উঝ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি উদ্যান

উঝ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি উদ্যান (ইউক্ৰেইনীয়ান: Ужанський національний природний парк) হৈছে ইউক্ৰেইনত অৱস্থিত এখন সুৰক্ষিত বনাঞ্চল। এই উদ্যানখন পোলেণ্ড আৰু শ্ল'ভাকিয়াৰ সীমান্তত থকা জাকাৰপেটিয়া ওব্লাষ্টৰ উঝহোৰোদ ৰাইনত অৱস্থিত। ১৯৯৯ চনৰ ৫ আগষ্টত এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ মুঠ মাটি-কালি ৩৯,১৫৯.৩ হেক্টৰ।^১ ২০০৭ চনৰপৰা ই ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থাৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ কাৰ্পেথিয়ান আৰু ইউৰোপৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ প্ৰাচীন আৰু প্ৰাথমিক বিচ অৰণ্যসমূহৰ এক অংশ।^২ ইয়াৰ উপৰি ই পূব কাৰ্পেথিয়ান বায়’স্ফিয়াৰ ৰিজাৰ্ভৰো অন্তৰ্ভুক্ত। কাৰ্পেথিয়ান পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ প্ৰাচীন বিচ গছৰ অৰণ্যক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যেই এই উদ্যানখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

ইতিহাস

১৯০৮ চনত, যেতিয়া ট্ৰান্সকাৰ্পেথিয়া অঞ্চলটো অষ্ট্ৰো-হাংগেৰিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত আছিল, তেতিয়া বিচ অৰণ্যৰ প্ৰাকৃতিক ভূ-দৃশ্য সংৰক্ষণৰ বাবে ষ্টুজাইচানকা নদীৰ উচ্চ উপত্যকাত এক প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত অঞ্চল গঢ়ি তোলা হৈছিল। এই সংৰক্ষিত অঞ্চলটোৰ মাটি-কালি আছিল ৩৩১.৮ হেক্টৰ। একে সময়তে উঝ নদীৰ উচ্চ উপত্যকাত ১৪.৯ হেক্টৰ এলেকা জুৰি আন এক বন সংৰক্ষিত অঞ্চল সৃষ্টি কৰা হয়। ১৯১৯ চনৰপৰা ১৯৩৮ চনৰ ভিতৰত ট্ৰান্সকাৰ্পেথিয়া অঞ্চলটো চেকোশ্ল’ভাকিয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় আৰু এই দুয়োটা সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ পৰিসৰ বুজন পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি য়াভিৰ্নিক পাহাৰতো আন এক সংৰক্ষিত অঞ্চল গঠন কৰা হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত এই সমগ্ৰ অঞ্চলটো সম্পূৰ্ণৰূপে অৱহেলিত হৈ পৰে আৰু ইয়াত ব্যাপক হাৰত কাঠ কটা উদ্যোগ গঢ়ি উঠে।^৩ ১৯৭৪ চনত, চোভিয়েট শাসনকালত, ২,৫৪২ হেক্টৰ মাটি-কালিৰে 'ষ্টুজাইচিয়া বন প্ৰাকৃতিক ভূ-দৃশ্য সংৰক্ষিত অঞ্চল' প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৯৫ চনত এই সংৰক্ষিত অঞ্চলটোক এটা আঞ্চলিক ভূ-দৃশ্য উদ্যানলৈ উন্নীত কৰা হয় আৰু ১৯৯৯ চনত ইয়াক এখন পূৰ্ণাংগ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।^১৪

ভূগোল

উদ্যানখন কাৰ্পেথিয়ান পৰ্বতমালাৰ পশ্চিম ঢালত, উঝ নদী আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ লগতে ছান নদীৰ উপত্যকাত অৱস্থিত। এই উদ্যানৰ সৰ্বোচ্চ বিন্দু হৈছে কিঞ্চিক বুকোভস্কি পাহাৰ, যাৰ উচ্চতা সাগৰ পৃষ্ঠৰপৰা ১,২৫১ মিটাৰ। উঝ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকৃতি উদ্যানত চাৰিটা উচ্চতাভিত্তিক মণ্ডল আছে, যিবোৰৰ ভিতৰত বিচ অৰণ্য, এল্ডাৰ অৰণ্য আৰু ১,১০০ মিটাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত আলপাইন ঘাঁহনি অন্যতম। ইয়াৰ জলবায়ু মৃদু প্ৰকৃতিৰ, য’ত বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ৯০০ মিলিমিটাৰ আৰু শীতকালত উষ্ণতা শূন্য ডিগ্ৰীতকৈ তললৈ নামি যোৱাৰ বাবে পাহাৰবোৰ বৰফেৰে আবৃত হৈ পৰে।^১

পৰিৱেশ তন্ত্ৰ

উদ্যানখনত ১,৫০০ তকৈও অধিক প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আছে; ইয়াৰে প্ৰায় ২২টা নলীকাযুক্ত উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি স্থানীয় আৰু ২৩টা অৰ্কিডৰ প্ৰজাতিসহ ৫২টা উদ্ভিদ প্ৰজাতিক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা হৈছে।^১

ইয়াত পোৱা ডাঙৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণীবোৰৰ ভিতৰত ৰঙা হৰিণা, কস্তুৰী পহুসদৃশ ৰো হৰিণা, বনৰীয়া গাহৰি, ৰঙা শিয়াল আৰু বাদুলীজাতীয় বাডজাৰ আদি প্ৰধান। ইয়াৰ উপৰি ইয়াত ১১৪ প্ৰজাতিৰ চৰাই পোৱা যায়।^১

পৰ্যটন আৰু আন্তঃগাঁথনি

এই অঞ্চলটোত লেমকোছ জনজাতিৰ লোকে বসবাস কৰে আৰু ইয়াত তেওঁলোকৰ সংস্কৃতিৰ গভীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। বিশেষকৈ, সপ্তদশ-অষ্টাদশ শতিকাত নিৰ্মিত ছখন ঐতিহাসিক কাঠৰ গীৰ্জা আজিও এই উদ্যানৰ ভিতৰত অক্ষত অৱস্থাত সংৰক্ষিত হৈ আছে।^১

পৰ্যটকৰ সুবিধাৰ্থে উদ্যানখনৰ ভিতৰত ১৭টা ভ্ৰমণ পথ বা ট্ৰেইল চিহ্নিত কৰি থোৱা হৈছে।^১