এডক্কল গুহা

এডক্কল গুহা হৈছে ভাৰতৰ তিতা কেৰেলাৰ ৱায়ানাদ জিলাৰ চুলথান বাথেৰীত এক দূৰৱৰ্তী স্থানত থকা দুটা প্ৰাকৃতিক গুহা। মহীশূৰৰ ওখ পৰ্বতমালাক মালাবাৰ উপকূলৰ বন্দৰসমূহৰ সৈতে সংযোগ কৰা এটা পুৰণি বাণিজ্যিক পথৰ ওচৰত অম্বুকুট্টি মালাত সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১২০০ মিটাৰ (৩৯০০ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত। গুহাসমূহৰ ভিতৰত খোদিত কৰা পেট্ৰ'গ্লিফসমূহ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব কমেও ৬,০০০ ^১২ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ মানুহে কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যিয়ে এই অঞ্চলত প্ৰাগঐতিহাসিক বসতিৰ উপস্থিতিৰ ইংগিত দিয়ে।^৩ এডক্কল শিল যুগৰ খোদিত শিল্পকৰ্ম বিৰল আৰু কেৰেলাৰ কোল্লামৰ শ্বেনথুৰিনিৰ বাহিৰেও দক্ষিণ ভাৰতৰ একমাত্ৰ জ্ঞাত উদাহৰণ।^৪ কেৰালাৰ শ্বেনথুৰিনি (শ্বেন্দুৰ্নি) বনাঞ্চলৰ গুহাত থকা চিত্ৰসমূহ মেছলিথিক যুগৰ (মধ্য শিলাযুগ)ৰ।

পেট্ৰ'গ্লিফ

এইবোৰ কাৰিকৰীভাৱে গুহা নহয়, বৰঞ্চ প্ৰায় ৯৬ ফুট (২৯ মিটাৰ) বাই ২২ ফুট (৬.৭ মিটাৰ) জোখৰ এটা ফাট, খাদ বা শিলৰ আশ্ৰয়স্থল, য'ত মূল বস্তুৰ পৰা শিলৰ টুকুৰা এটা পৃথক হোৱাৰ ফলত ৩০ ফুট গভীৰ (৯.১ মিটাৰ) ফাট গঠন হয়।ফাটটোৰ এটা ফালে কেইবা টন ওজনৰ এটা শিল আছে, যিয়ে ফাটটো ঢাকি ৰাখি গুহাটোৰ "ছাদ" গঠন কৰিছে। খোদিত শিল্পকৰ্মসমূহত মানুহ আৰু প্ৰাণীৰ আকৃতি, মানুহে ব্যৱহাৰ কৰা সঁজুলি আৰু এতিয়াও ডিচিফাৰ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতীকসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, যাৰ পৰা প্ৰাগঐতিহাসিক বসতিৰ উপস্থিতিৰ কথা অনুমান কৰিব পাৰি।^৫

গুহাটোৰ ভিতৰত কমেও তিনিবিধ পেট্ৰ’গ্লিফ আছে। আটাইতকৈ পুৰণিটো হয়তো ৮ হাজাৰ বছৰৰো অধিক বয়সৰ হ’ব পাৰে। প্ৰমাণৰ পৰা দেখা যায় যে ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত এডক্কাল গুহাত কেইবাবাৰো বসবাস কৰা হৈছিল।^৬

১৮৯০ চনত তেতিয়াৰ মালাবাৰ ৰাজ্যৰ এজন আৰক্ষী বিষয়া ফ্ৰেড ফ’চেটে এই গুহাবোৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁ লগে লগে ইয়াৰ নৃতত্ত্ব আৰু ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য্য চিনি পাইছিল। তেওঁ তেওঁলোকৰ বিষয়ে এটা প্ৰবন্ধ লিখিছিল, যিয়ে বিদ্বানসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল।^৭

সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাৰ সৈতে সম্ভাৱ্য সংযোগ

এই গুহাবোৰত নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ পৰা, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬,০০০ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০ চনলৈকে চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছে। সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ সৈতে ইয়াৰ সম্ভাৱ্য সংযোগৰ বাবে নতুন চিত্ৰকলাৰ গোটটোৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।^৮৯১০

তিতা কেৰেলা ৰাজ্যিক পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ ইতিহাসবিদ ৰাঘৱন ভেৰিয়াৰে ইয়াৰে এজন ব্যক্তিক "জাৰ কাপ থকা মানুহ" বুলি চিনাক্ত কৰিছে, যিটো সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ এক সুকীয়া প্ৰতীক। ২০০৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত কৰা এই আৱিষ্কাৰৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে এই অঞ্চলত হৰপ্পান সভ্যতা সক্ৰিয় আছিল। এডককালত পোৱা "জাৰ কাপ থকা মানুহ" চিহ্নটোৰ তামিলনাডু আৰু কৰ্ণাটকৰ পৰা ইতিমধ্যে জনাজাত প্ৰতীকৰ তুলনাত সিন্ধু উপত্যকাৰ প্ৰতীকৰ সৈতে অধিক সাদৃশ্য থকা যেন লাগে। মিষ্টাৰ ভেৰিয়াৰে কয়, "এই প্ৰতীকসমূহৰ আৱিষ্কাৰ হৰপ্পান সভ্যতাৰ সৈতে মিল আছে, য'ত প্ৰধানকৈ দ্ৰাবিড় সংস্কৃতি আছিল আৰু ই সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদান ঘটিব পাৰে বুলি প্ৰমাণ। সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতা পাতল বতাহত অদৃশ্য হৈ গ'ল বুলি ধৰি লোৱাটো ভুল।" সিন্ধু উপত্যকাৰ লিপি পণ্ডিত ইৰাৱথম মহাদেৱনে এই আৱিষ্কাৰসমূহ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি কয়, ইয়াক "এটা ডাঙৰ আৱিষ্কাৰ" বুলি অভিহিত কৰে।^১১