বাচুন্দি

বাচুন্দি (গুজৰাটী: બાસુંદી, কানাড়া: ಬಾಸುಂದಿ, মাৰাঠী: baसुंदी, তামিল: பாசந்தி, তেলেগু: బాసుంది) এবিধ ভাৰতীয় মিঠাই; বেছিভাগেই মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলেংগানা, তামিলনাডু আৰু কৰ্ণাটকত প্ৰচলিত। গাখীৰ আধা কমি যোৱালৈকে কম জুইত গাখীৰ উতলাই তৈয়াৰ কৰা মিঠা কৰা ঘনীভূত গাখীৰ। উত্তৰ ভাৰতত একেধৰণৰ খাদ্য ৰাব্ৰি নামেৰে যায়।

ইয়াক প্ৰায়ে হিন্দু উৎসৱ যেনে কালি চৌদাস আৰু ভৌবীজ (ভাই ডুজ)ত তৈয়াৰ কৰা হয়।

বিভিন্ন শৈলীৰ বাচুন্দিও প্ৰস্তুত কৰা হয়, যেনে- আতলচ (কাষ্টাৰ্ড আপেল) বাচুন্দি আৰু আংগুৰ বাচুন্দি (সৰু প্ৰকাৰৰ ৰাসগুলা থকা বাচুন্দি) আদি।

প্ৰস্তুতি

উতলাৰ সময়ত গধুৰ ক্ৰীম যোগ কৰি ঘন হোৱা প্ৰক্ৰিয়াটো ক্ষিপ্ৰ হ’ব পাৰে। এবাৰ কমাই দিলে অলপ চেনি, ইলাচি, চাৰোলি, আৰু/বা কেশৰ যোগ কৰা হয়। চেনি মিহলোৱাৰ পিছত বাচুন্দি ভালদৰে সংৰক্ষিত হৈ থাকে। কিছু সময়ৰ ভিতৰত চেনিৰ কিছু পৰিমাণে অম্লতা বিকশিত হয়। যদি অত্যধিক হয়, তেন্তে ই বাচুন্দীত দৈ দিব পাৰে। কেতিয়াবা চেনি দিয়াৰ পিছত আৰু কিছু সময় ৰান্ধি থাকে; এইটোৱে বাচুন্দিক এটা সুন্দৰ গোলাপী ৰং দিয়ে, কাৰণ চেনিও গাখীৰত ৰন্ধা হয় আৰু ইয়াক পাতল কেৰামেললৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। চেনি দিয়াৰ আগতে বাচুন্দি ডাঠ হয়, কিন্তু যোগ কৰাৰ পিছত পুনৰ তৰল হৈ পৰে। ভালদৰে লৰচৰ কৰিলে ওপৰত মালাই গঠন হোৱাত বাধা দিয়ে আৰু সকলো অতিথিয়ে (আনকি পলমকৈ অহাসকলেও) সমানে ডাঠ আৰু সাধাৰণ বাচুন্দি উপভোগ কৰিব পাৰে। বাচুন্দি ঠাণ্ডা কৰি পৰিবেশন কৰা হয়, প্ৰায়ে আলমণ্ড আৰু পিষ্টাচিঅ'ৰ টুকুৰাৰে সজাই তোলা হয়।^{১ ২৩} ঘন গাখীৰ যোগ কৰিলে বাচুন্দিৰ এটা সুন্দৰ সোৱাদ আৰু সমৃদ্ধি পোৱা যায়।^৪

পৰিবেশন

বাচুন্দি গৰম, গৰম বা ঠাণ্ডা কৰি পৰিবেশন কৰিব পাৰি। ইয়াক প্ৰায়ে পুৰি (ভজা ভাৰতীয় ফ্লেটব্ৰেড)ৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

উপকৰণ

ইলাচি গুড়ি আৰু কেশৰ বাচুন্দিৰ সোৱাদ দিয়া এই গাখীৰ কেশৰৰ পৰিমাণ অনুসৰি ভিন্ন হয়। মৃদু ৰঙৰ বাবে কম যোগ কৰক।^৫ ঘনীভূত গাখীৰ যোগ কৰিলে বাচুন্দিৰ এটা সুন্দৰ সোৱাদ আৰু সমৃদ্ধি পোৱা যায়।^৬