আলু পৰঠা

আলু পৰঠা (শব্দগত অৰ্থ: 'আলু পৰাঠা') হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এক পৰম্পৰাগত খাদ্য, যিটো আলু ভৰাই চেপেতা কৰি ঘূৰণীয়াকৈ বেলি লৈ তৈয়াৰ কৰা হয়।^১২পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক পুৱাবেলাৰ আহাৰ হিচাপে খোৱা হয়।^১৩

ইয়াত ময়দা বা আটাগুৰি লোৱা হয়। আলু পিটিকা ৰ লগত, মছলাৰ মিশ্ৰণ (আমচুৰ, গৰম মছলা) ভালদৰে মিহলাই,ঘূৰণীয়া লাডুৰ ভিতৰত সাবধানে ভৰাই লোৱা হয়। এতিয়া বেলনীৰে বেলি তৈয়াৰ কৰা পৰঠা মাখন বা ঘিঁউৰ সৈতে গৰম তাৱাত ভাজি ৰন্ধা হয়।^৪৫ আলু পৰঠা সাধাৰণতে মাখন, চাটনি, দৈ বা ভাৰতীয় আচাৰৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।^৬৭

পৰঠাৰ গুণগত মানদণ্ড বেচি; আলু ভৰাই ভজা হ'লে ইয়াৰ কেলৰি (২৯০-৩৬০ কেলৰি) সাধাৰণ ৰ'টি (৬০ কেলৰি)তকৈ বেছি হয়।^৫

একবিংশ শতিকাত সময়ৰ অভাব, ব্যস্ত ৰুটিন, বৃদ্ধি পোৱা ঘৰুৱা আয়, সৰু পৰিয়াল আৰু সময়ৰ বাধাৰ বাবে চহৰীয়া ভাৰতীয়সকলৰ মাজত আলু পৰাঠাৰ প্ৰভাৱ কমি আহিছে। এই পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে, পুৱাৰ নাস্তাত অধিক সুবিধাজনক খাদ্য যেনে চিৰিয়েলজাতীয় খাদ্যৰ প্ৰচলন বাঢ়িছে।^৩

ভিন্নতা

জম্মু আলু আনৰদনা বা আলু ডাডুনি পৰঠা

জম্মু ডাডুনি নামৰ স্থানীয় জাতৰ ডালিমৰ গুটিৰে ভৰাই প্ৰস্তুত কৰা আলু পৰঠাৰ বাবে জনাজাত। এই পৰঠাবোৰ সাধাৰণ ডোগ্ৰা ব্ৰেকফাষ্টৰ নিয়মীয়া অংশ আৰু শ্ৰী বৈষ্ণো দেৱী মন্দিৰলৈ যোৱাৰ পথত যিকোনো ডগ্ৰী বৈষ্ণো ধাবাত সহজে উপলব্ধ।^৮

যোধপুৰী জয়ফলী আলু পলক পৰঠা

ৰাজস্থানত যোধপুৰ জয়ফল (জাইফল) আৰু পালক (পালেং)ৰে ৰন্ধা আলুৰ বিশেষ ভৰ্তিৰে ভৰাই থোৱা আলু পৰঠাৰ বাবে জনাজাত।^৯

তেলেগু পল্লেম অব্বাট্টু বা আলুগদ্দা কাৰা অব্বাট্টু

তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত পল্লেম অব্বাট্টু^১০ বা আলুগদ্দা কাৰা অব্বাট্টু^১১ আটাগুড়িৰ লগত টেঙা আলুৰ মিশ্ৰণ ভৰাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। যিটো তাৰ পিছত অলপ তেল ব্যৱহাৰ কৰি গৰম তাৱাত ভজা হয়।[13] ইয়াক সকলো সময়ত সকলে উদ্দেশ্যত পৰিবেশন কৰাহয়।

লগতে চাওক

• ৰুটিৰ বাচনৰ তালিকা
• পাকিস্তানী খাদ্য
• ভাৰতীয় খাদ্য