আৰভিং বিবাৰ

আৰভিং বিবাৰ (; ১৯০৯–১৯৯১) তেখেত এজন আমেৰিকান মনোবিশ্লেষক আছিল, তেওঁৰ অধ্যয়ন সমকামিতা: পুৰুষ সমকামীৰ এক মনোবিশ্লেষণাত্মক অধ্যয়ন (১৯৬২)ৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত, য'ত বিবাৰে এই স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছিল যে সমকামিতা এটা অৰ্জিত বৈশিষ্ট্য।^১

জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ

নিউয়ৰ্ক চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰভিং বিবাৰে ১৯৩০ চনত নিউয়ৰ্ক ইউনিভাৰ্চিটি মেডিকেল কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বিবাৰে নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইয়েল মেডিকেল কলেজত কাম কৰে আৰু ১৯৫৩ চনৰ পৰা নিউয়ৰ্ক মেডিকেল কলেজত আৰম্ভ কৰি মনোবিশ্লেষণৰ পাঠ্যক্ৰম অধ্যাপনা কৰে।^১ লিয়নেল অভেচি আৰু চাৰ্লছ ছ’কাৰাইডছৰ সৈতে বিবাৰ আছিল আমেৰিকাৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী মনোবিশ্লেষক যিয়ে সমকামী পুৰুষক সফলতাৰে চিকিৎসা কৰিব পাৰি বুলি ধাৰণা কৰিছিল।^২ ১৯৬২ চনত বিবাৰৰ গ্ৰন্থ হোমোচেক্সুৱেলিটি: এ চাইকোএনালাইটিক ষ্টাডি অৱ মেল হোম’চেক্সুৱেলছ ১৯৪৮ চনত পুৰুষৰ যৌন আচৰণৰ ওপৰত কিনছে ৰিপ’ৰ্টৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছিল। ১৯৭৩ চনত ডি এছ এম-IIIৰ পৰা সমকামিতাক আঁতৰোৱালৈকে ই সমকামিতাৰ ওপৰত অগ্ৰণী অধ্যয়ন হৈয়েই আছিল।^৩

১৯৭০ চনত ছান ফ্ৰান্সিস্কোত আমেৰিকান চাইকিয়াট্ৰিক এছ’চিয়েশ্যনৰ এখন বৈঠকত অংশগ্ৰহণ কৰে বিবাৰে, য’ত গে লিবাৰেচন ফ্ৰণ্টৰ সদস্যসকলে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। ছ'কাৰিডেছৰ মতে, বিবাৰে অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ "এই মানুহবোৰক সহায় কৰিবলৈ এই সকলো বছৰ কাম কৰি আহিছে", "এই কামটো অতি কঠোৰভাৱে লৈছিল।"^৪ ১৯৭৩ চনত, সেই বছৰতে আমেৰিকান চাইকিয়াট্ৰিক এছ’চিয়েশ্যনে সমকামিতাক মানসিক বিকাৰৰ তালিকাৰ পৰা আঁতৰাই পেলাইছিল, বিবাৰে এজন সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণকাৰীক কৈছিল যে “সমকামী হ’ল এনে এজন ব্যক্তি যাৰ বিষমযৌন কাৰ্য্য পংগু, পলিঅ’ৰ বলি হোৱা ব্যক্তিৰ ভৰিৰ দৰে।”^১ ১৯৮১ চনত যেতিয়া এলান পি বেল, মাৰ্টিন এছ ৱেইনবাৰ্গ আৰু ছ্যু কিফাৰ হামাৰস্মিথৰ অধ্যয়ন চেক্সুৱেল প্ৰেফাৰেন্স প্ৰকাশ পাইছিল, তেতিয়া বিবাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে ইয়াৰ তথ্যসমূহ মানসিক চিকিৎসাৰ পৰামৰ্শৰ পৰা পোৱা অভিজ্ঞতাৰ সৈতে "সম্পূৰ্ণ পৃথক"।^৫

বিবাৰে হাংগেৰীৰ শিশু চিকিৎসক এছ লিণ্ডনাৰৰ এখন গৱেষণা পত্ৰৰ ইংৰাজীলৈ আংশিক অনুবাদৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, যিয়ে চুহি খোৱাৰ পদ্ধতিগত অধ্যয়নৰ ৰিপৰ্ট দিছিল। ছিগমাণ্ড ফ্ৰয়েডে লিণ্ডনাৰৰ এই পৰ্যবেক্ষণ ব্যৱহাৰ কৰিছিল যে কামুক চুহিলে মনোযোগ সম্পূৰ্ণৰূপে শোষণ কৰা যেন লাগে আৰু হয় টোপনি বা অৰ্গাজমৰ দৰে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত তেওঁৰ শিশু যৌনতাৰ তত্ত্ব গঢ়ি তোলে। বিবাৰে ফ্ৰয়েডে এই গৱেষণা পত্ৰখনৰ ব্যৱহাৰত যিবোৰ ভুল বুলি দেখিছিল সেইবোৰ আঙুলিয়াই দিছিল।^৬

১৯৯১ চনত মানহাটানত বিবাৰৰ মৃত্যু হয়।^১

গ্ৰন্থ

সমকামিতা: পুৰুষ সমকামীসকলৰ এক মনোবিশ্লেষণাত্মক অধ্যয়ন

ছ'চিয়েল ৱৰ্কৰ এক পৰ্যালোচনাই এই অধ্যয়নক "এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ কিতাপ" বুলি অভিহিত কৰিছে,^৭ লগতে কয় যে "...লেখকসকলে এই লক্ষণৰ অন্তৰ্নিহিত গতিশীলতা আৰু ইটিঅ'লজিৰ সৈতে প্ৰাসংগিক কাৰকসমূহৰ বিষয়ে অতি অৰ্থপূৰ্ণ বুজাবুজি উপস্থাপন কৰিছে"।^৮

১৯৭৯ চনত এই অধ্যয়নটো বাস্তৱায়িত কৰি পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হয়। লেখকসকলে কয় যে "এতিয়া উলটি যোৱাৰ অনুমান ৩০%ৰ পৰা আশাবাদী ৫০%লৈকে। বিষমযৌনতালৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে সমকামী উত্তেজনাৰ সম্ভাৱনা সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্বাপিত হৈছে, যদিও কিছুমান ক্ষেত্ৰত এনেকুৱা হয়।"^৯ তেওঁলোকে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে সমকামী অভিযোজন মূলতঃ "ধ্বংসাত্মক পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক আৰু অন্যান্য বিপজ্জনক আন্তঃব্যক্তিগত প্ৰভাৱ"ৰ সৈতে জড়িত।^৯

ইতিমধ্যে বিশ্লেষণাত্মক চিকিৎসাত থকা সমকামীসকলক অৰোগী বিষমযৌনসকলৰ বিপৰীতে পৰীক্ষা কৰাৰ বাবে গ্ৰন্থখনে সমালোচনা কৰিছে।^১০ এই অধ্যয়নে পিছলৈ সংবাদ মাধ্যমে ঘোষণা কৰা কু-সংস্কাৰসমূহৰ বিষয়ে অৱগত কৰা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।^৩ উদাহৰণস্বৰূপে, ১৯৬৪ চনত সাধাৰণ স্বাৰ্থ আৰু লঘু মনোৰঞ্জন আলোচনী লাইফ আলোচনীত^১১ এই অধ্যয়নৰ পৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে অনুপ্ৰাণিত হৈ সমকামী আৰু শ্বাসৰুদ্ধকাৰী মাতৃৰ ওপৰত এটা প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছিল।^১২

গ্ৰন্থতালিকা

• Homosexuality: A Psychoanalytic Study of Male Homosexuals, 1962
• Cognitive Psychoanalysis: Cognitive Processes in Psychopathology, 1980

লগতে চাওক

• Conversion therapy
• Sexual orientation change efforts