সংগীত
১০১ প্ৰবন্ধ
-
মাত্ৰা (সংগীত)
মাত্ৰা হৈছে ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীতৰ একোটি বিট, যি তালৰ আটাইতকৈ সৰু ছন্দময় উপ-একক - সংগীতৰ মিটাৰ। ই বিভাগ (মাপ) আৰু আৱৰ্তন (চক্ৰ)ৰ সৈতে তালৰ তিনিটা স্তৰৰ গঠনৰ ভিতৰত অন্যতম। বিটৰ তাৎপৰ্য তেওঁলোকৰ চক্ৰত সংঘটনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। তথাপিও, বিটৰ মূল্য বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি টান বা সংকুচিত হ’ব পাৰে।
-
লাৱনী
লাৱনী (लावणी, Lavani) হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এক জনপ্ৰিয় লোকগীত আৰু নৃত্যৰ ধাৰা। ই হৈছে এক পাৰম্পৰিক গান আৰু নৃত্যৰ সংমিশ্ৰণ, যি বিশেষকৈ ঢোল্কি নামৰ এক বিশেষ বাদ্যৰ লগত পৰিৱেশন কৰা হয়। লাৱনী ইয়াৰ শক্তিশালী ছন্দৰ বাবে উল্লেখযোগ্য। মাৰাঠী লোক-থিয়েটাৰ বিকাশত লাৱনীৰ যথেষ্ট অৱদান আছে।
-
ৰক সংগীত
ৰক হৈছে জনপ্ৰিয় সংগীতৰ এটা ধাৰা যিটো ১৯৪০ চনৰ শেষৰ ফালে আৰু ১৯৫০ চনৰ আৰম্ভণিতে আমেৰিকাত " ৰক এণ্ড ৰোল " হিচাপে উৎপত্তি হৈছিল, ১৯৬০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা প্ৰধানকৈ আমেৰিকা আৰু যুক্তৰাজ্যত বিভিন্ন শৈলীলৈ বিকশিত হৈছিল।
-
ৰাগ ভৈৰৱ
ভৈৰৱ হৈছে হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় ৰাগৰ এটা প্ৰকাৰ যি ভৈৰৱ ঠাটৰ অন্তৰ্গত। এইটো এটা সম্পূৰ্ণ ৰাগ যিটো পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰভাতত আৰু সংগীতানুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিৰ গীত হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়। এইটো নিজৰ ঠাটৰ সংজ্ঞায়িত ৰাগ।
-
ৰূপক তাল
ৰূপক তাল হৈছে হিন্দুস্তানী সংগীতত এটা জনপ্ৰিয় তাল, যি ভজন আৰু গীতত সাধাৰণ। ইয়াত সাতটা মাত্ৰা (বিট) তিনিটা বিভাগত বিভক্ত। জনপ্ৰিয় তিনতালৰ বিপৰীতে, ৰূপক তালৰ বিভাগসমূহৰ দৈৰ্ঘ্য সমান নহয়। লগতে, ৰূপক তালৰ খালি আৰু সম দুয়োটা প্ৰথম মাত্ৰাত পৰে।
-
আশাৱৰী ঠাট
আশাৱৰী হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্থানী সংগীতৰ দহটা মৌলিক ঠাটৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক এই ঠাটৰ ভিতৰত এটা ৰাগৰ নাম হিচাপেও জনা যায়।
-
খামাজ ঠাট
খামাজ হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুঃস্থানী সংগীতৰ দহটা ঠাট (মূল স্কেল)ৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক এই ঠাটৰ ভিতৰত এটা ৰাগৰ নাম হিচাপেও জনা যায়। খামাজ ঠাট পাবলৈ বিলাৱল ঠাটৰ শুদ্ধ নিষাদৰ সলনি কোমল নিষাদ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
চিম্ফনী
চিম্ফনী হৈছে পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এটা বৰ্ধিত সংগীত ৰচনা, প্ৰায়ে অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ বাবে। যদিও এই শব্দটোৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন গ্ৰীক যুগৰ পৰা বহু অৰ্থ আছে, ১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে শব্দটোৱে আজিৰ সাধাৰণ অৰ্থ লাভ কৰিছিল: এটা গ্ৰন্থ সাধাৰণতে একাধিক সুকীয়া অংশ বা গতিৰে গঠিত, প্ৰায়ে চাৰিটা, প্ৰথম আন্দোলন…
-
তান (সংগীত)
তান (হিন্দী: तान, উৰ্দু: تان) হৈছে হিন্দুস্তানী ধ্ৰুপদী সংগীতত ৰাগৰ কণ্ঠ প্ৰদৰ্শনত ব্যৱহৃত এটা কৌশল। ইয়াত দ্ৰুত সুৰৰ পৰ্যায়ৰ উন্নতি জড়িত, য’ত স্বৰবৰ্ণ, প্ৰায়ে দীঘল "আ" যেনে "ফাৰ" শব্দত, ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু ই দ্ৰুত গতিত নোটবোৰক একেলগে বোৱা আৰু প্ৰসাৰিত কৰাৰ লক্ষ্য ৰাখে।
-
তামাং চেল'
তামাং চেল (Tamang Selo) তামাং জনগোষ্ঠীৰ পাৰম্পৰিক লোকসংগীত। এই সংগীত ঘাইকৈ নেপালৰ তামাং লোকসকলে গোৱা নেপালী লোকগীতৰ এক ধাৰা। নেপাল, ভাৰত আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰিত নেপালীভাষী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এই গীত ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয়। তামাং চেল' লোকসংগীতৰ সৈতে সাধাৰণতে তামাং পাৰম্পৰিক বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা হয়।
-
বিলাৱল ঠাট
বিলাৱল বা বিলাওয়াল হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুঃস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দহটা ঠাটৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক মৌলিক। ঠাটৰ সকলো স্বৰ শুদ্ধ বা স্বাভাৱিক স্কেলৰ সকলো স্বৰ। বিলাৱল এটা ৰাগ হিচাপে আজিকালি পৰিৱেশন কৰা নহয়, তথাপি এই ৰাগৰ এটা সৰু পৰিৱৰ্তন যাক আলহাইয়া বিলাৱল বোলা হয়, সেইটো অতি সাধাৰণ।
-
ভূপেন্দ্ৰ সংগীত
ভূপেন হাজৰিকাই নিজে লিখা আৰু কণ্ঠদান কৰা গীতসমূহকে ভূপেন্দ্ৰ সংগীত বোলে। এজন গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক আৰু সংগীত পৰিচালক হিচাবে সংগীত জগতলৈ ড॰ ভূপেন হাজৰিকাই বিপুল অৱদান দি গৈছে।
-
ভৈৰৱ ঠাট
ভৈৰৱ হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্থানী সংগীতৰ দহটা মৌলিক ঠাটৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক এই ঠাটৰ ভিতৰত এটা ৰাগৰ নাম হিচাপেও জনা যায়। কিন্তু ঠাট আৰু ৰাগৰ নামৰ মাজত কোনো সাদৃশ্যৰ সম্পৰ্ক নাই।
-
হিপ-হপ
হিপ-হপ (মূলতঃ ডিস্কো ৰেপ) হৈছে ১৯৭০ চনৰ আৰম্ভণিতে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ আফ্ৰিকান-আমেৰিকান সম্প্ৰদায়ৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এটা জনপ্ৰিয় সংগীত ধাৰা। এই শৈলীৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াত সংগীত কৌশলৰ বিস্তৃত পৰিসৰৰ সংশ্লেষণ। হিপ-হপত যথেষ্ট সঘনাই ৰেপিং অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যে শব্দবোৰ সমাৰ্থকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
-
ৰাগ অহিৰ ভৈৰৱ
অহিৰ ভৈৰৱ হৈছে এটা হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় ৰাগ। ই ভৈৰৱ আৰু প্ৰাচীন, দুৰ্লভ ৰাগ আহিৰী বা অভিৰীৰ মিশ্ৰণ, বা সম্ভৱত ভৈৰৱ আৰু বাগেশ্ৰীৰ মিশ্ৰণ।
-
ৰাগ কেদাৰ
ৰাগ কেদাৰ, যাক কেদাৰা নামেৰেও জনা যায়, হ’ল এটা হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় ৰাগ। ভগৱান শিৱৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এই ৰাগ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত এক উচ্চ স্থান দখল কৰে। ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য হ’ল বহুতো সুমধুৰ মোৰ। এই ৰাগত স্বৰসমূহ সা আৰু মৰ পুনৰাবৃত্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়।
-
ৰাগ জৌনপুৰী
ৰাগ জৌনপুৰী হৈছে আশাৱৰী ঠাটৰ এটি ৰাগ যি হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ব্যৱহৃত হয়। ওমকাৰনাথ ঠাকুৰৰ দৰে কিছুমান সংগীতজ্ঞই ইয়াক শুদ্ধ ঋষভ আশাৱৰীৰ পৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰে বুলি বিবেচনা কৰে।
-
ৰাগ দৰবাৰী
দৰবাৰী কানাড়া, বা সহজভাৱে ৰাগ দৰবাৰী (উচ্চাৰণ দৰবাৰী কানাড়া), হৈছে হিন্দুস্তানী সংগীতৰ এক ৰাগ। ই ২০শ মেলকৰ্তা ৰাগ নটভৈৰৱীৰ এক জন্য ৰাগম (উৎপন্ন স্বৰগ্ৰাম)। বিশ্বাস কৰা হয় যে মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৰবাৰৰ বিখ্যাত ষোড়শ শতাব্দীৰ সুৰকাৰ মিয়া তানসেনে ইয়াক হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত আনিছিল।
-
ৰাগ মালকোশ
মালকোশ, যাক ৰাগ মালকোস বুলিও জনা যায়, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এটা ৰাগ। ই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অন্যতম প্ৰাচীন ৰাগ। কৰ্ণাটক সংগীতত ইয়াৰ সমতুল্য ৰাগক হিন্দোলম বোলা হয়, যাক হিন্দুস্থানী হিন্দোলৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰিব নালাগে।
-
অভংগ
অভংগ হিন্দু দেৱতা বিথোবা নামেৰে পৰিচিত দেৱতাৰ প্ৰশংসাত গোৱা একপ্ৰকাৰৰ ভক্তিমূলক কবিতা। "অভং" শব্দটোৰ “অ’’ই “সমাপ্ত’’ বুজায় আৰু “ভংগ’’ই “বিঘিনি’’ বুজাইছে, আন কথাত ক’বলৈ গ’লে, এটা ত্ৰুটিহীন, অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াক বুজায়; এই ক্ষেত্ৰত কবিতাক বুজোৱা হৈছে।
-
একলা চলো ৰে
যদি তোৰ ডাক শুনে কেউ না আসে তবে একলা চলো ৰে আক্ষৰিকভাবে- 'যদি কোনেও আপোনাৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি নিদিয়ে, তেন্তে অকলে আপোনাৰ নিজৰ পথলৈ আগুৱাই যাওক', ১৯০৫ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে লিখা এটা বঙালী দেশপ্ৰেমমূলক গীত। এই গীতটোক সাধাৰণতে একলা চলো ৰে বুলি জনা যায়।
-
ধাদি
ধাদি (Dhadi) শিখ ধৰ্মৰ লগত জড়িত আৰু ভাৰতৰ পঞ্জাব ৰাজ্যত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক সংগীতৰ ধাৰা আৰু এই ধাৰাৰ প্ৰদৰ্শকসকলক বোলে। ধাদি সকলে পাৰম্পৰিক লোকবাদ্য ধদ আৰু সাৰংগী বজাই পঞ্জাবৰ বেলাড বা কাহিনীগীত গায়।
-
পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীত
পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীত (ইংৰাজী: Classical music) বুলিলে সাধাৰণতে লোক-সংগীত বা জনপ্ৰিয় সংগীত পৰম্পৰাৰ পৰা পৃথক বুলি গণ্য কৰা পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ শিল্প সংগীতক বুজায়। পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীতৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ সংগীতৰ ৰূপ আৰু সুৰৰ সংগঠনত আনুষ্ঠানিকতা আৰু জটিলতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
ৰাগ ভূপালী
ভূপালী, যাক ভূপ, ভোপালী, বা ভূপালী বুলিও জনা যায়, এটা হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় ৰাগ। ভূপালী এটা কল্যাণ ঠাটৰ এটা ৰাগ। ই এটা পেণ্টাটনিক স্কেল (আৰোহণ আৰু অৱৰোহণত ৫টা স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰে)। এই ৰাগৰ বেছিভাগ গীত ভক্তি ৰসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰচিত। যিহেতু ই ৫টা স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰে, সেয়ে ই "ঔড়ৱ জাতি"ৰ ৰাগৰ অন্তৰ্গত।
-
ৰাগ মলহাৰ
ৰাগ মলহাৰ, যাক সাধাৰণতে মিয়াঁ কি মলহাৰ বা তানছেন কি মলহাৰ নামেৰে জনা যায়, এটা হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় ৰাগ। মলহাৰৰ সৈতে তুমুল বৰষুণৰ সম্পৰ্ক আছে। মূল শুদ্ধ মলহাৰৰ উপৰি, যি আছিল প্ৰথম মলহাৰ, কেইবাটাও মলহাৰ-সম্পৰ্কিত ৰাগত S (m)R (m)R P স্বাক্ষৰ বাক্যাংশ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য’ত আছে মিয়াঁ কি মলহাৰ, মেঘ…
-
ৰাগ ললিত
ললিত (ইংৰাজীত Lalat নামেৰেও জনা যায়) হৈছে হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এটা প্ৰমুখ ৰাগ। ইয়াক সাধাৰণতে শান্ত আৰু ভক্তিমূলক বুলি বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু ইয়াক দিনৰ প্ৰভাতৰ সময়ত পৰিবেশন কৰা হয়।
-
ৰেগে
ৰেগে হৈছে জামাইকাত ১৯৬০ৰ দশকৰ শেষভাগত উদ্ভৱ হোৱা সংগীতৰ এটা শৈলী। এই শব্দটোৱে আধুনিক জামাইকাৰ সংগীত আৰু ইয়াৰ প্ৰব্ৰজনৈ বুজায়। Toots and the Maytals-ৰ ১৯৬৮ চনৰ "Do the Reggay" গীতটোৱেই প্ৰথম বাৰৰ বাবে "reggae" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিয়ে শৈলীৰ নাম হিচাপে সৰ্বজনীন চিনাকি লাভ কৰে।
-
কদম কদম বঢ়ায়ে যা
কদম কদম বঢ়ায়ে যা (Qadam Qadam Badhaye Ja) আছিল সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা সংগঠিত হোৱা ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সেনাদলৰ তাৎক্ষণিক সমদল (regimental quick march)৷ এই গীতটি লিখিছিল বংশীধৰ শুক্লাই আৰু সুৰাৰোপণ কৰিছিল ৰাম সিং ঠাকুৰে৷ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত এই গীতটোক ব্ৰিটিছে ভাৰতত দেশদ্ৰোহ গণ্য দি নিষিদ্ধ…
-
চাম্বা
চাম্বা হৈছে এটা বহল সংগীত ধাৰা, যি ব্ৰাজিলৰ আফ্ৰ’-ব্ৰাজিলিয়ান সম্প্ৰদায়ৰ পৰা বাহিয়া অঞ্চলত ঊনবিংশ শতিকাৰ অন্তিম আৰু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত উৎপত্তি হোৱা একাধিক সংগীত ধাৰা বা ৰিদমৰ এক মিলিত ৰূপ।
-
জিচু
কিম জি-চু (কোৰিয়ান হাংগুল লিপিত: 김지수; জন্ম ৩ জানুৱাৰী, ১৯৯৫), জিচু নামেৰে জনাজাত, এগৰাকী দক্ষিণ কোৰিয়ান গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ গাৰ্ল গ্ৰুপ ব্লেকপিংকৰ সদস্য, যি ৱাইজি এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ অধীনত আগষ্ট ২০১৬ ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
