আনাৰ্ছা

আনাৰ্ছা বা হিলছা নেপাল আৰু ভাৰতৰ বিহাৰ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ চাউলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা এবিধ বিস্কুট। ইয়াক সাধাৰণতে নেপাল, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু বিহাৰৰ হিন্দু উৎসৱ দেৱালী (তিহাৰ)ৰ লগতে অন্যান্য বিশেষ অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত।^১২৩ ইয়াৰ উপাদানসমূহৰ ভিতৰত গুড়, চাউল, বগা তিল আৰু ঘিঁউ বা মাখন আদি উল্লেখযোগ্য।

সংস্কৃতত "দুৰ্নীতিবিহীন" বা "চিৰন্তন" অৰ্থ আনাৰ্শা "অনৰ্ষ" নামৰ মূল। আনাৰ্ছা শব্দটোৱে পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, কালজয়ীতা আৰু ক্ষয়ৰ অনুপস্থিতিকো বুজায়।^৪

সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য

ভাৰতীয় পৰম্পৰাত বিশেষকৈ দেশৰ উত্তৰ আৰু পশ্চিম অঞ্চলত ইয়াৰ গভীৰ আৰু উল্লেখযোগ্য সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য আছে। এই ধ্ৰুপদী পৰিচয়ৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, উৎসৱ উদযাপন আৰু সমৃদ্ধিৰ সৈতে এক প্ৰতীকী সম্পৰ্ক আছে।^৫

প্ৰস্তুতি

আনাৰ্ছা প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰধান পদক্ষেপসমূহ হ’ল সঘনাই পানী সলনি কৰি কিছুদিন কিছু চাউল পানীত তিয়াই থোৱা, তাৰ পাছত শুকুৱাই পিহি মিহি গুড়ি কৰা। তাৰ পিছত চাউলৰ গুড়ি গুড়ৰ লগত মিহলাই পিঠাগুৰিৰ লডা তৈয়াৰ কৰা হয়। তাৰ পিছত পিঠাগুৰিৰ লডাৰ ওপৰত বগা তিল গুটিত ছটিয়াই ৫৫০–৭৫ চে.মি. ডিস্কবোৰ প্ৰথমে বগা তিলৰ আৱৰণযুক্ত কৰি ভাজি লোৱা হয়।^২ পিঠাবোৰ প্ৰথমে তিলৰ আৱৰণযুক্ত কাষটো ভাজি লোৱা হয়.^৬

প্ৰামাণ্য ৰেচিপিৰ পৰা এটা পৃথক ৰূপত চাউলৰ গুড়িৰ লগত ইয়াৰ মণ্ডটোত এটা কল সানি লোৱা হয়।^৭ বিহাৰৰ এই ভিন্ন ৰূপ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চেপেটা ৰূপৰ বিপৰীতে ঘূৰণীয়া আৰু বল আকৃতিৰ হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে।^৮