চাইৰাছ মিষ্ট্ৰী

চাইৰাছ মিষ্ট্ৰী (Cyrus Mistry; জন্ম: ১১ মাৰ্চ ১৯৫৬^১) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক আৰু নাট্যকাৰ। তেওঁ ২০১৪ চনত ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰ গ্ৰন্থৰ বাবে দক্ষিণ এছীয় সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা ডি এছ চি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।^২৩ ২০১৫ চনত কিতাপখনে ইংৰাজী সাহিত্যত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ লেখক ৰোহিণ্টন মিষ্ট্ৰীৰ ভাতৃ।^৪

মিষ্ট্ৰী মুম্বাই নিবাসী।^২ কম বয়সতে তেওঁ নাট্যকাৰ হিচাপে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল,^৫ আৰু সাংবাদিক তথা চুটিগল্প লেখক হিচাপে নাম কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত তেওঁৰ প্ৰথমটো চুটি গল্প প্ৰকাশ পাইছিল।^২ মিষ্ট্ৰীৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত পাৰ্চি নামৰ এখন ছবিয়ে ১৯৯১ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ গুজৰাটী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা^৬ৰ লগতে মানহাইম চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সমালোচকৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।^৭ এই চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপও তেওঁ লিখিছিল।^৭

তেওঁৰ নাটক ডুংগাজী হাউছক “ইংৰাজীত সমসাময়িক ভাৰতীয় নাটকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰচনা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।”^২ তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাসখন আছিল দ্য ৰেডিয়েন্স অৱ এছেছ। কিতাপখন ২০০৫ চনত ক্ৰছৱৰ্ড বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস ২০১৩ চনত প্ৰকাশিত ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰ। এই উপন্যাসখনত পাৰ্চি সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰৰ খান্দিয়াসকলৰ কাহিনী কোৱা হৈছে, যি মৃতকৰ মৃতদেহ টাৱাৰ অৱ চাইলেন্সলৈ লৈ যায় আৰু তাত এইবোৰ শগুণে ভক্ষণ কৰে।^২৮

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

• চুলতান পদমচি এৱাৰ্ড, ডুংগাজী হাউছৰ বাবে^৫
• ১৯৮৯: শ্ৰেষ্ঠ গুজৰাটী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, পাৰ্চি, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ
• ২০০৫: ক্ৰছৱৰ্ড বুক এৱাৰ্ড, মনোনয়ন, দ্য ৰেডিয়েন্স অৱ এছেছ
• ২০১৪: দক্ষিণ এছীয় সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা ডি এছ চি পুৰস্কাৰ, ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰ
• ২০১৫: সাহিত্য অকাডেমি বঁটা^৯

সৃষ্টিশীল কাম

• দ্য ৰেডিয়েন্স অৱ এছেছ
• ক্ৰনিকেল অৱ আ কৰ্পচ্‌ বিয়েৰাৰ
• Passion Flower: Seven Stories of Derangement
• দ্য প্ৰচপেক্ট অৱ মিৰাকলচ্‌