চাম্বা

চাম্বা হৈছে এটা বহল সংগীত ধাৰা, যি ব্ৰাজিলৰ আফ্ৰ’-ব্ৰাজিলিয়ান সম্প্ৰদায়ৰ পৰা বাহিয়া অঞ্চলত ঊনবিংশ শতিকাৰ অন্তিম আৰু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত উৎপত্তি হোৱা একাধিক সংগীত ধাৰা বা ৰিদমৰ এক মিলিত ৰূপ।^১২৩

এইটো বহু ৰূপত ব্যৱহৃত শব্দ — যেনে চাম্বা উৰবানো কাৰিঅ'কা (নগৰীয়া কাৰিঅ'কা চাম্বা),^৪৫ চাম্বা দে ৰোদা (গাঁওলীয়া চাম্বা),^৬ আদি, যিবোৰ ৰিঅ' ডি জানেইৰো আৰু বাহিয়াত বিকাশ লাভ কৰিছিল।

চাম্বাৰ মূল উৎপত্তি ব্ৰাজিলীয় লোক-ঐতিহ্যৰ সৈতে জড়িত, বিশেষকৈ উপনিবেশিক আৰু সম্ৰাজ্যিক যুগৰ "প্ৰচীন গ্ৰাম্য চাম্বা"ৰ সৈতে।^৭ ইয়াক ব্ৰাজিলৰ অন্যতম সাংস্কৃতিক পৰিচয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^{৮৯১০১১১২}

"চাম্বা" শব্দটো ১৯ শতিকাৰ পৰা পৰ্তুগীজ ভাষাত "জনপ্ৰিয় নৃত্য"ৰ অৰ্থত ব্যৱহৃত হৈছিল।^১৩ ইয়াৰ মান বাঢ়ি গৈ বাটুকে সদৃশ বৃত্ত নৃত্য, নৃত্যশৈলী, আৰু সংগীত ধাৰালৈ পৰ্যায়ক্ৰমে পৰিণত হয়।^১৪

সাংগীতিক ধাৰা হিচাপে ইয়াৰ পথচলা আৰম্ভ হৈছিল ১৯১০ চনত, আৰু ১৯১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত "Pelo Telefone" নামৰ গীতক ইয়াৰ প্ৰথম স্তম্ভ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।^১৫১৬ যদিও ইয়াক "চাম্বা" বোলা হৈছিল, সংগীতৰ দিশৰ পৰা ই মাস্কিশেৰ সৈতে অধিক সাদৃশ্যপূৰ্ণ আছিল।^১৭১৮

১৯২০-চনৰ শেষত এস্তাচিও, ৰিঅ' অঞ্চলত চাম্বাই আধুনিক সংগীতধাৰাৰ ৰূপ লয়।^১৯২০ ইয়াৰ ছন্দ, সুৰ আৰু বিষয়বস্তুত পৰিৱৰ্তন ঘটে, যাৰ ফলত "বাটুকাডা" ৰিদম, দ্ৰুত তালে গীত আৰু দীঘল নোটৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়।^২১২২

এস্তাচিঅ'ৰ চাম্বাই গীতৰ সংগঠনতো নতুনতা আনে — গীতৰ সুৰ আৰু লিৰিকছ দুয়ো ভাগে ভাগ কৰি "প্ৰথম অংশ" আৰু "দ্বিতীয় অংশ" ৰূপে গঠন কৰে।^২৩

এই ৰূপান্তৰৰ প্ৰচেষ্টাত চাম্বা বিদ্যালয় আৰু ব্ৰাজিলৰ ৰেডিঅ'ই দ্ৰুত প্ৰচাৰ আৰু লোকপ্ৰিয়তাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।^২৪

এই ধৰণে চাম্বা ব্ৰাজিলৰ পৰিচয়ত প্ৰধান প্ৰতীক হিচাপে স্থান লাভ কৰে।

এজন কালচাৰেল আইকন হিচাপে ছাম্বাই উচ্চবৰ্গীয় লোকৰ সমৰ্থনো লাভ কৰে, যদিও আৰম্ভণিতে ই আফ্ৰ’-ব্ৰাজিলিয়ান আৰু শ্ৰমিকশ্ৰেণীৰ সংগীত হিচাপে উপেক্ষা কৰা হৈছিল।^২৫২৬

এই "এস্তাচিও মডেল"ই একেখন সময়তে চাম্বাৰ নতুন উপশাখাসমূহৰ জন্মৰো বাট মুকলি কৰি দিয়ে।^২৭২৮

বিশেষকৈ "সোণালী যুগ" বুলি খ্যাত সময়ছোৱাত চাম্বাই বহু শাখালৈ বিস্তাৰ লাভ কৰে — বোছা নোভা, পাগোডে, পাৰ্তিদো আল্তো, চাম্বা দে ব্ৰেক, চাম্বা-কান্সাঁও, চাম্বা-দে-এনহেদো, চাম্বা দে তেৰেইৰো আদি।

কিছুমান নাম অতি সঠিক — আন কেইটামান অস্পষ্ট, যেনে "চাম্বা দু বাৰুলিয়ো" (ৰৈচাবাজ ছাম্বা), "চাম্বা এপিস্তোলাৰ" (চিঠিৰ চাম্বা) বা "চাম্বা ফনেটিকো" (ধ্বনিমূলক চাম্বা)। কিছুমান ৰীতিৰ নাম উপহাসমূলক — যেনে "চাম্বালাদা", "চাম্বোলেৰো", বা "চাম্বাও জইয়া।" ^{২৯৩০৩১}

আধুনিক চাম্বা সাধাৰণতে চূড়ান্ত বিটত গোৱা হয়, য'ত বাটুকাডা ৰিদম আৰু কোৰাচ গীতৰ ব্যৱহাৰ থাকে।^৩২৩৩

পাৰম্পৰিক বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভিতৰত পাণ্ডেইৰো, কুইকা, তাম্বোৰিম, গান্‌জা, আৰু চুৰ্দো থাকে।^৩৪ সংগত দিবলৈ কাভাকুইনো আৰু ক্লাছিকেল গীটাৰৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহৃত হয়, যাৰ অনুপ্ৰেৰণা চোৰো সংগীতৰ পৰা আহে।^৩৫৩৬

২০০৫ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থা-ই "চাম্বা দে ৰোদা"ক মানৱজাতিৰ অমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে,^৩৭ আৰু ২০০৭ চনত ব্ৰাজিলৰ জাতীয় ঐতিহ্য সংস্থাই "কাৰিঅ’কা চাম্বা" আৰু তাৰ তিনি শাখা — চাম্বা দে তেৰেইৰো, পাৰ্তিদো আল্তো আৰু চাম্বা দে এঁহেদোক সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে ঘোষণা কৰে।^{৩৮৩৯৪০৪১}

বহিঃসংযোগ

• UNESCO পৃষ্ঠাত Samba de Roda