বিজয় আনন্দ (চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা)

বিজয় আনন্দ (২২ জানুৱাৰী ১৯৩৪ – ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৪) গোল্ডী আনন্দ নামেৰেও পৰিচিত এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, সম্পাদক আৰু অভিনেতা, গাইড (১৯৬৫), তিচৰী মঞ্জিল (১৯৬৬), ""জুৱেল থিফ "(১৯৬৭) আৰু "জনী মেৰা নাম "(১৯৭০) আদি ছবিৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁৰ বেছিভাগ ছবিয়েই তেওঁৰ ইন-হাউছ বেনাৰ নৱকেতন ফিল্মছৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু আনন্দ পৰিয়ালৰ অংশ আছিল।

পটভূমি আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

বিজয় আনন্দৰ জন্ম হৈছিল ২২ জানুৱাৰীত পঞ্জাৱৰ গুৰদাসপুৰত ব্ৰিটিছ ৰাজত্বৰ সময়ত। তেওঁৰ পিতৃ পিশোৰী লাল আনন্দ আছিল এজন সফল আৰু ধনী উকীল। নজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল সৰু। প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক চেতন আনন্দ আৰু বিখ্যাত অভিনেতা দেৱ আনন্দ তেওঁৰ ভাতৃ আছিল আৰু তেওঁৰ এগৰাকী ভগ্নী আছিল চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক শেখৰ কাপুৰৰ মাতৃ শীল কান্ত কাপুৰ।^১

বিজয়ে তেওঁৰ তুলনাত বহুত সৰু তথা ডাঙৰ বায়েকৰ কন্যা সুষমা কোহলীক বিয়া কৰায়। ^২ ভাৰতীয় সমাজৰ বেছিভাগ ঠাইতে মামা -ভাগিনৰ বিবাহ নিষিদ্ধ, আৰু এই বিবাহে এক কেলেংকাৰীৰ সৃষ্টি কৰিছিল। নিজৰ পৰিয়ালকে ধৰি বহুপক্ষৰ বিৰোধিতা সত্ত্বেও এই দম্পতীহালে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় যদিও গোটেই জীৱন স্থায়ীভাৱে চলি থকা সুখী বিবাহ। তেওঁলোকৰ এটি পুত্ৰ আছে বৈভৱ আনন্দ। ^৩

কৰ্মজীৱন

যদিও বিজয় আনন্দে অভিনেতা, চিত্ৰনাট্যকাৰ, সম্পাদক, প্ৰযোজক হিচাপে কেৰিয়াৰ গঢ়ি তুলিছে, তথাপি তেওঁক মূলতঃ পৰিচালক হিচাপে স্মৰণ কৰা হ’ব। ১৯৫৭ চনৰ ছুপাৰহিট নাউ ডো গ্যাৰাত পৰিচালক হিচাপে তেওঁ অভিষেক ঘটায়। বিজয়ৰ ভাতৃ দেৱ আনন্দই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ মাত্ৰ ৪০ দিনতে হৈছিল। ^৪

পৰিচালক হিচাপে বিজয়ৰ আন কিছুমান সফল ছবিৰ ভিতৰত কলা বজাৰ (১৯৬০), গাইড (১৯৬৫), তীশ্ৰী মানজিল (১৯৬৬), জুৱেল থিফ (১৯৬৭), জনী মেৰা নাম '(১৯৭০), তেৰে মেৰে সপনে (১৯৭১), ৰাম বলৰাম (১৯৮০), ৰাজপুত (১৯৮২) আদি। প্ৰায় আটাইকেইখন ছবি আনন্দ ভাতৃদ্বয়ৰ নিজা প্ৰডাকচন কোম্পানী নৱকেতন ফিল্মছে প্ৰযোজনা কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য ব্যতিক্ৰম আছিল নাছিৰ হুছেইনৰ প্ৰযোজনা তিশ্ৰী মানজিল, টনি জুনজাৰ প্ৰযোজনা ৰাম বলৰাম আৰু মুছিৰ-ৰিয়াজৰ প্ৰযোজনা ৰাজপুত। ১৯৫৭ চনৰপৰা ১৯৭০ চনলৈকে সময়ছোৱাক বিজয় আনন্দৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বোত্তম সময়ছোৱা বুলি গণ্য কৰা উচিত, ইয়াৰ প্ৰমাণ ওপৰত উল্লেখ কৰা চিনেমা সমূহে। ১৯৬৫ চনত বিজয়ৰ দেৱ আনন্দ আৰু ৱাহিদা ৰেহমান অভিনীত আৰ কে নাৰায়ণৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত বিজয় আনন্দৰ কেৰিয়াৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সফলতা আছিল। কেৱল তেওঁৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ব্লকবাষ্টাৰ ছবিয়েই নহয়, জনসাধাৰণ, চেলিব্ৰিটি আৰু সংগীতপ্ৰেমী উভয়ৰে ভালপোৱা তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰশংসিত ছবিও আছিল। নৱকেতনে গাইডৰ ইংৰাজী ভাষাৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মুকলি কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও সফল নহ’ল।

বিজয় আনন্দ তেওঁৰ ষ্টাইলিছ গীতৰ ৰচনাৰ বাবে পৰিচিত, যেনে "অ' হাছিনা জুলফনৱালি" (তীছৰী মানজিল), "আজ ফিৰ জীনে কি তমান্মা হায়" (গাইড), আৰু "হথন মেইন আইচি বাত" (জুৱেল থিফ)। ^৫

আগ্ৰা ৰোড (১৯৫৭) ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ আটাইতকৈ স্মৰণীয় ভূমিকা আছিল কলা বজাৰ (১৯৬০), হকীকাত (১৯৬৪), কোৰা কাগাজ (১৯৭৪) (য’ত তেওঁ জয়া বচ্চনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল), আৰু মেইন তুলসী তেৰে আংগন কি (১৯৭৮) আদি ছবিত। গীতবিহীন থ্ৰিলাৰ চোৰ চোৰ (১৯৭৪)ত তেওঁৰ নায়িকা লীনা চন্দাৱৰ্কাৰ। ৰেখাৰ সৈতে ঘুংৰু কি আৱাজ (১৯৮১) আৰু ডাবল ক্ৰছ (১৯৭২) ছবিত, দেৱ আনন্দ, হেমা মালিনী, মুমতাজৰ সৈতে চুপা ৰুষ্টম (১৯৭৩) আৰু তেৰে মেৰে সাপনে (১৯৭৩) ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

নব্বৈৰ দশকৰ নৱ প্ৰজন্ময়ো তেওঁক টেলিভিছন ধাৰাবাহিক তহকীকাত (১৯৯৪)ত গোয়েন্দা ছেমৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবেই স্মৰণ কৰে।

তেওঁ ভাৰতৰ চেন্সৰ ব’ৰ্ড চেণ্ট্ৰেল ব’ৰ্ড অৱ ফিল্ম চাৰ্টিফিকেশ্যনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কিছুসময়ৰ বাবে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, যিটো পদৰপৰা তেওঁ ২০০২ চনত প্ৰাপ্তবয়স্ক ছবিৰ ৰেটিং প্ৰৱৰ্তনক লৈ চৰকাৰৰ সৈতে হোৱা মতানৈক্যৰ পিছত পদত্যাগ কৰিছিল। ^৬

তেওঁক মৰমতে গোল্ডি বুলি মতা হৈছিল, ২০০৪ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত হাৰ্ট এটেক ৰোগত মৃত্যু হয়। তেওঁৰ বয়স আছিল ৭০ বছৰ। ^৭

ফিল্মোগ্ৰাফী

নিৰ্দেশক

• ফাণ্টুছ (1956)
• নাউ দো গ্যাৰহ (১৯৫৭)
• কলা বজাৰ (১৯৬০)
• তেৰে ঘৰ কে সামনে (১৯৬৩)
• গাইড (১৯৬৫)
• তীশ্ৰী মানজিল (১৯৬৬)
• জুৱেল থিফ (১৯৬৭)
• কহিন ঔৰ চলি (১৯৬৮)
• জনী মেৰা নাম (১৯৭০)
• টেৰে মেৰে সাপনে (১৯৭১)
• ব্লেকমেইল (১৯৭৩)
• চুপা ৰুস্তম (১৯৭৩)
• বুলেট (১৯৭৬)
• এক ডো টিন চাৰ্ (১৯৮০)
• ৰাম বলৰাম (১৯৮০)
• ৰাজপুত (১৯৮২)
• মেইন টেৰে লিয়ে (১৯৮৮)

লেখক

• টেক্সি ড্ৰাইভাৰ (১৯৫৪)
• হাম ডোনো (১৯৬১)
• ৰাজা (১৯৭২) - গল্পৰ ক্ৰেডিট

অভিনেতা

• ফাণ্টুছ (১৯৫৬) - এজন সংগ্ৰামী লেখক
• আগ্ৰা ৰোড (১৯৫৭) - সুনীল
• কলা বজাৰ (১৯৬০) - নন্দ কুমাৰ চট্টোপাধ্যায়
• তেৰে ঘৰ কে সামনে (১৯৬৩) - কুতুব মিনাৰত মানুহ
• হকীকাত (১৯৬৪) - মেজৰ প্ৰতাপ সিং
• তেৰে মেৰে সপনে (১৯৭১) - ড° জগন্নাথ কোথাৰী
• ডাবল ক্ৰছ (১৯৭২) - অজয় আৰ্য / বিজয় আৰ্য / জিমি
• চুপা ৰুস্তম (১৯৭৩) - জিমি ফাৰ্নাণ্ডেছ
• কোৰা কাগাজ (১৯৭৪) - অধ্যাপক সুকেশ দত্ত
• চোৰ চোৰ (১৯৭৪) - N/A
• মে তুলসী তেৰে আংগন মে (১৯৭৮) - ঠাকুৰ ৰাজনাথ সিং চৌহান
• ঘুংৰু কি আৱাজ (১৯৮১) - ঠাকুৰ ৰঞ্জিত সিং
• তেহকিকাত (১৯৯৪) - ছেম ডি'চিলভা

উত্তৰাধিকাৰ

শ্ৰীৰাম ৰাঘৱনৰজনী গাদ্দাৰ, ফিল্ম নোৱাৰ শৈলীৰ থ্ৰিলাৰ হিন্দী নোৱাৰ/থ্ৰিলাৰ ধাৰাত তেওঁৰ প্ৰভাৱৰ বাবে উৎসৰ্গিত। ^৮ ইয়াৰ উপৰি তেওঁৰ চিনেমাজনী মেৰা নাম এটা চৰিত্ৰই চাই থকা এটা দৃশ্যত তেওঁক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱা হয় আৰু তাত তেওঁ নিজৰ পৰিচয় লুকুৱাবলৈজনী নাম লয়।^৯ আন এটা দৃশ্যত এজন অভিনেতাই তেওঁৰ পৰিচালনাৰ অন্যতম বিখ্যাত ছবিৰ উল্লেখ "দ্য গাইড" নামৰ কিতাপখন পঢ়ি থকা দেখা গৈছে।

২০০৭ চনত গোৱাত অনুষ্ঠিত হোৱা ভাৰতীয় আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (আই এফ এফ আই) তেওঁৰ ছবিসমূহৰ পুৰ্বদৃষ্টি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

তেওঁৰ "গাইড" ছবিখন কেইবাজনো লেখক আৰু চিন্তাবিদে অধ্যয়ন আৰু বিশ্লেষণ কৰিছে। গাইড দ্য ফিল্ম পাৰ্চপেক্টিভছ নামৰ কিতাপখনত ছবিখনৰ মাজেৰে চলি থকা পৰিচালকজনৰ প্ৰতিভাৰ ওপৰত গভীৰ অধ্যয়ন কৰা হৈছে।^১০ দিল্লীৰ দুৱাৰদৰ্শনত টেলিভিছনৰ ধাৰাবাহিক "তেহকিকাত"তো অভিনয় কৰিছিল।

পুৰস্কাৰ

• শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা "গাইড" (চলচ্চিত্ৰ)(১৯৬৫)ৰ বাবে
• শ্ৰেষ্ঠ সংলাপৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা "গাইড" (চলচ্চিত্ৰ)" (১৯৬৫)ৰ বাবে
• শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা "জনি মেৰা নাম" (১৯৭০)ৰ বাবে ^১১
• শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদনাৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা "জনি মেৰা নাম" (১৯৭০)
• BFJA পুৰস্কাৰ "জনি মেৰা নাম" (১৯৭০) ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদক হিচাপে ^১২
• BFJA Awards "ডাবল ক্ৰছ" (১৯৭২ চনৰ ছবি)''ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদক হিচাপে। ^১৩

বাহ্যিক সংযোগ

• Short Biography on Upperstall.com
• A study of Guide, Vijay Anand's masterpiece on Rediff.com