ৰজনীশ

ৰজনীশ (Rajneesh) (জন্ম: চন্দ্ৰ মোহন জৈন; ১১ ডিচেম্বৰ ১৯৩১১৯ জানুৱাৰী ১৯৯০) আচাৰ্য ৰজনীশ বুলি পৰিচিত৷ তেওঁৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে অশ্বো^১(Osho) ৷ তেওঁ এজন ভাৰতীয় ধৰ্মগুৰু,^২ দাৰ্শনিক, ৰহস্যবাদী,^৩ আৰু ৰজনীশ আন্দোলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক৷ জীৱনকালত তেওঁ বিতৰ্কিত নতুন ধৰ্ম আন্দোলনৰ নেতা আছিল। তেওঁ প্ৰতিষ্ঠানিক ধৰ্মসমূহক নাকচ কৰিছিল,^৪৫ আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতাক ধৰ্মীয় মতবাদৰ কোনো এটা ব্যৱস্থাত সংগঠিত কৰিব নোৱাৰি বুলি জোৰকৈ কৈছিল।^৬ গুৰু হিচাপে তেওঁ ধ্যান-ধাৰণাৰ পোষকতা কৰিছিল আৰু গতিশীল ধ্যান নামৰ এক অনন্য ৰূপৰ শিক্ষা দিছিল। পৰম্পৰাগত তপস্বী প্ৰথাক প্ৰত্যাখ্যান কৰি তেওঁ অনুগামীসকলক সাংসাৰিক কামনাৰ প্ৰতি অসংলগ্ন হৈ জীৱনক সম্পূৰ্ণৰূপে আকোৱালি ল’বলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।

১৯৫৩ চনত ২১ বছৰ বয়সত ৰাজনীশে আধ্যাত্মিক জাগৰণৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে।^৬ কেইবাবছৰ ধৰি শিক্ষাবিদ্যাত কাম কৰাৰ পিছত ১৯৬৬ চনত ৰাজনীশে জবলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰ্শনৰ প্ৰবক্তা হিচাপে পদত্যাগ কৰে আৰু সমগ্ৰ ভাৰত ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁ মূলসুঁতিৰ ধৰ্মসমূহৰ গতানুগতিকতা,^৭৮৯ লগতে মূলসুঁতিৰ ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ সমালোচনাৰ বাবে পৰিচিত হয়।^{১০১১১২}১৯৭০ চনত ৰজনীশে মুম্বাইত সময় কটায় আৰু "নব্য-সন্ন্যাসী" হিচাপে পৰিচিত অনুগামীসকলক দীক্ষা দিয়ে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ আধ্যাত্মিক শিক্ষাৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটাই বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰা, ৰহস্যবাদী, ভক্তি কবি, দাৰ্শনিকসকলৰ লেখাৰ ওপৰত বক্তৃতাত বিস্তৃত মন্তব্য আগবঢ়ায়। ১৯৭৪ চনত ৰজনীশ পুনেলৈ স্থানান্তৰিত হয়, য'ত এটা আশ্ৰম স্থাপন কৰা হয় আৰু মানৱ সম্ভাৱনা আন্দোলনে প্ৰথমে বিকশিত কৰা পদ্ধতিসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি বিভিন্ন ধৰণৰ চিকিৎসা পদ্ধতি ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা পশ্চিমীয়া অনুগামীসকলক আগবঢ়োৱা হয়।^১৩১৪ ১৯৭০ চনৰ শেষৰ ফালে মোৰাৰজী দেশাইৰ শাসকীয় জনতা পাৰ্টি চৰকাৰ আৰু আন্দোলনৰ মাজত উত্তেজনাৰ ফলত আশ্ৰমৰ উন্নয়ন ৰোধ কৰা হয় আৰু ৫০ লাখ ডলাৰৰ বেক টেক্স দাবী কৰা হয়।^১৫

১৯৮১ চনত ৰাজনীশ আন্দোলনে আমেৰিকাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে আৰু ৰাজনীশে অৰেগনৰ ৱাস্কো কাউণ্টিত ৰাজনীশপুৰম নামৰ এটা কমিউন স্থাপন কৰে। এই আন্দোলনে কাউণ্টি বাসিন্দা আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ সৈতে সংঘাতত লিপ্ত হয় আৰু আশ্ৰমখনৰ নিৰ্মাণ আৰু অবিৰত উন্নয়ন সম্পৰ্কীয় একেৰাহে আইনী যুদ্ধৰ ফলত ইয়াৰ সফলতা কমি যায়। ১৯৮৫ চনত ৰজনীশে ৰাজহুৱাভাৱে স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষক তেওঁৰ ব্যক্তিগত সচিব মা আনন্দ শীলা আৰু তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ সমৰ্থকসকলক কেইবাটাও অপৰাধৰ তদন্ত কৰিবলৈ কয়, য’ত ১৯৮৪ চনত কাউণ্টি নিৰ্বাচনত প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ উদ্দেশ্যে গণ খাদ্য বিষক্ৰিয়াৰ আক্ৰমণ, আমেৰিকাৰ অধিবক্তা চাৰ্লছ এইচ টাৰ্নাৰৰ ওপৰত গৰ্ভপাত কৰা হত্যাৰ পৰিকল্পনা, ৰজনীশৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসকক হত্যাৰ চেষ্টা আৰু নিজৰ জীৱিকাৰ বাগিং আদি কেইবাটাও অপৰাধৰ তদন্ত কৰিবলৈ কয়৷ পিছলৈ কৰ্তৃপক্ষই শ্বীলাকে ধৰি আশ্ৰমৰ কেইবাজনো সদস্যক দোষী সাব্যস্ত কৰে।^১৬ সেই বছৰতে এলফৰ্ডৰ আবেদন অনুসৰি ৰজনীশক প্ৰব্ৰজন সম্পৰ্কীয় পৃথক অভিযোগত আমেৰিকাৰ পৰা বিতাড়িত কৰা হয়।^১৭১৮তেওঁক বিতাড়িত কৰাৰ পিছত ২১খন দেশে তেওঁক প্ৰৱেশৰ পৰা বঞ্চিত কৰে।^১৯

১৯৮৬ চনত ৰাজনীশে মুম্বাইলৈ উভতি যায় আৰু কিছু সময়ৰ ৰাজহুৱা বক্তৃতাৰ পিছত ১৯৮৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পুনৰ পুনেলৈ গুচি যায় আৰু তেওঁৰ আশ্ৰম পুনৰুজ্জীৱিত হয় আৰু ১৯৯০ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।^২০২১ ৰাজনীশৰ আশ্ৰম, যিটো বৰ্তমান অ'এছঅ' ইণ্টাৰনেশ্যনেল মেডিটেচন ৰিজৰ্ট,^২২ আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত সকলো বৌদ্ধিক সম্পত্তি, পঞ্জীয়নভুক্ত অশ্বো ইণ্টাৰনেশ্যনেল ফাউণ্ডেচন (পূৰ্বতে ৰজনীশ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ফাউণ্ডেশ্যন)ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।^২৩২৪ ৰজনীশৰ শিক্ষাই পশ্চিমীয়া নৱযুগৰ চিন্তাধাৰাত প্ৰভাৱ পেলাইছে,^২৫২৬ আৰু তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে।^২৭২৮