ৰেডিঅ' নেপাল

ৰেডিঅ' নেপাল হৈছে নেপালৰ চৰকাৰী ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰ সংস্থা, যিটো ১৯৫১ চনৰ ২ এপ্ৰিলত স্থাপন কৰা হয়। ৰেডিঅ' নেপালে শ্বৰ্টৱেভ, মিডিয়াম ৱেভ আৰু এফএম ফ্ৰিকুৱেন্সিত অনুষ্ঠান প্ৰচাৰ কৰে।

প্ৰতিদিনে ষোল্ল ঘণ্টাকৈ নিয়মীয়া সম্প্ৰচাৰ কৰে, য’ত দুঘণ্টাৰ আঞ্চলিক সম্প্ৰচাৰো অন্তৰ্ভুক্ত। ৰাজহুৱা বন্ধৰ দিনত অতিৰিক্ত দুঘণ্টাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। কাঠমাণ্ডু উপত্যকা আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহ সামৰি লোৱা প্ৰথম এফ এম চেনেল এফ এম কাঠমাণ্ডু ১৯৯৫ চনত কাঠমাণ্ডুৰ সিংহা দৰবাৰত আৰম্ভ কৰা হৈছিল।

২০১৬ চনৰ ১৯ মে’ত ৰেডিঅ’ নেপাল ষ্টুডিঅ’ত ৩৬৫ জন বিখ্যাত নেপালী গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞই একেদিনাই এটা পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় গীত, মেলানকোলি ৰেকৰ্ডিং কৰে।^১^২ ২০১৬ চনত ৰেডিঅ’ নেপালত ছটা মধ্যম তৰংগ ৰিলে ষ্টেচন, এটা শ্বৰ্টৱেভ ৰিলে ষ্টেচন, আৰু ২০টা এফ এম ৰিলে ষ্টেচন আছিল। সম্প্ৰচাৰ অনলাইনত উপলব্ধ। ৰেডিঅ’ নেপালে উপগ্ৰহৰপৰা ছটা ভিন্ন অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰে। ২০২৫ চনত ৰেডিঅ' নেপালত ৩৫টা এফএম ৰিলে ষ্টেচন আছে। ২০২৪ চনৰপৰা ৰেডিঅ' নেপাল মধ্যম তৰংগ (MW/AM) কম্পাঙ্কত প্ৰচাৰ হয়; কম্পাঙ্কবোৰ হ'ল ৫৭৬ কিলোহাৰ্টজ, ৬৪৮ কিলোহাৰ্টজ, ১১৪৩ কিলোহাৰ্টজ, ৮১০ কিলোহাৰ্টজ, ৬৮৪ কিলোহাৰ্টজ, আৰু ৭৯২ কিলোহাৰ্টজ। মেগাৱাট ট্ৰেন্সমিটাৰৰ ট্ৰেন্সমিছন কভাৰেজ দেশৰ ৮০ আৰু ৯০% জনসংখ্যাৰ ওচৰলৈ যাবলৈ সক্ষম হৈছে।

১৯৫১ চনত তৰিণী প্ৰসাদ কইৰালেই ৰেডিঅ' প্ৰজাতন্ত্ৰক কাঠমাণ্ডুলৈ স্থানান্তৰিত কৰে আৰু তাতেই ৰেডিঅ' নেপাল নাম লৈ ১৯৫১ চনৰ ২ এপ্ৰিলত নিয়মীয়াকৈ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰে। ২৫০ ৱাটৰ চুটি তৰংগ ট্ৰেন্সমিটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰথম অৱস্থাত দৈনিক সংক্ৰমণ ৪ ঘণ্টা ৩০ মিনিট ধৰি চলিছিল। ১৯৯৪ চনৰ ২ এপ্ৰিলত আঞ্চলিক কেন্দ্ৰসমূহে আঞ্চলিক সম্প্ৰচাৰ সেৱা আৰম্ভ কৰে। ২০১৪ চনত ৰেডিঅ’ নেপাল সম্প্ৰচাৰ আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল।

ৰেডিঅ’ নেপালে স্থাপন কালৰপৰাই নেপালত ব্যৱহৃত বিভিন্ন ভাষাৰ বিভিন্ন শৈলীৰ গান আৰু সংগীত জাতীয় একতা, নেপালী শিল্প-সংস্কৃতিৰ উৎকৰ্শ আৰু সংহতিক লক্ষ্য ৰাখি সৃষ্টি আৰু প্ৰচাৰ কৰি আহিছে। শ্ৰোতাসকলৰ বিচৰা গানসমূহ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ, ৰেডিঅ’ নেপালে ১৯৬৫ চনৰপৰা আধুনিক গান প্ৰতিযোগিতাও আয়োজন কৰি আহিছে।^৩

নাৰায়ণ গোপাল, ভক্তৰাজ আচাৰ্য, দীপ শ্ৰেষ্ঠাৰপৰা লৈ ৰামকৃষ্ণ ঢকাল, অঞ্জু পন্ত, ডেনি নৌৰোলা, শিৱ পৰিয়ৰ আদি বহু খ্যাতনামা গায়ক-গায়িকা ৰেডিঅ’ নেপালৰ যোগেদি বিকশিত হৈছে। সেইদৰে কিৰণ খৰেল, ৰত্নশামশেৰ ঠাকুৰ, কলীপ্ৰসাদ ৰিজাল আদি পূৰ্বতন প্ৰজন্মৰ গীতিকাৰৰপৰা আৰম্ভ কৰি ৰমেশ দাহাল, মহেশ আচাৰ্য, ৰাজকুমাৰ বাগাৰ, ৰমেশ ছিতিজ, ৰমেশ পৌড়েল আদি বহুকেইজন গীতিকাৰো ৰেডিঅ’ নেপালৰ জৰিয়তে বিকশিত হৈছে।^৪

ৰেডিঅ’ নেপালৰ আধুনিক গান প্ৰতিযোগিতাই নেপালী সংগীত-জগতৰ কৰ্মীসকলৰ বাবে এটা বিশেষ লক্ষণীয় স্থান আৰু গুৰুত্ব বহন কৰে।^৫

ইতিহাস

১৯৫১ চনত তৰিণী প্ৰসাদ কইৰালে ৰেডিঅ' প্ৰজাতন্ত্ৰক সিংহ দৰবাৰৰ কাঠমাণ্ডুলৈ স্থানান্তৰিত কৰে আৰু তাতেই ৰেডিঅ' নেপাল নাম লৈ ১৯৫১ চনৰ ২ এপ্ৰিলত নিয়মীয়াকৈ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰে। ২৫০ ৱাটৰ চুটি তৰংগ ট্ৰেন্সমিটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰথম অৱস্থাত দৈনিক সংক্ৰমণ ৪ ঘণ্টা ৩০ মিনিট ধৰি চলিছিল।

১৯৯৪ চনৰ ২ এপ্ৰিলত আঞ্চলিক কেন্দ্ৰসমূহে আঞ্চলিক সম্প্ৰচাৰ সেৱা আৰম্ভ কৰে।

২০১৪ চনত ৰেডিঅ’ নেপাল সম্প্ৰচাৰ আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল।

ৰেডিঅ’ নেপাল আৰু নেপালী গীত-সংগীতৰ বিকাশ

ৰেডিঅ’ নেপালে ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা কালৰেপৰা নেপালৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অখণ্ডতা আৰু নেপালী কলা-সংস্কৃতিৰ উত্তৰণৰ বাবে নেপালত প্ৰচলিত বিভিন্ন ভাষাত বিভিন্ন ধাৰাৰ গীত আৰু সংগীত প্ৰস্তুত তথা পৰিৱেশন কৰি আহিছে। শ্ৰোতাসকলৰ মনোমত গীতসমূহ পৰিৱেশন কৰাৰ উদ্দেশ্যে ৰেডিঅ’ নেপালে ১৯৬৫ চনৰপৰা আধুনিক গীতৰ প্ৰতিযোগিতাও আয়োজন কৰি আহিছে।^৬ নাৰায়ণ গোপাল, ভক্তৰাজ আচাৰ্য, দীপ শ্ৰেষ্ঠৰপৰা আদি কৰি ৰাম কৃষ্ণ ঢাকাল, অঞ্জু পান্তা, ডেনী নৌৰালা, শিৱ পৰিয়াৰ আদি শিল্পীসকল ৰেডিঅ’ নেপালৰ জৰিয়তে বিকশিত হৈছে। একেদৰে পুৰণি প্ৰজন্মৰ কিৰণ খাৰেল, ৰত্নশমছেৰ থাপা আৰু কালিপ্ৰসাদ ৰিজালৰপৰা আৰম্ভ কৰি গীতিকাৰ ৰমেশ দাহাল, মহেশ আচাৰ্য, ৰাজকুমাৰ বাগৰ, ৰমেশ ক্ষিতীজ, ৰমেশ পৌডেল আদি শিল্পীসকলে ৰেডিঅ’ নেপালৰপৰাই নিজৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু খ্যাতি লাভ কৰিছিল।^৭

ৰেডিঅ’ নেপালৰ আধুনিক গীতৰ প্ৰতিযোগিতাৰ নেপালী সংগীত কৰ্মীসকলৰ বাবে এক বিশেষ গুৰুত্ব আৰু বৈশিষ্ট্য আছে।^৮

ৰেডিঅ’ নেপালৰদ্বাৰা আয়োজিত আধুনিক গীত প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ীসকল

২০২২: শ্বেতা মাইনালী (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), খড়গ গন্ধৰ্ব (শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক) আৰু মমতা গুৰুং (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^৯

২০ ২০২১: মহেশ পৌডেল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), ৰমেশ সুবেদী (শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক) আৰু ৰাজকুমাৰ সুন্দাস (ভোজপুৰ) (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^১০

২০২০: ৰমেশ দাহাল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), শংকৰ স্মাইল থাপা (শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক) আৰু সুভাষ মণ্ডল (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^১১

২০১৭: পদ্মা লিখা মগৰ (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), সন্তোষ শ্ৰেষ্ঠ (সংগীত ৰচনা), আৰু চিডি বিজয় অধিকাৰী (কণ্ঠশিল্পী)^১২

২০১৬: প্ৰকাশ কেচি (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), চন্দন কুমাৰ শ্ৰেষ্ঠ (সংগীত ৰচনা), আৰু দুৰ্গা পৰিয়াৰ (কণ্ঠশিল্পী)^১৩

২০১৫: প্ৰকট পাংগেনী শিৱ (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), নৱৰাজ বৰাল (শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক) আৰু মেনুকা পৌডেল (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^১৪

২০১৪: যোগেন্দ্ৰ উপাধ্যায় (শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক)^১৫

২০১১: মনীষা পোখৰেল (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^১৬

২০০৯: ৰমেশ দাহাল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ),^১৭ শচীন সিং, নিশা দেশৰ (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^১৮

২০০৮: শীতল কাদম্বিনী (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ) ^১৯

২০০১: নৱ ৰাজ লামছাল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), ধাদিং

২০০০: ভাবেশ ভুমাৰী (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), প্যুঠান জিলা। ডেনী নৌৰালা (সংগীত ৰচনা) ^২০

১৯৯৮: ৰাজকুমাৰ বাগৰ (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ) ^২১

১৯৯৭: জ্ঞানেন্দ্ৰ গদাল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), ইলাম জিলা ^২২

১৯৯৩: ৰমেশ পৌডেল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ) ^২৩/ৰমেশ ক্ষিতীজ

১৯৮৭: বুদ্ধবীৰা লামা (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), সোলুখুম্বু জিলা

১৯৮৩: দিনেশ অধিকাৰী (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ)^২৪

১৯৭৮: প্ৰকাশ শ্ৰেষ্ঠ (শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী)^২৫

১৯৬৫: কিৰণ খাৰেল (শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ), কাঠমাণ্ডু জিলা।

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

নেপাল ৰেডিঅ' ষ্টেচন

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ৰেডিঅ' নেপাল” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৮৯০২ (২৭ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।