নক্সাবন্দী তৰিকা

নক্সাবন্দী ছিলছিলা (আৰবী: الطريقةالنقشبندية, ৰোমানীকৃত: aṭ-Ṭarīqat an-Naqshbandiyya) হৈছে চুন্নী ইছলামৰ এটা চুফী ক্ৰম যাৰ নাম বাহা আল-দিন নক্সাবন্দৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। তেওঁলোকে নিজৰ ছিলছিলা (উত্তৰাধিকাৰৰ শৃংখল) হজৰত মহম্মদৰ পৰা চতুৰ্থ খলিফা হজৰত আলী আলাইহিছালাম (ৰাঃ ৬৩২–৬৩৪জা’ফৰ আল-ছাদিকৰ দ্বাৰা)ৰ জৰিয়তে অনুসন্ধান কৰে আহমেদ ছিৰহিন্দী আৰু শ্বাহ ৱালিউল্লাহ দেহলাউই হিচাপে।^১

ইতিহাস

জাফাৰ আল-ছাদিকৰ চুফী আদেশক দুটা মহাসাগৰৰ অভিসৰণ বুলিও কোৱা হয়। ^২দ্বাদশ শতিকাৰ ইউছুফ হামাদানী আৰু আব্দুল খালিক গিজদুৱানীৰ বহু অন্তৰ্দৃষ্টিৰ ঋণী নক্সাবন্দী আদেশ। যাৰ পিছৰজনক প্ৰথাসমূহৰ সংগঠক হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু আল্লাহৰ বিশুদ্ধ নিৰৱ স্মৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবে দায়বদ্ধ।^৩পিছলৈ ইয়াক চতুৰ্দশ শতিকাত বাহা আল-দিন শ্বাহ নক্সাবন্দীৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছিল। সেয়েহে এই আদেশৰ নাম। প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছৰে পৰা নকশবন্দী ক্ৰমটো উত্তৰাধিকাৰৰ শৃংখলৰ ভিতৰত কেইবাজনো বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা একাধিক উপ-ক্ৰমত বিভক্ত হৈছে।^৪ উবৈদুল্লাহ আহৰাৰে নকচবন্দীয়া আহৰাৰিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। আহমদ ছিৰহিন্দীয়ে নকশবন্দীয়া মুজাদ্দিদিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; ছামছুদ্দিন মাজহাৰে নকশবন্দীয়া মজহৰিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু মৌলানা খালিদে খালিদিয়া নক্সাবন্দীয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰে।^৫

দক্ষিণ এছিয়া

পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ ছায়িদ মিৰ জান নক্সাবন্দী ভাৰতীয় মুছলমান জীৱনৰ এক প্ৰভাৱশালী কাৰক হৈ পৰিছিল নক্সাবন্দী শৃংখলা আৰু দুশতিকা ধৰি ই ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ চুফী শৃংখল আছিল। কাবুলত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰু কাবুল আৰু সমৰকণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা আৰু শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা খোৱাজা বাকী বিলাহক ষোড়শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ভাৰতলৈ এই শৃংখলা অনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। এই আদেশৰ বিষয়ে তেওঁৰ জ্ঞান বিয়পাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও তিনি বছৰৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ শিষ্য আহমদ ছিৰহিন্দীয়ে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত দায়িত্ব লয় আৰু তেওঁৰ যোগেদিয়েই কম সময়ৰ ভিতৰতে এই অৰ্ডাৰটোৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। শ্বাহ ৱালিউল্লাহ দেহলাউই আছিল ১৮ শতিকাৰ এই অৰ্ডাৰৰ সদস্য।

ছিৰিয়া

১৭ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মুৰাদ আলী আল-বুখাৰীয়ে ছিৰিয়াত নক্পসাবন্দী ৱৰ্তন কৰিছিল। যিয়ে ডামাস্কাছত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু সমগ্ৰ আৰব ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ এই শাখাটো মুৰাদিয়া নামেৰে পৰিচিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলে নেতৃত্ব দিছিল। ১৮২০ চনত খালিদ শ্বাহৰাজুৰীয়ে অট্টোমান বিশ্বৰ এজন বিশিষ্ট নক্সাবন্দী নেতা হিচাপে উত্থান ঘটায় আৰু তেওঁৰ শৃংখলা খালিদিয়া নামেৰে জনাজাত হয় যি কমেও দুটা দশক ধৰি বিয়পি পৰে। ছিৰিয়া আৰু লেবাননত প্ৰতিটো সক্ৰিয় নক্গোসাবন্দীয়া টৰ নেতাসকলে ইয়াৰ আধ্যাত্মিক বংশক স্বীকাৰ কৰিছিল। পিছলৈ খালিদৰ খলিফাসকলৰ মাজত হোৱা কাজিয়াৰ ফলত শৃংখলাটো বিঘ্নিত হয় আৰু ই বিভাজন হয়। নিৰৱ আৰু কণ্ঠস্বৰ আমন্ত্ৰণ চলোৱা ফাৰ্মাদিয়া শাখাটো এতিয়াও লেবাননত উপস্থিত আৰু ইয়াৰ নাম আলী-ফাৰমাদিৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। ১৯৭৩ চনত ৰাজনৈতিক নেতা মুছা বুখাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত বৃহত্তৰ ছিৰিয়াৰ নাকছবন্দীয়াৰ মুজাদ্দিদিৰ পূৰ্বৰ লাইনৰ অন্ত পৰিল। শেহতীয়ালৈকে জীয়াই থকা একমাত্ৰ শাখাটো হ’ল জেৰুজালেমৰ খানকা আল-উজবাকিয়াত ভিত্তি কৰি থকা শাখাটো।

তথ্য উৎস

বহিঃ সংযোগ