ৱাডাক্কান পাট্টুকল

ৱাডাক্কান পাট্টুকল (Vadakkan Pattukal, উত্তৰৰ মালিতাসমূহ) মধ্যযুগৰ দ্বাদশৰপৰা বিংশ শতিকালৈকে মালয়ালম ভাষাৰ মালিতাসমূহৰ এটা সংগ্ৰহ।^১২ ইয়াৰ কাহিনীসমূহত "বীৰত্ব আৰু ত্যাগ" প্ৰদৰ্শনৰ জৰিয়তে মূলতঃ 'বীৰ ৰস' প্ৰকাশ পাইছে।^৩

বিষয়-বস্তু

এই গীতবোৰত আৰোমল চেকাভাৰ, থাচোলী ওথেনান আদি বীৰ আৰু উন্নিয়াৰ্চাৰ দৰে বীৰাংগনাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কাহিনীসমূহ মূলতঃ পুথুৰম আৰু থাচোলী মাণিকোথ নামৰ দুটা পৰিয়ালক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছে। এই পৰিয়াল দুটা ক্ৰমে থিয়্যাৰ আৰু নায়াৰ সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ'লেও তেওঁলোকৰ সমৰ কলাৰ পৰম্পৰা একেই আছিল। পুথুৰম পৰিয়ালৰ থিয়্যাৰ মুৰব্বী আছিল আৰোমল চেকাভাৰ। তেওঁক তেওঁৰ প্ৰথম দ্বৈত যুদ্ধত (আংকাম) নিজৰ সম্বন্ধীয় ভাই ককাণ চান্ধু চেকাভাৰে প্ৰতাৰণা কৰি হত্যা কৰিছিল। তেওঁৰ ভগ্নী আট্টুমানামেল উন্নিয়াৰ্চাও যুদ্ধ বিদ্যাত পাৰ্গত আছিল। থাচোলী বংশৰ নায়াৰ সেনাপতি থাচোলী ওথেনানৰ বীৰত্বক লৈও বহুতো গীত আছে। ওথেনানে তেওঁৰ শেষ দ্বৈত যুদ্ধখন নিজৰ গুৰু মাথিলুৰ গুৰুকলৰ সৈতে লঢ়িছিল, যি কানীয়াৰ জাতিৰ আছিল। ওথেনানৰ সৰ্বকালেৰ বন্ধু আছিল থান্দাচ্চেৰী চাপ্পান, যি থিয়্যাৰ জাতিৰ লোক আছিল। তেওঁলোকে সদায় একেলগে ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু যুদ্ধ কৰিছিল। ৱাডাক্কান পাট্টুকল পুমাথায়ী পন্নাম্মা আদি আন শক্তিশালী নাৰীসকলৰ কথাও কয়।^৪৫ এই গীতবোৰ লোক-কবিত্তাৰ শ্ৰেষ্ঠ উদাহৰণ আৰু কেতিয়াবা দেৱ-দেৱীৰ লগত জড়িত। এই সকলোবোৰ মালিতাই কালৰিপায়াট্টুৰ লগত গভীৰ সম্পৰ্ক দেখুৱায়। আটাইতকৈ পুৰণি ৰচনাবোৰ ষোড়শ শতিকাৰ আগৰ নহয়, কিন্তু সিহঁতৰ শব্দশৈলী আৰু শব্দভাণ্ডাৰ অধিক পুৰণি বুলি জনা যায়।^৬৭ অৱশ্যে, বৰ্তমানো সম্প্ৰদায়সমূহে গোৱা মৌখিক সাংস্কৃতিক ৰূপৰ দৰেই এই গীতসমূহত এক নমনীয়তা আৰু লোকগীতৰ সৰলতা দেখা পোৱা যায়।^৮

ৰচনা আৰু কাল নিৰ্ণয়

এই মালিতাসমূহ সাধাৰণতে ১৬ শতিকাৰপৰা ১৮ শতিকাৰ ভিতৰত, থুনচাত্থু এঝুথাচ্চনৰ সময়ত বা তাৰ পিছত গঢ় লৈ উঠিছিল বুলি ভবা হয়, যদিও ইয়াৰ বীৰসকল আগতে জীয়াই আছিল।^৯ এইবোৰ উত্তৰ মালাবাৰৰ কথ্য মালয়ালম ভাষাত ৰচিত হৈছিল আৰু মৌখিকভাৱে প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মলৈ প্ৰৱাহিত হৈছিল।^৯

শ্ৰেণীবিভাগ

এই মালিতাসমূহ সাধাৰণতে দুটা চক্ৰত বিভক্ত।^১০ পুথুৰম গীতসমূহ পুথুৰমৰ থিয়্যা চেকাভাৰ পৰিয়ালক কেন্দ্ৰ কৰি গঠিত, য'ত আৰোমল চেকাভাৰ, তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভগ্নী উন্নিয়াৰ্চা, পুত্ৰ আৰোমলুন্নি আৰু প্ৰতাৰক চান্ধুৰ কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত।^১১৯ থাচোলী গীতসমূহ কাদাথানাদৰ থাচোলী মাণিকোথৰ নায়াৰ বংশক কেন্দ্ৰ কৰি গঠিত আৰু থাচোলী ওথেনানৰ চাৰিওফালে আৱৰ্তিত।^১১

বিষয়-বস্তু আৰু সামাজিক পৃষ্ঠভূমি

উত্তৰ মালাবাৰৰ সামন্তবাদী সমাজত এই মালিতাসমূহৰ পটভূমি ৰচিত হৈছিল।^৯ বাৰে বাৰে অহা এটা বিষয় হ'ল 'আংকাম', যিটো চেকাভাৰ নামৰ পেছাদাৰী যোদ্ধাসকলে পৰিয়াল বা মুৰব্বীৰ হৈ মৰণপণ যুদ্ধ কৰিছিল।^১২৯

প্ৰদৰ্শন

এই গীতবোৰ ঘূৰি ফুৰা বাৰ্ড সম্প্ৰদায়ৰ পানানসকলে ছড়াই দিছিল।^৯ কেইবাজনো বীৰক স্থানীয় দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয় আৰু উত্তৰ মালাবাৰৰ থেয়্যাম আচাৰ-অনুষ্ঠানত তেওঁলোকক আহ্বান কৰা হয়।^১২

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

এই মালিতাসমূহ মালয়ালম ছবিৰ বাবে উল্লেখযোগ্য উৎস।^৯ ইয়াৰ এটা বিখ্যাত ছবি হ'ল 'অৰু ৱাডাক্কান বীৰাগথা' (১৯৮৯)।^১৩

উৎসসমূহ

• Menon, A. Sreedhara. (4 March 2011). Kerala History and its Makers. D C Books. ISBN 978-81-264-3782-5
• Narayanan, M.T. (2003). Agrarian Relations in Late Medieval Malabar. Northern Book Centre