অনাৰকলী (১৯৫৫ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

অনাৰকলী (Anarkali ) হ'ল বেদান্তম ৰাঘবায়্য দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত ১৯৫৫ চনৰ এখন ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চ চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত আক্কিনেনি নাগেশ্বৰ ৰাও আৰু অঞ্জলি দেৱীয়ে অভিনয় কৰিছে। এইখন মোগল ৰাজকুমাৰ ছেলিম (পিছলৈ জাহাংগীৰ নামেৰে জনাজাত) আৰু অনাৰকলী নামৰ দৰবাৰৰ নৃত্যশিল্পীৰ মাজত গঢ় লোৱা ৰোমাঞ্চৰ কিংবদন্তিৰ ওপৰত আধাৰিত।

অনাৰকলী প্ৰযোজনা কৰিছিল পি. আদিৰায়ণ ৰাও, যিজনে সংগীতও ৰচনা কৰিছিল। ১৯৫৫ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত চিমনেমাখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল আৰু বহু থিয়েটাৰত ১০০ দিনৰো অধিক সময় ধৰি চলি বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰে। একে শীৰ্ষকৰে ইয়াক তামিল ভাষাত ডাব কৰা হৈছিল।

কাহিনী

নাদিৰা নামৰ এগৰাকী পাৰ্চী মহিলা নিজৰ স্বজাতিৰ সৈতে আগ্ৰালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। তাইৰ কোমল কণ্ঠস্বৰ আৰু সৌন্দৰ্যত আৱদ্ধ হৈ মোগল ৰাজকুমাৰ চেলিমে তেওঁক এজন সৈনিক বুলি পৰিচয় দিয়ে আৰু দুয়ো প্ৰেমত পৰে আৰু ডালিমৰ বাগিচাত নিয়মীয়াকৈ লগ হ'বলৈ ধৰে। এবাৰ, তেওঁৰ বাগিচাত খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত, সম্ৰাট আকবৰ নাদিৰাৰ গায়নত প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁক "অনাৰকলী" উপাধি প্ৰদান কৰে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "ডালিম ফুল।" তাৰ পিছত, চেলিমক কাবুল যুদ্ধৰ মুখ্য সেনাপতি হিচাপে দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে, চিন্তিত অনাৰকলীয়েও চেলিম ক'ত আছে জানিবলৈ গুচি যায়। তাইক দুৰ্ভাগ্যবশতঃ শত্ৰুৱে ধৰা পেলায় আৰু তেওঁলোকে নিলাম কৰি থকাৰ সময়তে ৰাজকুমাৰ চেলিমে ক্ৰয় কৰে। সেই নিশা তেওঁলোক সম্পূৰ্ণৰূপে ৰোমাঞ্চৰ প্ৰবাহত থাকে যেতিয়া প্ৰথম মান সিঙে ৰাজকুমাৰক তেওঁৰ বৃত্তিৰ সন্দৰ্ভত সতৰ্ক কৰি দিয়ে। লগে লগে চেলিমে যুদ্ধক্ষেত্ৰত আক্ৰমণ কৰে, গুৰুতৰভাৱে আহত হয় আৰু কোমালৈ যায়। এই মুহূৰ্তত, অনাৰকলীয়েও অনুসৰণ কৰাৰ সময়ত মান সিঙে প্ৰথমে তেওঁক আগ্ৰালৈ খেদি পঠিয়াই। সেই দুৰ্দশাৰ সময়ত, তেওঁৰ গায়নে চেলিমক চেতনা ঘূৰাই আনে আৰু তেতিয়া আকবৰে তেওঁক ৰাজসভাৰ নৃত্যশিল্পী কৰি তোলে। দৰবাৰত মান সিঙৰ ওচৰত তেওঁক দেখা পোৱাৰ লগে লগে প্ৰথমে ত্যাগ কৰিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিয়ে কিন্তু তাই অস্বীকাৰ কৰে। ইফালে, অনাৰকলীয়েও দৰবাৰত সৰ্বোচ্চ প্ৰশংসা কৰে যি ৰাজকুমাৰক বিয়া কৰাবলৈ গোপন উচ্চাকাংক্ষা থকা প্ৰাক্তন দৰবাৰৰ নৃত্যশিল্পী গুলনাৰক অসন্তুষ্ট কৰে।

চেলিমৰ ৰাজ্যাভিষেক উদযাপন উপলক্ষত ঈৰ্ষান্বিত গুলনাৰে ষড়যন্ত্ৰ কৰে আৰু অনাৰকলীৰ পানীয়ত সুৰা মিহলি কৰে। ইয়াৰ প্ৰভাৱত অনাৰকলীয়ে চেলিমৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম প্ৰকাশ কৰে যাৰ ফলত আকবৰ ক্ষুব্ধ হৈ পৰে আৰু আকবৰে তাইক কাৰাগাৰত বন্দী কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। সেই মুহূৰ্তত, চেলিমে তাইৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ কথা মাতৃ যোধা বাই আগত প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁলোকক বিবাহ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। কিন্তু আকবৰে এই প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰে, সেয়েহে চেলিমে বিদ্ৰোহ কৰে আৰু অনাৰকলীক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ তেওঁ দেউতাকৰ মুখামুখি হ'বলৈ এটা সৈন্যবাহিনী একত্ৰিত কৰে কিন্তু যোধাবাঈয়ে তেওঁক বাধা দিয়ে। এই মুহূৰ্তত আকবৰে প্ৰেমিকসকলক চেলিমৰ শিৰশ্ছেদ কৰিবলৈ মৃত্যুদণ্ডৰ নিৰ্দেশ দিয়ে আৰু অনাৰকলীক জীৱিত সমাধিস্থ কৰিবলৈ দূৰৈৰ ঠাইলৈ লৈ যোৱা হয়। সেই সময়ত, সকলোৱে চেলিমক মাতিবলৈ বিৰোধিতা কৰে, সেয়েহে, সম্ৰাটৰ বাবে এনে কৰাটো বাধ্যতামূলক কিন্তু তেওঁৰ পুত্ৰৰ মৰমৰ বাবে তেওঁ ভাঙি পৰে। অনাৰকলীৰ সমাধিৰ বিষয়ে গম পোৱাৰ বাবে, চেলিমে তাইক ৰক্ষা কৰিবলৈ যেতিয়া দৌৰি যায় গুলনাৰে তেওঁক পিঠিত আঘাত কৰে, তেওঁ তাত উপস্থিত হোৱাৰ আগতেই অনাৰকলীক ইতিমধ্যে সমাধিস্থ কৰা হয়। শোকাহত হৈ চেলিমে তাইৰ কবৰত মূৰটো আঘাত কৰে আৰু মৃত্যু হয়।

অভিনয়

• অনাৰকলী হিচাপে অঞ্জলি দেৱী
• যোধাবাঈ হিচাপে কান্নাম্বা
• চে‍লিম হিচাপে নাগেশ্বৰ ৰাও
• আকবৰ হিচাপে এছ. ভি. ৰঙ্গা ৰাও
• মান সিং হিচাপে ভি. নাগায়া
• গুলনাৰ হিচাপে এছ. বালাসাৰস্বতী
• তানসেন হিচাপে গাদিৰাজু কেশৱৰাও

ছাউণ্ডট্ৰেক

চাউণ্ডট্ৰেকটো পি. আদিৰায়ণ ৰাওৰ দ্বাৰা ৰচনা কৰা হৈছিল, আনহাতে গীতসমূহৰ কথা লিখিছিল সমুদ্ৰলা চিৰিয়ে।^১ যদিও চাউণ্ডট্ৰেকত প্ৰধানকৈ মূল ৰচনাসমূহ আছিল, ১৯৫৩ চনৰ ছবিখনৰ পৰা দুটা ধাৰ লোৱা হৈছিল। "আ জানে ৱাফা" ৰ পৰা "ৰাৱয়ী সাখা" অভিযোজিত হৈছিল, আৰু "জীৱিতামে ছাফালামু" "য়েহ জিন্দেগী উচি কি হাই"ৰ পৰা অভিযোজিত হৈছিল।^২

তামিল গীতসমূহ

গীতৰ কথা লিখিছিল তাঞ্জাই এন. ৰামাইয়া দাস-এ। দুয়োটা ভাষাৰ সকলো গান আৰু গায়কৰ বাবে সকলো সুৰ একেই।

মুক্তি আৰু অভ্যৰ্থনা

১৯৫৫ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত অনাৰকলী মুক্তি পাইছিল। ছবিখন বাণিজ্যিকভাৱে সফল হৈছিল, বহু থিয়েটাৰত ১০০ দিনৰো অধিক সময় ধৰি চলিছিল। ইয়াৰ নামৰ তামিল-ডাব কৰা সংস্কৰণো সফল হৈছিল। ^১৩