তপকেশ্বৰ মন্দিৰ

টপকেস্বৰ মন্দিৰ স্থান: ৩০.৩৫৭২৭২৪°উত্তৰ ৭৮.০১৬৬৭৬৮°পূব টাপকেশ্বৰ মন্দিৰ, যাক টাপকেশ্বৰ মহাদেৱ মন্দিৰ বুলিও কোৱা হয়, দেৰাডুনৰ এটা মন্দিৰ শিৱক উৎসৰ্গিত। টনছ নদীৰ পাৰত এই মন্দিৰটো প্ৰাকৃতিক গুহাৰ ওপৰত নিৰ্মিত, য'ত মন্দিৰৰ মূল শিৱলিংগ আছে। ^১২

ইতিহাস

টাপকেশ্বৰ মন্দিৰ ৬,০০০ বছৰ পুৰণি বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ^৩ গুহাটোত ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক শিৱলিংগ আছে, যিটো স্থানীয় লোকৰ শ্ৰদ্ধাৰ স্থানত পৰিণত হৈছিল।

হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ গুৰু দ্ৰোনাচাৰ্যই ইয়াক বাসস্থান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়; তেওঁৰ নামেৰে এই গুহাটোক দ্ৰোণ গুহা বুলি কোৱা হয়। ^২৪ দ্ৰোনাচাৰ্যৰ পত্নী কল্যাণীয়ে তেওঁলোকৰ নৱজাত পুত্ৰ অশ্বত্থামাক স্তনপান কৰাব পৰা নাছিল। ^৩ যিহেতু দ্ৰোনাচাৰ্য্যই গৰু বা গৰুৰ গাখীৰ ক্ৰয় কৰিব নোৱাৰিলে, সেয়েহে অশ্বত্থামাই শিৱক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে আৰু তাৰ পিছত শিৱই তেওঁক গুহাত থকা শিৱলিংগৰ পৰা টোপাল টোপালকৈ অহা গাখীৰ খুৱাই দিলে।

সঞ্চালন

এই মন্দিৰটো ডেৰাডুনৰ পৰ্যটনস্থলী আৰু তীৰ্থস্থান দুয়োটা হিচাপে জনপ্ৰিয়। তীৰ্থযাত্ৰীসকলে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে ওচৰৰ গন্ধকযুক্ত পানীত গা ধুই লয়।^৩

পাহাৰেৰে আগুৰি থকা দ্ৰোনা গুহা ডেৰাডুন আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা জিলাসমূহৰ পৰা অহা দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে জনপ্ৰিয় পিকনিক স্থান।^২

পৰম্পৰাগত তাৎপৰ্য্য

এই শিৱ মন্দিৰটো প্ৰাচীন পূজাস্থলী। গুহাৰ চিলিঙৰ পৰা টোপাল টোপাল পানীৰ টোপাল মন্দিৰৰ শিৱলিংগৰ ওপৰত পৰি যোৱাৰ বাবে ইয়াক তপকেশ্বৰ বুলি কোৱা হয়।

তপকেশ্বৰ মন্দিৰৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য গভীৰ। এই স্থান অতীজৰে পৰা ভগৱান শিৱৰ ভক্তসকলৰ বিশ্বাসৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে। গুহাটোত অৱস্থিত শিৱলিংগৰ ওপৰত পানীৰ টোপাল অবিৰতভাৱে পৰে, যিটো ভক্তসকলে প্ৰাকৃতিক অলৌকিক আৰু শিৱৰ পৰা আশীৰ্বাদ বুলি গণ্য কৰে।[1]

শিৱৰাত্ৰি উপলক্ষে ইয়াত এখন বিশেষ মেলা অনুষ্ঠিত হয়। ^৪৩৫৬এই শুভ ক্ষণত মহাদেৱৰ "আঘোৰী" ৰূপতো ইয়াত দেখা যায়। যি কেদাৰনাথ আৰু বদ্ৰীনাথৰ পৰা আহে। মহাশিৱৰাত্ৰিৰ উপৰিও শ্ৰাৱণ মাহত এই মন্দিৰত দৰ্শনৰ বাবে ভক্তসকলেও দৰ্শন কৰে। এই মন্দিৰটো প্ৰতিদিনে পুৱা ৬ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৭ বজালৈ খোলা থাকে, কিন্তু শ্ৰৱণত মন্দিৰটো দিনে নিশাই খোলা ৰখা হয়, যাতে সকলো ভক্তই মহাদেৱ জীৰ দৰ্শন লাভ কৰিব পাৰে। য’ত দূৰ-দূৰণিৰ পৰা বৃহৎ সংখ্যক ভক্তই আকৰ্ষণ কৰে। ভক্তসকলে শিৱলিংগক পানী আৰু ফুল আগবঢ়াই নিজৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। স্থানীয় পৰম্পৰা অনুসৰি এই মন্দিৰ ভ্ৰমণে জীৱনত শান্তি আৰু সুখ কঢ়িয়াই আনে।

তপকেশ্বৰ মন্দিৰ কেৱল ধৰ্মীয়ভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ নহয়, ই ডেৰাডুন অঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ অংশ। ভক্ত আৰু পৰ্যটকসকলে এই ঠাইখন ভ্ৰমণ কৰে, ইয়াক আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতা আৰু প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰ সংগমস্থলী বুলি বিবেচনা কৰে।

প্ৰতি বছৰে হোলীত স্থানীয় নাট্যদল হামাৰী পেহচানে মন্দিৰত ছুটীৰ প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰে।^৭