আই জিং

আই জিং (চীনা ভাষা:艾敬; পিনয়ন: Ài Jìng; জন্ম: ১০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৯)^১২ এগৰাকী চীনা গায়িকা, অভিনেত্ৰী আৰু চিত্ৰশিল্পী। চীনৰ নৰ্থইষ্ট নিউজে তেওঁক “চীনৰ আটাইতকৈ প্ৰতিভাৱান মহিলা লোক-ৰক গায়িকা” বুলি অভিহিত কৰিছে।^৩

আইৰ জন্ম হৈছিল শ্বেনয়াং, লিয়াওনিঙৰ এটা সংগীত পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃয়ে কেইবাটাও বাদ্যযন্ত্ৰ বজাইছিল, আৰু মাক আছিল এগৰাকী পিংজু গায়িকা।^২৪ তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সত বেইজিঙৰ অৰিয়েণ্টেল ছং এণ্ড ডান্স ট্ৰুপত যোগদান কৰে আৰু প্ৰথমে ১৯৯২ চনত তেওঁৰ গীত "মাই ১৯৯৭"-ৰদ্বাৰা ব্যাপক মনোযোগ লাভ কৰে। সামাজিক প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰত কুই জিয়ানৰ নাথিং টু মাই নেমৰ সৈতে তুলনা কৰা এটা অৰ্ধ-আত্মজীৱনীমূলক বেলাড^৫ গীতটোৱে হংকঙত বাস কৰা এজন পুৰুষৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে কয়, আৰু উল্লেখ কৰে, কেনেকৈ তেওঁ ১৯৯৭ চনত হংকং চীনক গতাই দিয়াৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে যাতে তেওঁ তেওঁক লগ ধৰিব পাৰে।^৬ "মাই ১৯৯৭"ৰ পিছত তেওঁ কেইবাবছৰ ধৰি সমগ্ৰ পূব আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। ১৯৯৩ চনত তেওঁৰ "ৱাণ্ডাৰিং শ্বেল'"ৰ মিউজিক ভিডিঅ'টোৱে চুনলান কাপ এমটিভি কনভেনচনত জয়লাভ কৰে।^৪

নিমৰড বাৰানোভিচে আইক চীনৰ প্ৰথম "স্বাধীন, মুক্ত, সক্ৰিয়, গতিশীল, হয়তো আনকি বিদ্ৰোহী" মহিলা পপ তাৰকাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।^৭ তেওঁ নিজৰ সংগীতৰ বহুখিনি লিখা আৰু প্ৰযোজনা কৰাৰ বাবেও পৰিচিত, যি সময়ত চীনৰ শিল্পী কমসংখ্যকেহে তেনেকুৱা কৰিছিল।^৭৮ তেওঁৰ সংগীতৰ বেছিভাগেই শৈলীগত নিয়মক অৱজ্ঞা কৰিছিল আৰু পশ্চিমীয়া লোক আৰু ৰক শৈলীসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।^৯ কিন্তু তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক এলবামসমূহত, বাৰানোভিচে দাবী কৰে, আইৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পায় কাৰণ তেওঁৰ বিষয়-বস্তু অধিক "ব্যক্তিগত আৰু অসংগত" হৈ পৰিছিল,^১০ আৰু তেওঁ সংগীত উদ্যোগৰ ভিতৰত পুৰুষৰপৰা "বিৰোধিতা"ৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰণ তেওঁ নিজকে যৌনভাৱে বস্তুনিষ্ঠ কৰা নাছিল আৰু কাৰণ তেওঁৰ নতুন সংগীত শৈলীৰ প্ৰৱৰ্তনে পুৰুষ প্ৰধান উদ্যোগটোক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল।^১০

১৯৯৭ চনত আই নিউয়ৰ্ক মহানগৰলৈ গুচি যায় আৰু তেতিয়াৰপৰাই তেওঁ বেছিভাগেই [[আমেৰিকা][ত বাস কৰে যদিও ২০০৩ চনত তেওঁৰ এলবাম ইজ ইট এ ড্ৰিম? যুক্তৰাজ্যত মুক্তি লাভ কৰে।^৮ ১৯৯০ চনৰ শেষৰফালে আয়ে নিজৰ মনোযোগ চিত্ৰকলালৈ সলনি কৰে, আৰু ২০০৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথম পেছাদাৰী প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়।^৪ তেওঁ তিনিখন ছবিতো অভিনয় কৰিছে।^২ ছবিকেইখন হ'ল: ফাইভ গাৰ্লছ এণ্ড এ ৰ'প (১৯৯১), বেইজিং বাষ্টাৰ্ডছ (১৯৯৩), আৰু ফ্ৰম দ্য কুইন টু দ্য চিফ এক্সিকিউটিভ (২০০১)।^৫