ইন্দু পুৰী

ইন্দু পুৰী ( Indu Puri; জন্ম: ১৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৩)^১ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা টেবুল টেনিছ ক্ৰীড়াবিদ। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা একক শাখাত আঠবাৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰে।^২ তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ ৰেংকিং হৈছে: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৬৩ (১৯৮৫), এছিয়ান ৮, আৰু কমনৱেলথ (২),^৩ ১৯৭৮ চনত কুৱালালামপুৰত অনুষ্ঠিত এছিয়ান টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত উত্তৰ কোৰিয়াৰ পাক ইউং-ছানক পৰাস্ত কৰি তেওঁ বিশ্ব চেম্পিয়নক পৰাস্ত কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আছিল।^৪

কৰ্মজীৱন

পুৰীয়ে প্ৰায় ১১ বছৰ বয়সতে টেবুল টেনিছ খেলিছিল। পিতৃ অমৃত লাল পুৰীয়ে পাট মিলৰ মেনেজাৰ আছিল আৰু তেওঁক মিলৰ ক্লাব এটালৈ লৈ গৈছিল। ১৯৬৯ চনত প্ৰথমখন নেশ্যনেলছত অংশগ্ৰহণ কৰা ইন্দুয়ে ১৯৭২ চনৰ আহমেদাবাদ নেশ্যনেলছত ফাইনেলত ৰূপা মুখাৰ্জীক পৰাস্ত কৰি ৮টা খিতাপৰ ভিতৰত প্ৰথমটো খিতাপ দখল কৰে। দ্বিতীয়টো খিতাপ আছিল ১৯৭৫ চনত। তেওঁ বি.এ. কলকাতাৰ লৰেটো কলেজৰ পৰা ৰেলৱেত যোগদান কৰে। ১৯৮১ চনত ইউনিয়ন বেংকলৈ যোৱালৈকে তেওঁ তাতেই কাম কৰে।^১

পুৰীৰ দীৰ্ঘদিনীয়া হাঁপানী ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ লগতে চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বিকল হৈ পৰিছিল। ডাক্তৰৰ মতামত সত্ত্বেও তেওঁ টেবুল টেনিছক কেৰিয়াৰ হিচাপে লৈছিল। ১৯৭৮ চনত তেওঁ আৰ্দ্ৰ কলকাতাৰ পৰা দিল্লীৰ শুকান বতৰলৈ নিজৰ ভিত্তি স্থানান্তৰিত কৰে যাৰ ফলত তেওঁৰ হাঁপানী ৰোগ কম হয়।^৫ ১৯৭৯ চনত তৃতীয়বাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ জয় কৰে আৰু একেৰাহে আৰু পাঁচটা খিতাপ জয় কৰে।^১ ১৯৮৫ চনত কলকাতাত ফাইনেলত নিয়তি ৰয়ক পৰাস্ত কৰি তেওঁৰ শেষ ৰাষ্ট্ৰীয় খিতাপ।^২

১৯৭৩ চনত চাৰাজেভোত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সাতখন বিশ্ব টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহণ কৰে; ১৯৭৯ চনত পিয়ং ইয়াঙত ভাৰতে শীৰ্ষ ১৬ ৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে।^১ ছয়খন কমনৱেলথ টেবুল টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপতো ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু অৱশেষত ১৯৮২ চনত কমনৱেলথৰ দ্বিতীয় স্থানত উপনীত হৈছিল।^৩ ১৯৮২ চনত জাকাৰ্টা এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত পুৰীয়ে ৮ম স্থান লাভ কৰে। ১৯৭৮ চনত কুৱালালামপুৰত অনুষ্ঠিত এছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ উত্তৰ কোৰিয়াৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন পাক ইউং-ছানক পৰাস্ত কৰে।^১

ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন ২০০৮ আৰু ধ্যানচন্দ বঁটা ২০০৯ বঁটা বিজয়ীসকলক বাছনি কৰিবলৈ ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয়ে গঠন কৰা সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল।,^৬৭ আৰু সমগ্ৰ দেশৰ বিভিন্ন ক্ৰীড়া অনুষ্ঠানত "পৰ্যবেক্ষক" হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।

১৯৭৯-১৯৮০ চনৰ বাবে অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত হয়।^৮ তেওঁ ভাৰতৰ এণ্টি-ডপিং আপীল পেনেলত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে।^৯