বাখচিছাৰাই, ইউক্ৰেইনৰ ক্ৰিমিয়াৰ স্বায়ত্তশাসিত গণৰাজ্য এখন চহৰ।১ ই বাখচিছাৰাই ৰায়নৰ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ, লগতে পূৰ্বৰ ক্ৰিমিয়ান খানাতৰ ৰাজধানী। ইয়াৰ মুখ্য আকৰ্ষণ হৈছে হানছাৰাই, ক্ৰিমিয়ান খানসকলৰ একমাত্ৰ বৰ্তমানলৈ সংৰক্ষিত প্ৰাসাদ, যিটো বৰ্তমান সংগ্ৰহালয় হিচাপে পৰ্যটকৰ বাবে মুকলি।
ৰুছ-ইউক্ৰেইন যুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ ২০১৪ চনৰপৰা চহৰখন ৰাছিয়াৰ অধিকৃত হৈ আছে।
ভূগোল
বাখচিছাৰাই চিম্ফেৰোপলৰ প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পশ্চিমে চুৰুক ছুভ নদীৰ এটা ঠেক উপত্যকাত অৱস্থিত।
ইতিহাস
উপত্যকাটোত পোৱা আটাইতকৈ পুৰণি মানৱ-নিৰ্মিত বস্তুসমূহ মেছ'লিথিক যুগৰ। প্ৰাচীনত্বৰ অন্তিম পৰ্যায়ৰপৰা উপত্যকাটোত বসতি আছিল।
বাখচিছাৰাই প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ আগতে কিৰ্ক য়েৰ দুৰ্গ (আধুনিক চুফুত-কালে), ছালাচিক আৰু এস্কি য়ুৰ্ট নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পিছত এইবোৰ আধুনিক বাখচিছাৰাইৰ নগৰীয়া অঞ্চলৰ অংশ হৈ পৰে।
বাখচিছাৰাইৰ উল্লেখ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৫০২ চনৰ ঐতিহাসিক নথিত পোৱা যায়। ১৫৩২ চনত ছাহিব প্ৰথম গিৰাই, ১৫৩২ চনৰপৰা ১৫৫১ চনলৈ ক্ৰিমিয়াৰ খানাতে ইয়াত নিজৰ বাসস্থান স্থাপন কৰে। সেই সময়ৰপৰা ই ক্ৰিমিয়ান খানাতৰ ৰাজধানী আৰু ক্ৰিমিয়ান তাতাৰসকলৰ ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰে। ১৬৭৫ চনত কছাকসকলে ইভান ছিৰকোৰ ক্ৰিমিয়ান অভিযানৰ সময়ত নগৰখন লুণ্ঠন কৰে। ১৭৩৬ চনত ৰুছ-তুৰ্কী যুদ্ধৰ (১৭৩৫–১৭৩৯) সময়ত নগৰখন জ্বলাই দিয়া হয়। ১৭৮৩ চনত ক্ৰিমিয়ান খানাত ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যত সংযুক্ত হোৱাৰ পিছত বাখচিছাৰাই এখন সাধাৰণ নগৰত পৰিণত হয় আৰু প্ৰশাসনিক গুৰুত্ব হেৰুৱায়। অৱশ্যে তাৰ পিছতো কেইবা দশক ধৰি ই ক্ৰিমিয়ান তাতাৰসকলৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হৈ থাকে। ইছমাইল গাছপ্ৰালি (১৮৫১–১৯১৪)য়ে ইয়াত ১৮৮৩ চনত স্থানীয় বাতৰি কাকত তৰ্জিমান প্ৰতিষ্ঠা কৰি এই সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰটোক উৎসাহিত কৰিছিল।
ক্ৰিমিয়ান যুদ্ধৰ (১৮৫৩–৫৬) সময়ছোৱাত বাখচিছাৰাই মূলতঃ এখন চিকিৎসালয় নগৰত পৰিণত হৈছিল, কিয়নো যুদ্ধক্ষেত্ৰৰপৰা আহত ৰাছিয়ান সৈন্যসকলক চিকিৎসাৰ বাবে ইয়ালৈ অনা হৈছিল। ১৮৫৪ চনত নগৰৰ ওচৰতে আলমাৰ যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল। কিন্তু নগৰখন যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ ওচৰত থাকিলেও তুৰ্কী আৰু তেওঁলোকৰ ইউৰোপীয় মিত্ৰশক্তিয়ে ইয়াক কেতিয়াও দখল কৰা নাছিল, কিয়নো বন্দৰ নগৰ ছেভাস্তোপল তেওঁলোকৰ প্ৰধান যুদ্ধকালীন লক্ষ্য আছিল।
১৯১৭ চনত ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ পতন আৰু ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হৈ থকা কেইবাখনো সমাজবাদী গণৰাজ্যৰ একত্ৰীকৰণৰ পিছত বাখচিছাৰাই ১৯২২ চনত ছ'ভিয়েট সংঘৰ অংশ হয়। ছোভিয়েট সংঘ ১৯২২ চনৰ ৩০ ডিচেম্বৰত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
১৯৪৪ চনৰ ১৮ মে'ত বাখচিছাৰাইৰ ক্ৰিমিয়ান তাতাৰসকলক নিৰ্বাসিত কৰা ছুৰ্গুনৰ কাৰণ আছিল এক্সিঁচ শক্তিৰ অধিকাৰীসকলৰ সৈতে তাতাৰসকলে সহযোগিতা কৰাৰ অভিযোগ।২ ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত ১৮৬০ চনৰপৰাই ক্ৰিমিয়াৰ কিছুমান তাতাৰক নিৰ্বাসন কৰা হৈছিল। ছুৰ্গুণে আক্ৰমণ কৰি চহৰখন তাতাৰশূন্য হৈ পৰে। ১৯৮৯ চনত ছোভিয়েট নীতি শিথিল নোহোৱালৈকে তেওঁলোকক চহৰখনলৈ উভতি আহিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল।
১৯৯১ চনত বাখচিছাৰাই নতুনকৈ স্বাধীন ইউক্ৰেইনৰ অংশ হয়। অৱশ্যে ২০১৪ চনত ৰাছিয়াৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীয়ে চহৰখন আৰু সমগ্ৰ ক্ৰিমিয়া আক্ৰমণ আৰু সংযুক্ত কৰাৰ পাছত ই বাস্তৱিকভাৱে ৰাছিয়ান ফেডাৰেশ্যনৰ অংশ হৈ পৰে।
নাম আৰু সম্পৰ্ক
বিভিন্ন ভাষাত নগৰখনৰ নামৰ বানানসমূহ হৈছে:
- ক্ৰিমিয়ান তাতাৰ ভাষা: Bağçasaray
- তুৰ্কী ভাষা: Bahçesaray
- ৰাছিয়ান ভাষা: Бахчисарай - Bakhchisaray
- ইউক্ৰেইনীয় ভাষা: Бахчисарай - Bakhchysarai
নামটো পাৰ্চী باغچه سرای bāghche-sarāyৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ উদ্যান প্ৰাসাদ।৩ ক্ৰিমিয়ান তাতাৰ ভাষাত বাগচাৰ অৰ্থ "উদ্যান" আৰু সাৰাইৰ অৰ্থ "প্ৰাসাদ।"

ৰাছিয়ান ভাষীসকলে চহৰখনক আলেকজেণ্ডাৰ পুশ্কিনৰ ৰোমাণ্টিক ভাবধাৰাৰ কবিতা বাখচিছাৰাইৰ ফোৱাৰা (১৮২২)ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে। আডাম মিকিৱিচে তেওঁৰ পোলেণ্ডীয় ভাষাৰ ক্ৰিমিয়ান ছনেট (১৮২৫)ত বাখচিছাৰাইৰ বিভিন্ন আকৰ্ষণক লৈ তেওঁৰ কিছুমান উৎকৃষ্ট কবিতা ৰচনা কৰিছিল ( Bakczysaraj)।
এটা গ্ৰহাণু, ৩২৪২ বাখচিছাৰাই, ১৯৭৯ চনত ছ'ভিয়েট সংঘৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী নিকোলাই ষ্টেপানভিচ চেৰ্নিখয়ে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু নগৰখনৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।৪
আকৰ্ষণসমূহ

বাখচিছাৰাইৰ ভিতৰত বা ইয়াৰ ওচৰৰ বিখ্যাত আকৰ্ষণসমূহ হৈছে:
- এস্কি য়ুৰ্ট
- এস্কি দ্যুৰবে
- চুফুত-কালে
- বাখচিছাৰাই প্ৰাসাদ
- অৰ্তা জামি মছজিদ
- তাহতালি-জামি মছজিদ
- বাখচিছাৰাই গুহা মঠ
- জিঞ্জিৰলি মাদ্ৰাছা
- তেপে-কেৰমেন
চহৰখনৰ চাৰিওফালে ভালদৰে চিহ্নিত পদযাত্ৰাৰ পথৰ এটা নেটৱৰ্ক আছে। সকলো মুখ্য আকৰ্ষণ ৰঙা চিহ্নযুক্ত পথেৰে সংযুক্ত।
২০১১ চনৰপৰা চহৰখনৰ পৰ্যটন তথ্য কেন্দ্ৰক চেক গণৰাজ্য আৰু ইউএছএইডে সহায় কৰি আহিছিল। ২০১৪ চনত ৰাছিয়াৰদ্বাৰা ক্ৰিমিয়া সংযুক্তকৰণৰ পিছত এই সহায় বন্ধ কৰা হয়।
জনগাঁথনি
১৯৩০ চনত চহৰখনৰ জনসংখ্যা আছিল ১০,৪৫০। প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জাতিগত গোটসমূহ আছিল ৭,৪২০ জন ক্ৰিমিয়ান তাতাৰ, ১,৮৫০ জন ৰাছিয়ান, ৩১৫ জন ইহুদী, ২০৫ জন গ্ৰীক, ১৮৫ জন ইউক্ৰেইনীয়, ৫০ জন জাৰ্মান, ৩০ জন আৰ্মেনীয়, ৩০ জন বুলগেৰীয়, আৰু ৩৬৫ জন অন্যান্য।
২০০১ চনৰ হিচাপ অনুসৰি চহৰখনৰ জনসংখ্যা আছিল ২৬,৭০০ জন। ইউক্ৰেইনৰ ৰাছিয়ানসকলে জনসংখ্যাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অংশ গঠন কৰে, আনহাতে জাতিগত ইউক্ৰেইনীয় আৰু ক্ৰিমিয়ান তাতাৰসকলে উল্লেখযোগ্য সংখ্যালঘু গঠন কৰে।৫
শিক্ষা
- নিৰ্মাণ, স্থাপত্য আৰু নক্সাৰ মহাবিদ্যালয় (শাখা), ক্ৰিমিয়ান ফেডাৰেল বিশ্ববিদ্যালয়
যমজ চহৰ – ভগ্নী চহৰ
বাখচিছাৰাইৰ সৈতে যমজ সম্পৰ্ক থকা চহৰসমূহ:
- বুৰছা, তুৰস্ক৬
লগতে চাওক
বাহ্যিক সংযোগ
- প্ৰাসাদৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট
- বাখচিছাৰাইৰ ইতিহাস আৰু কীৰ্তিচিহ্নসমূহ
- দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বাখচিছাৰাইৰ ইহুদীসকলৰ হত্যা, দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ইয়াদ ভাশেমৰ ৱেবছাইটত।
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Bakhchysarai
- ↑ Mark A. Green. Crimean Tatars and Russification. Wilson Center
- ↑ Everett-Heath, John. (2019-10-24). jsessionid=B3BBF1B1EAF48BA843D5CB8FD86A3A6A The Concise Oxford Dictionary of World Place Names. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-188291-3
- ↑ Dictionary of Minor Planet Names - p.269
- ↑ Національний склад міст
- ↑ Kardeş Şehirler. Bursa Büyükşehir Belediyesi Basın Koordinasyon Merkez. Tüm Hakları Saklıdır
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “বাখচিছাৰাই” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬২৮৯০৮ (১৯ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।