰু নাড়কল আৰু ২০২৩ চনত হিন্দী ভাষাত য়াৰিয়াঁ ২ নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। বেংগালুৰু ডেজক মালায়ালম ছবিৰ 'নিউ-জেনেৰেচন চিনেমা আন্দোলন'ৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ছবি বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু সময়ৰ লগে লগে ই এক সুকীয়া অনুগামী গঢ়ি তুলিছে।^৬

কাহিনী

তিনিজন সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনী—অৰ্জুন ওৰফে "অজু", কৃষ্ণন ওৰফে "কুত্তন" পি.পি., আৰু দিব্যা ওৰফে "কুঞ্জু" প্ৰকাশৰ মাজত সৰুৰেপৰাই এক এৰাব নোৱাৰা সম্পৰ্ক আছিল। ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে বেলেগ বেলেগ পৰিস্থিতিত বেংগালুৰুলৈ যাবলগীয়া হয়। অজুৰ মাক-দেউতাকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছে আৰু তেওঁ এজন মুক্তমনা বাইক মেকানিক, যিয়ে নিজৰ চৰ্তত জীৱন অতিবাহিত কৰে। কুত্তন এজন পৰম্পৰাগত চিন্তাৰ ছফ্টৱেৰ অভিযন্তা, যিয়ে কেৰালাৰ নিজৰ গাঁৱৰ ঘৰখনক বৰকৈ মিছ কৰে। আনহাতে, কুঞ্জুৱে আই.আই.এম.ৰপৰা এম.বি.এ. কৰাৰ সপোন দেখিছিল, কিন্তু এজন জ্যোতিষীৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি পৰিয়ালে তেওঁক শিৱদাস ওৰফে "দাস" নামৰ এজন কৰ্পৰেট এক্সিকিউটিভৰ সৈতে দেখা-দেখি কৰাই বিবাহপাশত আবদ্ধ কৰায়। দাস এজন কামৰ পাগল ব্যক্তি আছিল। বিবাহৰ পিছত কুঞ্জু দাসৰ সৈতে থাকিবলৈ বেংগালুৰুলৈ যায়। একে সময়তে কুত্তনো নিজৰ আই.টি. কেৰিয়াৰৰ বাবে তালৈ যায় আৰু অজুৱেও এটা স্থানীয় বাইকাৰ গেঙৰ সৈতে মেকানিক হিচাপে যোগ দিয়ে।

বেংগালুৰুত দাসৰ আৱেগহীনতা আৰু অৱহেলাৰ বাবে কুঞ্জুৱে ক্ৰমান্বয়ে অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰে। তেওঁ কেৱল নিজৰ ভাই-ভনীসকলৰ সৈতে সময় কটাইহে অলপ সকাহ পায়। ইফালে, এজনী পৰম্পৰাগত শাড়ী পিন্ধা ছোৱালী বিয়া কৰোৱাৰ সপোন দেখা সৰল মনৰ কুত্তন এজনী এয়াৰ হোষ্টেজ মীনাক্ষীৰ প্ৰেমত পৰে, যাক তেওঁ এখন বিমান যাত্ৰাত লগ পাইছিল। মীনাক্ষীক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ কুত্তনে নিজৰ ব্যক্তিত্ব আৰু সাজ-পাৰৰ শৈলী সলনি কৰি এজন ট্ৰেণ্ডী যুৱকলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। কিন্তু তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কটো হঠাতে শেষ হৈ যায় যেতিয়া মীনাক্ষীৰ পুৰণি প্ৰেমিকজন তাইৰ ফ্লেটত উপস্থিত হয়। কুত্তনে বুজি পায় যে মীনাক্ষীয়ে নিজৰ পুৰণি প্ৰেমিকক ঈৰ্ষা কৰাবলৈ আৰু তেওঁৰ সৈতে পুনৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈহে কুত্তনক ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

একে সময়তে কুঞ্জু আৰু দাসৰ বিবাহিত জীৱন অধিক অৱনতিৰফালে গতি কৰে। এক তীব্ৰ তৰ্কৰ পিছত কুঞ্জুৱে তেওঁলোকৰ ফ্লেটৰ তলাবন্ধ কোঠা এটা খুলি পৰীক্ষা কৰে, যিটো কোঠাত সোমাবলৈ দাসে কঠোৰভাৱে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল। কোঠাটোৰ ভিতৰত তেওঁ এগৰাকী অচিনাকি ছোৱালীৰ ফটো আৰু ব্যক্তিগত সামগ্ৰী উদ্ধাৰ কৰে। দাসৰ হৃদয়ত তেওঁৰ বাবে কোনো স্থান নাই বুলি উপলব্ধি কৰি ভাগি পৰা কুঞ্জুৱে দাসক এৰি কুত্তনৰ সৈতে কেৰালালৈ ঘূৰি আহে। কেৰালাত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে আন এক পাৰিবাৰিক খেলিমেলিৰ সন্মুখীন হয়। কুত্তনৰ পিতৃয়ে তেওঁলোকৰ চহকী ঘৰখন এৰি আধ্যাত্মিক যাত্ৰাৰ বাবে চিৰদিনৰ বাবে গুচি গৈছে আৰু ঘৰৰ সকলো সম্পত্তিৰ অধিকাৰ কুত্তন আৰু তেওঁৰ ভগ্নীৰ নামত দি গৈছে। শেষত মাকৰ জোৰত কুত্তনে তেওঁক নিজৰ সৈতে বেংগালুৰুলৈ লৈ আহে।

এই সময়ছোৱাত, ট্ৰেক উলংঘনৰ বাবে এবছৰীয়া নিষেধাজ্ঞা ভুগি থকা এজন প্ৰাক্তন বাইক ৰেচাৰ অজুৱে এগৰাকী স্থানীয় ৰেডিঅ' জকী ছাৰাৰ কণ্ঠৰ প্ৰেমত পৰে। তাইক লগ পোৱাৰ পিছত অজুৱে গম পায় যে ছাৰা এগৰাকী বিশেষভাৱে সক্ষম যুৱতী, যিয়ে হুইলচেয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰে। তাইৰ জীয়াই থকাৰ দৃঢ় মানসিকতাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ অজুৱে তাইৰ সৈতে এক গভীৰ বন্ধুত্ব গঢ়ি তোলে। পিছে ছাৰাই অষ্ট্ৰেলিয়াত পঢ়িবলৈ এটা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জলপানী লাভ কৰা বুলি জনাৰ পিছত অজু কিছু পৰিমাণে হতাশ হৈ পৰে।

ইফালে কুঞ্জু আৰু দাসে বিবাহ বিচ্ছেদৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰাৰ সময়তে অজুৱে দাসৰ অতীতৰ এটা গোপন কথা বিচাৰি উলিয়ায়। তেওঁ জানিব পাৰে যে দাস এসময়ত "শিৱা" নামেৰে এক বিখ্যাত বাইক ৰেচাৰ আছিল, যিয়ে এটা নামী মটৰচাইকেল গেঙৰ নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত প্ৰেমিকা নাতাছা ফ্ৰাঞ্চিছৰ জীৱন কাঢ়ি লোৱা এটা ভয়াবহ দুৰ্ঘটনাৰ পিছতে শিৱাই হঠাতে ৰেচিং এৰি দিছিল। এই সত্য গম পোৱাৰ পিছত কুঞ্জুৱে নিজৰ এম.বি.এ. পঢ়াৰ লগতে বৈবাহিক জীৱনটোক আন এটা সুযোগ দিবলৈ পুনৰ বেংগালুৰুলৈ ঘূৰি অহাৰ সিদ্ধান্ত লয়। নিজৰ ধৈৰ্য্য আৰু বুজা-বুজিৰ জৰিয়তে তেওঁ অনুতপ্ত দাসক পুৰণি শোকৰপৰা মুক্ত হোৱাত সহায় কৰে আৰু দাসৰ সৈতে নাতাছাৰ পিতৃ-মাতৃৰ এক সাক্ষাতৰ ব্যৱস্থা কৰে। এই সাক্ষাৎকাৰে দাসক অৱশেষত অতীতক পাহৰি কুঞ্জুৰ সৈতে এক নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰে।

আনহাতে কুত্তনৰ মাকে ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সহায়ত অতি সোনকালেই চহৰীয়া জীৱনৰ সৈতে খাপ খাই পৰে আৰু তিনি মাহৰ পিছত ওকলাহোমাত থকা নিজৰ কন্যাক দেখা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। বিমানবন্দৰত কুত্তন আৰু তেওঁৰ মাকৰ মীনাক্ষীৰ সৈতে ভেটা-ভেটি হয়, যিয়ে একেখন বিমানতে কৰ্তব্যৰত আছিল। মীনাক্ষীয়ে কুত্তনৰ ওচৰলৈ আহি প্ৰকাশ কৰে যে তাইৰ পুৰণি সম্পৰ্কটো চিৰদিনৰ বাবে শেষ হৈ গৈছে আৰু তাই কুত্তনৰ ফোনলৈ অপেক্ষা কৰি আছে। পুৰণি দুখক পাহৰি কুত্তনে অতি ভদ্ৰতাৰে অথচ দৃঢ়তাৰে মীনাক্ষীক প্ৰত্যাখ্যান কৰে আৰু জীৱনত আগবাঢ়ি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। অজুৱে ঠিক সেই একেটা দিনতে এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ বাইক ৰেচিং প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে, যিদিনা ছাৰা অষ্ট্ৰেলিয়ালৈ ৰাওনা হোৱাৰ কথা আছিল। দৰ্শকৰ আসনৰপৰা কুঞ্জু, কুত্তন আৰু দাসে উৎসাহিত কৰাৰ মাজতে অজুৱে চেম্পিয়নশ্বিপ খিতাপ অৰ্জন কৰে। নিজৰ জীৱনত ছাৰাৰ গভীৰ প্ৰভাৱ উপলব্ধি কৰি অজুৱে তাই গুচি যোৱাৰ পূৰ্বে বিমানবন্দৰলৈ লৰালৰি কৰে আৰু তাইক ৰৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰে। ছাৰায়ো নিজৰ জলপানী ত্যাগ কৰি বেংগালুৰুত অজুৰ সৈতে থকাৰ সিদ্ধান্ত লয়। কিছু দিনৰ পিছত কুত্তনে ভাৰতীয় সংস্কৃতিক আপোন কৰি লোৱা এগৰাকী ইউৰোপীয় চুবুৰীয়া তথা ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী মিচেলক বিবাহ কৰায়। চলচ্চিত্ৰখনৰ শেষৰ দৃশ্যত তিনিওজন সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনী আৰু তেওঁলোকৰ সংগীসকলে আনন্দৰে কুত্তনৰ কোঠাত গোট খাই এটা দলীয় ছবি তোলাৰ মাজেৰে কাহিনীৰ সামৰণি পৰে।

চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ

• দুলকাৰ চলন্ত — অৰ্জুন ওৰফে "অজু"
• নিভিন পলী — কৃষ্ণন পি. পি. ওৰফে "কুত্তন"
• নাজৰিয়া নাজিম — দিব্যা প্ৰকাশ ওৰফে "কুঞ্জু" (দাসৰ পত্নী)
• ফাহাদ ফাচিল — শিৱদাস ওৰফে "দাস" (শিৱা)
• পাৰ্বতী তিৰুভথু — আৰ.জে. ছাৰা (অজুৰ প্ৰেমিকা)
• ইশা তলৱাৰ — মীনাক্ষী (কুত্তনৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকা)
• পেৰিছ লক্ষ্মী — মিচেল (কুত্তনৰ পত্নী)
• মণিৱনপিল্লাই ৰাজু — প্ৰকাশ (divyaৰ পিতৃ)
• প্ৰবীণা — শোভা (divyaৰ মাতৃ)
• বিজয়াৰাঘৱন — কুত্তনৰ পিতৃ
• কল্পনা — বনজা (কুত্তনৰ মাতৃ)
• প্ৰতাপ পথেন — ফ্ৰাঞ্চিছ (নাতাছাৰ পিতৃ)
• বিনয়া প্ৰসাদ — লিন্সী ফ্ৰাঞ্চিছ (নাতাছাৰ মাতৃ)
• ৰেখা হেৰিছ — ছাৰাৰ মাতৃ
• ছিজয় ভাৰ্গীছ — প্ৰশিক্ষক জাকাৰিয়া
• শিশিৰা থমাছ — ৰিয়া (ছাৰাৰ সম্পৰ্কীয় ভগ্নী)^৭
• সাজিদ য়াহিয়া — চেমি (ষ্টৰ্ম ৰাইডাৰ্ছৰ সদস্য)
• বিভাস — দিব্যাৰ ভাতৃ
• ত্ৰিছূৰ বালন — দাসৰ পিতৃ
• বিন্দু — দাসৰ মাতৃ
• মৃদুলা — দাসৰ ভগ্নী
• টিনু থমাছ কান্নুৰ — দাসৰ ভাতৃ
• কৃষ্ণ প্ৰসাদ — কুত্তনৰ মোমায়েক/খুৰাক
• অভিনৱ — ৰাকেশ (প্ৰতিদ্বন্দ্বী দলৰ সদস্য আৰু অৰ্জুনৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী)
• অৰবিন্দ কে.পি. — স্বয়ং
• নিত্যা মেনন — নাতাছা ফ্ৰাঞ্চিছ (দাসৰ প্ৰয়াত প্ৰেমিকা, কেমিঅ’ ভূমিকা)। চিনেমাখনত চিম্বা নামৰ এটা লেব্ৰাডৰ ৰিট্ৰিভাৰ প্ৰজাতিৰ কুকুৰে নাতাছাৰ পোহনীয়া জন্তুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।^৮

নিৰ্মাণ

পৰিকল্পনা

মঞ্জাদিকুৰু আৰু উস্তাদ হোটেলৰ অভূতপূৰ্ব সফলতাৰ পিছত, অঞ্জলি মেননে তেওঁৰ নতুন প্ৰকল্প এল ফৰ লাভ ঘোষণা কৰিছিল। তেওঁ জানিবলৈ দিছিল যে এই ছবিখন আনৱাৰ ৰছিদ আৰু ছফিয়া পলে প্ৰযোজনা কৰিব। পিছলৈ অঞ্জলিয়ে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে চলচ্চিত্ৰখনৰ নাম ৰখা হৈছে বেংগালুৰু ডেজ। অঞ্জলিয়ে ছবিখনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি কৈছিল যে ইয়াৰ মূল কাহিনীভাগ তেনেই সৰল— ই হৈছে আমি সকলোৱে চিনি পোৱা কিছুমান মানুহ, তেওঁলোকৰ সপোন, সম্পৰ্ক, প্ৰেম আৰু আমাৰ চৌপাশৰ পৰিৱেশে আমাক কেনেকৈ ভিতৰৰপৰা সলনি কৰিব পাৰে, তাৰ এক সুন্দৰ উপস্থাপন।^৯ এখন আগশাৰীৰ বাতৰি কাকতৰ সৈতে হোৱা বাৰ্তালাপত অঞ্জলিয়ে কৈছিল যে ছবিখনৰ বেছিভাগ অংশই বাগিছাৰ চহৰ হিচাপে খ্যাত বেংগালুৰুত শ্বুটিং কৰা হ’ব, কাৰণ কাহিনীটোৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰয়োজন আছিল। তেওঁ লগতে কয় যে এই ছবিখনত কৰ্ম-সূত্ৰে বেংগালুৰুলৈ অহা একদল যুৱক-যুৱতী আৰু চহৰখনত তেওঁলোকৰ জীৱন-শৈলী প্ৰদৰ্শিত হ’ব।^১০ পূৰ্বৰ চলচ্চিত্ৰসমূহত একেলগে কাম কৰাৰ সূত্ৰে অঞ্জলি আৰু আনৱাৰ ৰছিদৰ মাজত গঢ়ি উঠা বন্ধুত্বৰপৰাই এই ছবিখনৰ ধাৰণাটো আকৌ প্ৰাণ পাই উঠিছিল। মেননে ঘোষণা কৰিছিল যে ছবিখনত নিভিন পলী, দুলকাৰ চলন্ত, নাজৰিয়া নাজিম আৰু ফাহাদ ফাচিলকে ধৰি মালায়ালম চিনেমাৰ নতুন প্ৰজন্মৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলে অভিনয় কৰিব। ৰফিক আহমেদ, সন্তোষ বৰ্মা আৰু আন্না কেথেৰিনা ভালায়িলে ছবিখনৰ গীতৰ কথা লিখিছিল আৰু গোপী সুন্দৰে সংগীত পৰিচালনাৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। চিনেমাটোগ্ৰাফীৰ দায়িত্ব লৈছিল সমীৰ তাহিৰে আৰু সম্পাদনাৰ কাম অৰ্পণ কৰা হৈছিল প্ৰবীণ প্ৰভাকৰক। চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰথমটি ট্ৰেইলাৰ ২০১৪ চনৰ ৭ মে’ত অনলাইনযোগে মুকলি কৰা হয় আৰু ইয়াৰ পিছতে ১২ মে’ত চাব-টাইটেল সংস্কৰণটো মুকলি কৰা হয়।^৩ তিনিজন সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনীৰ চৰিত্ৰৰ বাবে একেবাৰে নিখুঁত হ’ব বুলি ভাবি অঞ্জলিয়ে নাজৰিয়া, দুলকাৰ আৰু নিভিনক নিৰ্বাচিত কৰিছিল। পিছলৈ ফাহাদক তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে বাছনি কৰা হয়। আনহাতে মণিৱনপিল্লাই ৰাজু, প্ৰবীণা, বিজয়াৰাঘৱন, কল্পনা আৰু বিভাসক সহায়ক চৰিত্ৰৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰা হৈছিল।^৯

চিত্ৰগ্ৰহণ

বেংগালুৰু ডেজ ছবিখনৰ মুখ্য চিত্ৰগ্ৰহণ বা শ্বুটিং ২০১৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আৰম্ভ হৈছিল। ২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত ছবিখনৰ শ্বুটিং সমাপ্ত হয় আৰু মুঠ ৭০ দিনৰ ভিতৰত ইয়াৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰা হয়। প্ৰায় ৮.৫ কোটি টকাৰ বাজেটেৰে নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখনৰ শ্বুটিং বেংগালুৰু আৰু ক’চ্ছিত কৰা হৈছিল।^১১ ছবিখনৰ অতি জনপ্ৰিয় গীত "এথু কাৰী ৰাৱিলুম" মহীশূৰত (Mysore) শ্বুটিং কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ কেইটামান বিশেষ দৃশ্য চাংকী কেম্পাছত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

সংগীত

চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত এলবামটিত মুঠ পাঁচটা গীত অন্তৰ্ভুক্ত আছে আৰু ইয়াৰ সুৰ সংৰচনা কৰিছিল গোপী সুন্দৰে। ছবিখনৰ "নাম ঔৰু বেংগালুৰু" গীতটো বিখ্যাত গায়ক ব্ৰায়ান এডামছৰ "চমাৰ অৱ ছিক্সটি নাইন" গীতটোৰ সৈতে বহু পৰিমাণে মিল থকাৰ অভিযোগত গোপী সুন্দৰ কপিৰাইট উলংঘনৰ এক আইনী গোচৰৰ সন্মুখীন হৈছিল।^১২ তদ্ৰূপ, এলবামটোৰ "এনটে কান্নিল নিনাক্কাই" গীতটো কাৰ্লা ব্ৰুণীৰ একে নামৰ এলবামৰ "কেলকুৱঁ মা দি" গীতটোৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি ধাৰণা কৰা হয়।^১৩ ইয়াৰ উপৰি এই গীতটো জন মেয়াৰৰ বেটল ষ্টাডিজ এলবামৰ "এজ অৱ ডিজায়াৰ" গীতটোৰদ্বাৰাও অনুপ্ৰাণিত বুলি ভবা হয়। চলচ্চিত্ৰখনৰ গীতসমূহৰ কথা লিখিছিল ৰফিক আহমেদ, সন্তোষ বৰ্মা আৰু আন্না কেথেৰিনা ভালায়িলে।

মুক্তি

চলচ্চিত্ৰখন প্ৰথমতে ২০১৪ চন কৰ ৯ মে’ত মুক্তিৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল, কিন্তু নিৰ্মাণ কাৰ্যত পলম হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ দিন সলনি কৰা হয়।^১৪ অৱশেষত ২০১৪ চনৰ ৩০ মে’ত সমগ্ৰ ভাৰতৰে ২০৫টা ছবিগৃহত একেলগে চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তি লাভ কৰে, যিটো যিকোনো মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ বাবে অন্যতম বৃহৎ মুক্তি আছিল।^৫ মুক্তিৰ সময়ত বেংগালুৰু ডেজ আটাইতকৈ বেছি ছবিগৃহত চাব-টাইটেল বা উপশীৰ্ষকৰ সৈতে মুক্তি পোৱা প্ৰথম মালায়ালম ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। ভাৰতৰ ২০০টাতকৈও অধিক ছবিগৃহত ছবিখন ইংৰাজী চাব-টাইটেলৰ সৈতে প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল।^১৫১৬ পৰৱৰ্তী সময়ত ২০১৪ চনৰ ৩ জুলাইত সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাততো (UAE) ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়।^১৭

ভাৰতত এই ছবিখনৰ বিতৰণৰ দায়িত্বত আছিল এ এণ্ড এ ৰিলিজ (আগষ্ট চিনেমাৰ জৰিয়তে)। আমেৰিকাত ষ্টাৰ মুভিজ, যুক্তৰাজ্যত ইণ্ডিয়ান মুভিজ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ তথা জাপানত ট্ৰাইকালাৰ এণ্টাৰটেইনমেণ্টছে ছবিখন বিতৰণ কৰিছিল।^১৮

আদৰণি

সমালোচকৰ দৃষ্টিভংগী

বেংগালুৰু ডেজ ছবিখনে সমালোচকসকলৰপৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল। বিশেষকৈ ছবিখনৰ পৰিচালনা, অভিনয় শিল্পীসকলৰ অভিনয় শৈলী, সংগীত আৰু চিনেমাটোগ্ৰাফীৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰা হৈছিল।^১৯

নাওৰানিং ডট কমৰ ভীয়েন এ মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে, "বেংগালুৰু ডেজ হৈছে আটাইতকৈ আদিম মানৱীয় আৱেগ প্ৰেম আৰু ইয়াৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা পাৰস্পৰিক বান্ধোনসমূহৰ এক সজীৱ পৰীক্ষণ। বেংগালুৰু মহানগৰীৰ পটভূমিত নিৰ্মিত এই ছবিখনে আমাক প্ৰতিদিনে চকুৰ সন্মুখত উন্মোচিত হোৱা এক অপূৰ্ব বিস্ময়ৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে, যাক জীৱন বুলি কোৱা হয়।" ^২০ ছীফাই ডট কমৰ পৰ্যালোচকে ছবিখনক "ভাল" বুলি অভিহিত কৰি কৈছিল, "বেংগালুৰু ডেজ হৈছে এখন তৰুণ, সজীৱ, ৰঙীন আৰু উল্লাসপূৰ্ণ চলচ্চিত্ৰ।" ^২১ ৱানইণ্ডিয়া ডট ইনৰ কৃষ্ণনউন্নী ইউ.য়ে ছবিখনক ৫ তাৰকাৰ ভিতৰত ৪ তাৰকা প্ৰদান কৰি ইয়াক এক "নিখুঁত যুৱ মনোৰঞ্জনধৰ্মী ছবি" বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।^২২

দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ অশ্বিন জে কুমাৰে লিখিছিল, "বেংগালুৰু ডেজ হয়তো সামগ্ৰিকভাৱে সম্পূৰ্ণ আকৰ্ষণীয় নহ’বও পাৰে, তথাপি অঞ্জলিয়ে সম্পূৰ্ণ হাস্যৰসাত্মক শৈলীৰে পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কসমূহক একত্ৰিত কৰাৰ এক সুন্দৰ প্ৰয়াস কৰিছে। ইয়াত এনে কিছুমান চৰিত্ৰ দাঙি ধৰা হৈছে যেনে এহাল গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েক, যিসকল কেৱল স্বতন্ত্ৰ জীৱনৰ প্ৰতি থকা হেঁপাহৰ বাবেই পৰস্পৰৰপৰা আঁতৰি গৈছে। এয়া হৈছে প্ৰেম আৰু আশাৰ কথা কোৱা এখন আনন্দদায়ক ছবি।" তেওঁ ছবিখনক ৫ তাৰকাৰ ভিতৰত ৩.৫ তাৰকা দিছিল।^২৩ ৰেডিফ ডট কমৰ পৰেশ চি পলিচাই লিখিছিল, "অঞ্জলি মেননে পৰিচালনা কৰা প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি আছিল মঞ্জাদিকুৰু, য’ত শিশুসকলে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ জগতখনক এক খেলিমেলি দৃষ্টিভংগীৰে প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল। বেংগালুৰু ডেজক তাৰে এটা সম্প্ৰসাৰিত ৰূপ বুলি ক’ব পাৰি, য’ত সেই শিশুসকল ডাঙৰ-দীঘল হৈছে যদিও এতিয়াও তেওঁলোকৰ শৈশৱক ধৰি ৰাখিব বিচাৰে।" তেওঁ ছবিখনক ৫ তাৰকাৰ ভিতৰত ৩ তাৰকা প্ৰদান কৰিছিল।^২৪

বক্স অফিচ

চলচ্চিত্ৰখনে মুক্তিৰ প্ৰথম সপ্তাহতে ৮.৫ কোটি টকা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।^২৫ যুক্তৰাজ্যৰ (UK) বক্স অফিচত ছবিখনে মাত্ৰ ১ মাহৰ ভিতৰতে ১,০০,৬৭০ পাউণ্ড (প্ৰায় ১.০৩ কোটি টকা) উপাৰ্জন কৰে।^২৬২৭ আৰু ইয়াৰ প্ৰদৰ্শন শেষ হোৱালৈকে তাত মুঠ ১,৮০,২১৭ ডলাৰ (প্ৰায় ১.৩৪ কোটি টকা) ব্যৱসায় কৰে।^২৮

বিশ্বজুৰি চলচ্চিত্ৰখনে সৰ্বমুঠ প্ৰায় ৪৮ ৰপৰা ৫০ কোটি টকা সংগ্ৰহ কৰিছিল। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ছবিখন সেই বছৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী মালায়ালম চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হোৱাৰ লগতে সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী মালায়ালম ছবিসমূহৰ তালিকাতো স্থান লাভ কৰে।^২৭২৯ চিনেমাখনে চেন্নাইৰ চাৰিটা ছবিগৃহত ১০০ দিন আৰু হায়দৰাবাদত সুদীৰ্ঘ দুমাহ ধৰি ধাৰাবাহিক প্ৰদৰ্শন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।^{৩০৩১৩২}

বঁটা আৰু মনোনয়নসমূহ

পুনৰ নিৰ্মাণ

বেংগালুৰু ডেইজ ছবিখন ২০১৬ চনত তামিল ভাষাত বেংগালুৰু নাড়কল নামেৰে^৪১৪২ আৰু ২০২৩ চনত হিন্দী ভাষাত য়াৰিয়াঁ ২ নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।^৪৩৪৪

উত্তৰাধিকাৰ বা প্ৰভাৱ

নাজৰিয়া নাজিমে ৰূপায়ণ কৰা "দিব্যা" চৰিত্ৰটোক মালয়ালম ভাষা চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম শক্তিশালী নাৰী চৰিত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^৪৫ দ্য হিন্দু আৰু মাতৃভূমি আদিৰ দৰে আগশাৰীৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানে ইয়াক দশকটোৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।^৪৬৪৭

দ্য নিউজ মিনিটৰ সৌদৰ্শিনী ৰাজেন্দ্ৰনে উল্লেখ কৰিছে: "বেংগালুৰু ডেইজ আছিল এক বিৰল চহৰীয়া পটভূমিৰ মালায়ালম ছবি, যাৰ সংলাপ আৰু চৰিত্ৰসমূহ একেবাৰে সঁচা আছিল। মহানগৰীৰ জীৱন-শৈলী দেখুৱাবলৈ গৈ ছবিখন কৃত্ৰিমতাৰ ফান্দত পৰি যোৱা নাছিল। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, চলচ্চিত্ৰখনে চহৰখনক ইয়াৰ হৃদপিণ্ড আৰু আত্মা কৰি তুলিছিল আৰু আমাক বিশ্বাসযোগ্য অতীত থকা কিছুমান বাস্তৱিক চৰিত্ৰ উপহাৰ দিছিল।" ^৪৮ দ্য উইক পত্ৰিকাৰ গোপিকা প্ৰকাশে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে: "ছবিখনৰ উপস্থাপন শৈলী অতি নতুন আছিল, অভিনয় শিল্পীসকলে বিশ্বাসযোগ্য চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল আৰু দৰ্শকে আপোন কৰি ল’ব পৰা সুন্দৰ কাহিনী আগবঢ়াইছিল। বেংগালুৰু ডেইজ চিনেমাখনে মালায়ালম চলচ্চিত্ৰ জগতত এক নতুন মানদণ্ড স্থাপন কৰাৰ লগতে এক নতুন যুগৰ সূচনা কৰিছিল।" ^৪৯ ফিল্ম কমপেনিয়নৰ জিছা পোন্নাচনে লিখিছে: "বেংগালুৰু ডেইজ হৈছে এক চিৰন্তন অনুভৱ, যিয়ে আপোনাক মন খুলি হঁহুৱাব আৰু কন্দুৱাব। এই ছবিখনে আমাক আমাৰ বৰ্তমানক আঁকোৱালি ল’বলৈ, পাৰিবাৰিক বন্ধনক উদ্‌যাপন কৰিবলৈ আৰু কোনো সীমা নোহোৱাকৈ সপোন দেখিবলৈ এক মৃদু অনুপ্ৰেৰণা যোগায়।" ^৫০